Tripreport IJsland


  • vasco
    Advanced
    vasco op 26 Februar 2019 · 22:58
    Jaaaa, bergen en sneeuw! We zitten goed en wel in een klein propellor vliegtuigje vanuit Kevlavik naar Akureyri. Bij Kevlavik hangt nog een dik wolkendek, maar verder naar het noorden trekt het open en zien we een zwart wit-gevlekt landschap. Twee weken “familie-bezoek” in Akureyri, vlakbij een van de beste tourski gebieden in IJsland. Tegen de vulkaan de Langjokull worden de wolken opgestuuwt en vormen een langgerekt spoor erachter. Verder richting Trollaskagi worden de bergen hoger, de dalen stijler en ligt er al beduidend meer sneeuw. Wel is al te zien dat de dooi zijn sporen heeft getroken sinds de laatste echte sneeuwval. Op het parkeerterrein is het savonds echter wel duidelijk: we zijn op ‘IJs’land.







    In het vliegtuig kon ik de kaarten van het gebied te bestuderen,.Vantevoren heb ik vanuit de vrij beschikbare hoogtedata en de openstreetmap kaarten zelf 1:200000 kaarten samengesteld en op A3 geprint. Deze zijn hier te downloaden https://surfdrive.surf.nl/files/index.php/s/qSAcWh1kh87Kz2m... . Ik ben vooral op zoek naar wanden met een NO orientatie, aangezien de storm van dinsdag uit het zuid-westen zal komen en in de NO wanden dan iets meer sneeuw zal liggen.



    Aangezien het vandaag flink heeft gestormd (rond Akureyri wind rond 120 km/u met windstoten, in het zuiden veel meer, daar is zelfs asfalt van de weg geblazen http://www.visir.is/g/2019190229106/vedurfraedingur-um-ovedrid-allsvak...- ) Akureyri te verkennen. Veel huizen met golfplaten daken, een gezellige winkelstraat met een prachtige boekhandel en hoge golven die tegen de vissershaven slaan. We lopen nog even de buitensportwinkel in: een uitgebreide afdeling met klimspullen, jassen en een redelijk wat toerskies en losse bindingen. We zijn op zoek naar vellen voor Ingeborg haar langlaufskis, zodat ze ook met ons op stijlere stukken omhoog kan. Na wat kletsen, proberen en doorvragen krijgen we een paar korte eindjes van splitskins mee. Breed en lang genoeg voor onder de binding en voor de eigenaar van de winkel afval.
    Smiddags proberen we de vellen uit in het lokale bos. Door de doorweekte sneeuw glijden we wat over het langlaufparkoer, in de regen. De vellen blijven redelijk zitten en helpen enorm met grip. Als we een heuveltje naast het parkoer opgaan en aan de andere kant weer willen afdalen komen we toch vast te zitten in de bomen.



    De wolken trekken wat op en geven uitzicht op de omringende heuvels. Er ligt genoeg sneeuw (in couloirs) om naar boven te kunnen vanaf de weg. Nog even in de zwembad (glijbaan gaat erg hard). Morgen een inspectierondje naar Olafsfjordur en een tourtje!

  • willemien_w
    Beginner
    willemien_w op 27 Februar 2019 · 08:47
    Leuk, ik ben benieuwd naar de rest van het verhaal!
    En bedankt voor het delen van de kaarten!
  • mendrost
    Advanced
    mendrost op 27 Februar 2019 · 09:44
    Ik ben ook benieuwd naar je tripreport naar Olafsfjordur. Zelf ga ik vandaag snowboarden met m’n kinderen in Hlidarfjall (Akureyri). Donderdag naar Siglufjordur. Ik laat wel weten hoe dat was. De sneeuw komt er aan! En de noorderlicht verwachting is hoog.
    Dus, veel plezier!
  • vasco
    Advanced
    vasco op 27 Februar 2019 · 23:26
    Alles is anders. Ondanks de zuid-wester storm met wind rond de 120 km/uur is er maar weinig sneeuw verplaatst: veel noord-oost hellingen zijn nog kaal.







