Poedertrip Arcs 2000 door Job, zoon Casper en Steven!


  • JobLomans
    Expert
    JobLomans op 13 maart 2017 · 22:29
    Toen ik al bijna 20 jaar geleden in Les Arcs 2000 kwam, was ik al gelijk verkocht. Ik had gelezen over Les Arcs 1600, dat is vooral voor families, Les Arcs 1800 voor de jeugd met wat beperkte apres ski mogelijkheden, Les Arcs 1950 bestond toen nog niet en Les Arcs 2000 was voor echte skibumps, die van ’s ochtends vroeg tot laat op de dag letterlijk en figuurlijk een waar skiparadijs aan hun voeten hadden liggen. Apres ski was in Les Arcs 2000 toen niet mogelijk want er was alleen een kleine supermarkt “Sherpa” (nog steeds), een kroeg/restaurant “ Kilimanjaro”, waar de ESF skileraren zich nog steeds treffen en er was nog een klein restaurantje en een paar ski/ snowboard winkels verder was er niets dan alleen een heel mooi panorama met zicht op de Mont Blanc. Helaas is er veel bij gebouwd met als dieptepunt afgelopen jaar een 5 sterren hotel Tai I Mah. Ook door de komst van het luxieuze les Arcs 1950 trekt Les Arcs 2000 spijtig genoeg niet alleen meer skibumps….. Toch blijf ik als diehard samen met mijn gezin Les Arcs 2000 trouw want ik ken geen gebied met zoveel verschillende mogelijkheden ((extreme) off piste routes, ongeprepareerde uitdagende pistes, echte buckelpistes, mooie lange rode en zwarte pistes en dat allemaal heel dicht bij elkaar en op hoogte (boven 2000m) met een uitbreiding naar de Les Arcs 1800, 1600, Vallandry, Villaroger en zelfs La Plagne. Kortom in de week ( 25 februari tot 5 maart) waren we weer in Les Arcs 2000, helaas in een drukke Carnavalsvakantie, samen met mijn andere poedermaat Steven en zijn gezin. In de Kerstvakantie hadden we het geluk dat we ook al 2 weken weer in Val Cenis waren geweest, helaas was daar geen verse poeder gevallen. Maar gelukkig vinden Casper (zoonlief van 13 jaar) en ik alle disciplines van skiën leuk om te doen. Dus was het heel veel carven en proberen om op alle “ijsplaten” mooi op je kanten te blijven en niet weg te rutschen, hoe leuk kan dat ook zijn en je leert er echt goed van skiën. Continue waren we lekker bezig wie nu het mooiste “ railspoor” als handtekening achter liet in de sneeuw : )

    Kort voor we naar Les Arcs gingen, zitten Steven en ik elke keer weer, ongeduldig Meteo France, Snow-forecast.com en Wepowder te checken, zal er weer poeder vallen in Les Arcs net als vorig jaar tijdens de Carnavalsvakantie. Yes! Het ziet er goed uit en Paradiski staat op de top 4 van de weersverwachting van Meteomorris waar de sneeuw gaat vallen de komende dagen. Als alles goed gaat krijgen we dinsdag een superdump, Zaterdagochtend zitten Casper, Nancy en ik, in alle vroegte, bij het cafe bij de supermarkt tussen de locals in Bourg St. Maurice in een groen dal te genieten van de lekkere Franse pain de chocolat, croissants en cafe au lait. Ik kijk naar buiten en zie een blauwe hemel met een ontwakende zon. Prachtig weer voor de meeste moeders, vaders, kids en vele andere mooi-weer-skiers, maar Casper en ik denken, als die weerberichten maar kloppen en de sneeuwstormen los barsten over 3 dagen. 2 weken eerder waren Steven ik ook toevallig in Les Arcs en hadden genoten van 3 fantastische poederdagen met mooie off piste afdalingen aan de achterkant van de Grand Col naar Villaroger en vanaf de Aguille Grive naar Nancroix. Zou een herhaling mogelijk zijn??? Afwachten maar…. Dan maar eerst lekker buckles (ski de bosse) skiën, die zijn er in Les Arcs 2000 genoeg in alle hoogtes, als techniek freak, blijf ik dat super leuk vinden om te doen als er geen poeder is te skiën. En Casper volgt me hier al net zo makkelijk als op of off piste. Het is maandagavond en ik kijk vanuit onze piepkleine studio in Les Arcs 2000 naar de ongeprepareerde piste de Robert Blanc en de Genepy omlijst door een fantastisch mooie rode avondzon. Het is ongelooflijk, gaan die weermannen echt wel gelijk krijgen en gaat die poeder echt wel vallen??? Dat zou dan vanacht moeten beginnen… Vroeg het bed in en hopen dat het snel ochtend wordt. In de ochtend weet ik niet hoe snel ik het gordijn op zij moet schuiven,….yes het is slecht zicht omdat het sneeuwt!!!! En ik zie dat er al heel wat is gevallen, maar ook dat de baumeister van lawinen (wind) ook rijkelijk zoals voorspeld (> 60 km/uur) aanwezig is. Maar dat kan Casper, Steven en ik nu echt niet deren, we zorgen dat we al om 8.45 uur op de piste, 3 trappen beneden ons, staan. Uiteraard na een nacht sneeuwen met wind zijn veel van de liften dicht, alleen de St. Jaques en de Marmotte (vanuit Les Arcs 1950) zijn open en we kunnen dus ook niet naar Les Arcs 1800 en 1600, maar de skiers van daar kunnen ook niet naar ons toe komen, die kunnen dus ook niet de poeder hier versporen, beter. De afdalingen zijn beperkt maar wat is het lekker om door de spaarzame bomen weer superlichte poeder te skiën. Ik zie de grote grijns op het gezicht van Casper en stel tevreden vast, zo vader zo zoon. “Ik ga toch mijn twintips halen i.p.v mijn racecarvers” zegt Casper. Gelijk heb je zeg ik, zijn twintips zijn 78 onder de voet i.p.v. 67 van zijn racecarvers en zeker lichaamslengte lang dus prima poederlatten voor hem. Wat is het genieten, zelfs op de piste en net ernaast. Het afschieten van de lawines gaat de hele dag door, ik weet uit ervaring dat dit vooral plaats vindt op de gehele noordwand van de Aquille Rouge, waar o.a. de fantastische ongeprepareerde Robert Blanc, Genepy, Varet en Grand Col liggen met aangrenzend mooie off piste afdalingen. Het blijft de hele dag sneeuwen met een aanhoudende wind en slecht zicht, volgens snow-forecast valt er alleen vandaag al 67 cm. Het is inderdaad de “avers de neige” zoals vermeld in Meteo France, lekker hoor. Elke keer als we weer boven komen met de lift Marmottes, kijken we naar de lift de Arcabulle, maar helaas die blijft dicht. Mijn zinnen had ik gezet op de tree runs naast de lift de Combociere, maar ook die blijft de hele dag dicht. Van