    Op aanraden van @mendrost gaan we naar Heðinsfjorður. Op weg daarnaartoe kijken we ons ogen uit: eindeloze weidse bergen, kleine geisoleerde hutjes en noordse stormvogels, eidereenden en harlekijneenden op zee. Door de een-baans-tunnel en een tweede tunnel komen we bij Heðinsfjorður. Daar blijkt meer sneeuw te liggen en zijn er vele mogelijkheden.







    Wij kozen een tochtje waarbij we vanaf de parkeerplaats vooral verticale meters hadden en de sneeuwcondities konden voelen en besluiten de Vatnsendahnjukur te beklimmen, recht boven te tunnel. Langzaam verdwijnt het landschap onder ons en hebben steeds verder uitzicht. Voordat de zon over de kam komt is er een mooie halo zichtbaar. Het sneeuwdek bestaat uit opgevroren sneeuw, met daarop een heel dun laagje verse neerslag (beneden verblazen altsnee, boven meer triebsnee). Op veel plekken hangen grote wechtes, waarschijnlijk van de wind die ook de sneeuw heeft gebracht: noorderwind. Na 300 m besluiten we harscheisen aan te doen. In de verte komen wolken met wat neerslag aan en lijkt het dicht te trekken. 100 meter onder de top besluiten we weer naar beneden te skieen. Terwijl we onze vellen trekken vallen er wat regendruppels. Met uizicht op zee trekken we onze bochtjes en komen naast de auto tot stilstand. Vlak voordat we wegrijden trekt het weer open, en kunnen we onze skiesporen zien staan.
    Voor ons verkenningsrondje rijden we nog verder tot voorbij Siglufjurdur, waar een klein oranje vuurtorentje het einde van de wereld markeerd.





    Savonds na het eten nog een toetje voor deze dag……. Noorderlicht! Eerst alleen een vage streep, maar als we naar een donker stukje bij de jachthaven zijn gelopen gaat het los. Grote meanderende strepen, die vervormen en af en toe pulseren.

  • ieism
    Tourist
    ieism op 27 Februar 2019 · 23:33
    Eerste reactie: "shiiiit, ik moet ook naar IJsland"
    Leest verder... 'Na 300 m besluiten we harscheisen aan te doen.'
    "fuck that, waar is mijn kaart van Zwitserland"
    splitfest.nl
  • ieism
    Tourist
    ieism op 27 Februar 2019 · 23:34
    Just kidding, leuk om zo'n bijna live tripreport te lezen!
    splitfest.nl
  • EmileHendrix
    Advanced
    EmileHendrix op 28 Februar 2019 · 00:51
    Oeh! Wildlekkermooi!
    Een kleine fantasie kan groter zijn dan de wereld.
  • Luukie25
    Expert
    Luukie25 op 28 Februar 2019 · 10:24
    Erg leuk en mooi tot zover!
  • vasco
    Advanced
    vasco op 28 Februar 2019 · 22:37
    Vandaag vanaf mana richting Siglufjordur omhoog gelopen. Zoals we al eerder hadden gezien lag er genoeg sneeuw om naar boven te gaan, wel hard opgevroren. Voor ons zijn nog drie toerskieers omhoog, die dalen later aan de andere kant naar Siglufjordur af. Ingeborg gaat vandaag ook mee, op haar langlaufskies, met de "nieuwe" vellen, en voor de zekerheid een paar stijgijzers.



    Boven op de pas hebben we prachtig uitzicht op zowel de zee, als de bergen tussen Siglufjordur en Olafsfjordur zien er prachtig uit. De bergen naast de paardenpas zien er ook goed beklimbaar uit, wel lijkt er wat triebsnee in te liggen. De kalme zee in het fjord werkt als een spiegel.

  • willemien_w
    Beginner
    willemien_w op 1 März 2019 · 10:22
    Mooi!!