de jaren ervoor weet ik dat hier veel “veilige” off piste runs zijn te maken bij weer als dit: wind en veel sneeuwval, maar het is zelfs daar vandaag niet veilig genoeg om de lift open te gooien. Opeens zien we dat de lift de Arcabulle open is, maar het is van korte duur, te veel wind, het zicht is ook te slecht om hier naast de piste te skiën. Het sneeuwen blijft maar doorgaan, prima denk ik. De volgende ochtend sneeuwt het nog steeds maar het zicht is beter. Ik loop om 7.45 uur over een knisperende verse laag poeder naar de bakker, dat blijft toch een heerlijk geluid! We verorberen het Franse stokbrood (dat smaakt toch in Frankrijk het beste naar mijn idee) en haasten ons om weer vroeg bij de lift te zijn. In het lawinebericht en bij de lift staat aangegeven dat het vandaag “slechts” lawinegevaar 3 is, hetgeen voor mij ongebrijpelijk is gezien de hoeveelheid gevallen sneeuw de laatste 48 uur in combinatie met de harde wind. Maar ja ik weet het, de meeste ongelukken gebeuren bij lawinegevaar 3, dus het blijft toch goed opletten. De liftbediendes geven ons ( Steven, Casper en ik, allen met een ABS rugzak) een blik van herkenning en ik begroet ze steeds weer met een enthousiast “ Bonjour”, wetende als skileraar dat je de liftbediendes altijd goed te vriend moet houden ☺. Dit moet een super dag worden want als het goed is, zijn er eclairisė (opklaringen). Opeens trekt het open en zien we de Aiguille Grive, Aguille Rouge en de Aiguille du St. Esprit bedekt met een totaal onverspoorde witte deken van sneeuw. Yes de liften Lanchettes en Arcabulle gaan open en eronder zie ik de onverspoorde pistes liggen met ernaast de aangrenzende bekende off-piste routes. Casper en ik zitten te jubelen in de lift en bekijken onder ons waar we verse sporen gaan trekken. Echt lekker om met zoveel zicht door een onverwachte gortdroge poeder te skiën. Het zijn van die momenten waar je later aan terug denkt: dat was super en vooral als je het tweede en derde spoor op de helling achter laat!!! Plots hoor ik de tune van “Soldaat van Oranje”, shit mijn ringtoon, vrouwlief zegt dat we toch niet bij het centrale Bulle cafe afspreken voor de koffie met beide families maar bij het restaurant bij de lift de Combociere (door een misverstand). Casper zegt vertwijfeld, “moet dat nu, net nu er zicht is met bijna totaal onverspoorde poeder bij handbereik onder de lift”. “Ik hoef niet te drinken en tussen de middag hoef ik ook niet te eten, ik wil nu poeder skiën” zegt hij. In gedachten ben ik het helemaal met hem eens maar ok, het is ook vakantie voor de hele familie, dus raggen we in 1,5 minuut naar beneden en drinken chocomelk en koffie met beide families rond een warm haardvuur, met gebruik van de spaarzaam vetegenwoordigde Wifi in Les Arcs 2000, ook fijn voor de kids. Ik zie dat de Combociere ook eindelijk open is maar ik besluit om snel terug te gaan naar de Arcabulle omdat zowel linksom als rechtsom hier goed bereikbare off piste afdalingen liggen, allen met voor het grootste gedeelte hellingshoeken onder de 30 graden. Ik leid Casper en Steven om de steilere gedeeltes heen zodat het allemaal verantwoord blijft vooral ook omdat off piste skiën met je eigen zoon toch weer meer verantwoording en voorzichtigheid vraagt. Mijn hersenen werken op volle toeren en continue bekijk ik uit de lift (en grif in mijn geheugen na meer dan 25 skiweken in Les Arcs) waar de mooiste hellingen liggen, eerst dalen we off piste af tussen de pistes Plagnettes en Teppes, daarna loods ik Casper en Steven over een rug ten noordoosten van de Arcabulle naar een off piste afdaling die uitkomt bij de lift Marmotte. Laatstgenoemde afdaling is duidelijk steiler dan de rest en ik ben super trots als ik zie hoe zeker en met veel techniek Casper zijn twintips door de (on)verspoorde poeder stuurt. Vervolgens trekken we verder door Les Arcs 2000 want ik zie dat de Lanchettes tegenover onze studio open is, aan de zijkant van de piste Combes dalen we af in nog onverspoorde poeder (zie filmpje). Aan de overkant van de Combes zie ik hoe nu ook de lift Bois de L’ Ours open is en ik weet dat aan de noordkant van bovengenoemde lift en ten zuiden van de off piste route Combe du Fond Blanc mooie off piste mogelijkheden zijn die passen bij deze omstandigheden. Na de super trage lift Pre Saint Esprit racen Casper, Steven en ik over de piste naar de lift Combociere. Vanuit de lift zien we dat we niet de enige zijn, maar ja dat is bekend, in Les Arcs 2000 is alles zo goed bereikbaar dat de poeder helaas heel snel verspoord is. Vandaar mijn strijdplan om in zo een kort mogelijke tijd zo veel mogelijk onverspoorde poeder te pakken en dat is echt een uitdaging in Les Arcs : )
    Kort daarna staan we op de bewuste helling en ik zie opeens een ski en een stok naast me neervallen. Ik kijk naar boven en zie een jongen (van ongeveer 17 jaar oud) op zijn billen over een kleine rotspassage glijden. Zijn skimateriaal had hij gemakshalve even naar beneden gegooid. De vader roept wanhopig (ja in het Nederlands) waarom zijn zoon hem hier naar toe heeft gebracht en dat hij vooral eerst zijn dalski moet aandoen. De jongen probeert meerdere malen tervergeefs zijn ski’s aan te doen in de poeder, de manier waarop hij dit probeert zegt mij genoeg. Ik kan het geklungel niet langer aanzien en help hem zijn ski’s aandoen. Ik kan het niet laten om aan de vader en zoon te vragen of ze eigenlijk wel een lawinepieper bij zich hebben. Nee die hebben ze niet, ik vraag me af of ze wel weten wat het is aangezien ze ook geen rugzak (met schep en sonde) bij zich hebben en de helm ook ontbreekt. Ik waarschuw ze dat dit toch echt noodzakelijk is als je je off piste begeeft in combinatie met een goede dosis kennis, ze knikken ongemakkelijk. Casper staat ongeduldig te wachten en wat te mokken omdat ik niet heb gekozen voor “zijn route” wat achteraf ook een goede keus was geweest ( gaaf om te zien dat hij ook gevoel heeft voor een goede route keuze). Ik geef hem wat instructies en laat hem hier voor gaan: “the slope is yours”. Super om te zien hoe hij zich een weg baant door de poeder als een volwaardige freerider. Hierna gaan we nog een keer off piste aan de andere kant van de piste Bois de L’Ours. Ik weet nog een mooie afdaling zeg ik tegen Casper en Steven en onvermoeibaar snellen we weer naar de lift Bois de L’Ours om vervolgens richting Les Arcs 1800 te gaan, we nemen de lift Clocheret en skien via de piste richting de Combociere naar de off piste route: Combe de la Comberciere. Dit is een mooie geul waar je in het midden (op voldoende afstand van de lawine gevaarlijke Combociere Couloirs) relatief veilig bij deze omstandigheden kan afdalen vooral ook omdat het allemaal midden in de geul niet stijl is en ook voldoende uitloop heeft aan weerskanten. Helaas staan er al aardig wat sporen maar dat kan de pret niet drukken voor Steven, Casper en ik. Het duurt niet al te lang meer voordat de liften dicht gaan en dus wordt het tijd om samen met de rest van andere leden van de families een superdag af te sluiten met een drankje bij ons favouriete Bulle cafe op de piste dichtbij de lift Arcabulle. Even later komen we met een gelukzalig gevoel en een smile van oor tot oor bij de Bulle cafe aan en kunnen de ABS rugzakken af. “Het was echt vet” zegt Casper terwijl hij zijn l’eau de sirope ☺ drinkt. Ik luister en geniet nog steeds en ben vooral ook blij dat alles weer goed is gegaan, wat een superdag!
  • JobLomans
    Expert
    JobLomans op 13 maart 2017 · 22:43

    In Val Cenis tijdens de Kerstvakantie helaas geen verse poeder

    Casper kijkt of er nog wat onverspoorde poeder is in Val Cenis

    2 weken voor de Carnavalsvakantie: Steven op weg naar de top van de Aiguille Grive

    super plaatjes aan de andere kant van de Aiguille Grive

    vanuit Les Arcs 2000 zicht op de Mont Blanc

    Casper komt uit het bos bij de Combociere


  • JobLomans
    Expert
    JobLomans op 13 maart 2017 · 22:44
    afgeschoten lawines vanuit de helikopter onder de Aiguille Rouge
  • JobLomans
    Expert
    JobLomans op 13 maart 2017 · 22:47

    Casper in actie

    vader en zoon

    eind van de dag

    eindelijk kunnen de rugzakken af na een superdag : )
  • JobLomans
    Expert
    JobLomans op 13 maart 2017 · 22:55
    Ja, ripping de power moet zijn ripping de powder : ) Ter info, zie ook mijn andere filmpjes, off piste gebeurde uiteraard met de juiste uitrusting voor Job, Casper en Steven: allen drie-eenheid en ABS airbag en na uitvoerige bestudering van lawineberichten, weerberichten, info check bij de piste securite en met aanwezigheid van kennis als ISIA Landes ski- snowboardleraar met Alpinkurs.
  • JobLomans
    Expert
    JobLomans op 13 maart 2017 · 23:04

    Casper met zijn tuintips, slecht weer bestaat niet als je poeder wilt skiën : )
  • Balboa
    Tourist
    Balboa op 14 maart 2017 · 00:30
    Wat een verhaal! Natte droom van mening vader (of moeder) denk ik zo 😉. Mooi te zien hoe jullie dit samen beleven en serieus aanpakken.

    Vanaf welke leeftijd/lengte kon je zoon de ABS rugzak dragen?
  • JobLomans
    Expert
    JobLomans op 14 maart 2017 · 06:46
    Vanaf 10 jaar kon hij de ABS rugzak dragen. Ik moet wel zeggen dat hij er vroeg bij was met het dragen van een rugzak voor een kind. Het model is het kleinste van ABS: Powder en is net als de Vario base ( van mij) met zip on zakken te gebruiken.
  • evr66
    Beginner
    evr66 op 14 maart 2017 · 07:35
    Mooi hoor! Gewicht met die rugzakken hier was inderdaad een uitdaging. De kleine hier dit jaar laten skiën met een Mammut Ultralight, carbon cartridge er in en je voelt ze nauwelijks nog.
  • Haagje
    Beginner
    Haagje op 14 maart 2017 · 13:55
    Mijn zoon werd erg enthousiast van de beelden. Hij wil skiën. Aangezien hij net 1 is geworden moet ik nog wel even wachten. 😉
  • Odi
    Odi op 14 maart 2017 · 22:48
    Lekker verhaal Job! Was ik erbij? Tuurlijk, ´face shot´ in de pow vanaf de Arcabulle naar beneden, wow!
  • Ednie
    Expert
    Ednie op 16 maart 2017 · 16:17
    Leuk verhaal! Wij waren er ook die week en inderdaad heel veel poeder geskied. Wat een topdagen!
  • Havana
    Beginner
    Havana op 17 maart 2017 · 07:12
    Erg leuk verhaal ! Lijkt me erg tof op mijn mijn zoon te doen.

    Opbouwende feedback: iets meer alinea's maken kost niks en maakt het verhaal beter te lezen!

    Keep 'em coming!
  • CorD
    Beginner
    CorD op 17 maart 2017 · 19:14
    Inderdaad topdagen, wij waren er ook in die week. Vooral op woensdag was een dag om te genieten. Toen heerlijke poeder kunnen scoren. Een heerlijke week om aan terug te denken
    Think with powder
  • Ilekso
    Beginner
    Ilekso op 17 maart 2017 · 20:44
    Mijn twee gasten (11 en 13) zijn 4 jaar geleden overgestapt van skiën naar snowboarden, en zaten deze voorjaarsvakantie in de top klas. Veel poeder gereden met hun leraar. We hadden dan ook genoeg poeder in Montafon. De laatste middag heb ik mee geskied. Na de les namen we hier en daar nog een leuke route.

    Volgend seizoen hou ik ze uit de klas, en huur ik een gids als er poeder ligt. Gewoon met zijn drietjes (moeders skiet niet). We zijn al aan het oefenen geweest met de pieper.

    Als ik zo de foto's en beelden van jullie zie, kan ik er gewoon bijna niet op wachten! Super leuk.
    Bones heal and chicks digg scars

Reageer

Je hebt een account nodig om te kunnen reageren in dit topic. Login of registreer.

Upgrade naar wepowder Pro

  • Uitgebreide 14 dagen verwachting
  • Hellingshoek- en expositielagen
  • Inspirerende freeride routes
wepowder Pro