    Dank voor de updates, keep em coming!
  • markindealpen
    Advanced
    markindealpen op 1 März 2019 · 11:41
    Leuk om te lezen, ga zelf over 5 weken die kant op, dit helpt zeker voor de stoke!!
  • ardt
    Advanced
    ardt op 1 März 2019 · 12:27
    Gaaf!!
  • vasco
    Advanced
    vasco op 1 März 2019 · 21:49


    De linker of de rechter berg…. We hebben ons al verheugd op de prachtige witte flanken. Als we de auto parkeren blijkt de berg die we op de kaart hadden gezien toch de rechter te zijn. Gezien de naderende wolken en sneeuwbuien blijven we toch bij ons plan op de kaart: een overzichtelijke 725 meter omhoog door niet te steil terrein.
    Het eerste stuk puzzelen we over de overgebleven stukjes sneeuw omhoog, de skies hoeven niet uit. Later kiezen we ervoor om over de graat omhoog te gaan, met uitzicht op Dalvik en het fjord. Als het steiler wordt kiezen we toch weer voor harscheisen. Ik was erg tevreden met mijn G12 harscheisen: je kunt ze vrij eenvoudig onder doen zonder je skies uit te hoeven. Ook zijn ze lekker lang: op het vorige tripje bleek ik in de hoogste stijghulp met harscheisen omhoog te zijn gekomen. Vandaag zit het minder mee. Tot drie keer toe verlies ik er een en moet ik weer naar beneden. Bij nadere inspectie blijkt de zool van mijn schoen achter het losmaaktouwtje te blijven hangen. Twee stukjes tape verhelpen dit tijdelijk. Ik denk al na voor een permanentere oplossing: langere touwtjes of een klein gaatje in de harscheis boren en dan met een bindbandje vastzetten. Iets voor later.



    Hoger op de graat is de wind goed te voelen, en hij koelt ook flink. Rosalie blijkt haar dikke handschoenen te zijn vergeten, en 50 hoogtemeters voor de vlakke top draaien we weer om en skieen terug naar de auto. Deze keer vinden we niet de meest besneeuwde weg, en in de stukjes over gras wanen we ons Candide.

  • Luukie25
    Expert
    Luukie25 op 1 März 2019 · 23:14
    Gaaf gaaf! Keep on the good work 😃
  • vasco
    Advanced
    vasco op 6 März 2019 · 22:49
    Wat is het landschap hier weids, wat is het groot. Al een uur loop ik richting een hobbel voor me omhoog. Door de bewolking is ieder gevoel voor diepte verdwenen. Dan plots sta ik boven en is de top van de Kaldbakur niet ver meer weg. Afgelopen weekend heeft het hier gesneeuwd en de berg is bedekt met een homogenene laag triebsnee. De onderste 100 meter zijn zelfs lekker los. Het hele landschap is weer 100% winters geworden.





    In de verte is er al een opklaring te zien. Volgens het weerbericht moet die deze kant op komen. Langzaam maar zeker schijnt de zon op de bergen voor me. Mijn lunch is op en ik krijg het koud. Ik ski zonder veel diepte te zien 400 meter naar beneden. Het is het stijlste stuk van de afdaling, en door de homogene laag sneeuw gaat het heerlijk. Daar plak ik mijn vellen en loop weer 350 meter naar boven, tot bovenaan het “steile” stuk. Ik hoop dat de opklaring mij bereikt……. Met vergelijkbaar zicht als de vorige afdaling ski ik een beter lijn naar beneden. Dan op het vlakkere stuk korte carve-bochten. Hoe de sneeuw is hangt erg van de expositie af. Dan de laatste honderd meter. Bij het naar boven lopen had ik al gevoeld dat dat een feestje zou worden. Heerlijke lichte triebsneeuw. Als ik beneden sta plak ik mijn vellen en loop weer omhoog. Na drie keer dit laatste stuk, en meer dan 1600 hoogtemeters op de teller houd ik het voor gezien en glijd verder omlaag naar de auto.





    Dan nog even naar het skigebied van Akureyri, waar ik @mdrost tref. Hij verteld erg enthousiast over de reis die ze voor volgende week hebben georganiseerd https://wepowder.com/nl/forum/topic/263800 . Op dinsdag gaat er weer sneeuw bij vallen, en op woensdag willen ze met de sneeuw-kat Kaldbakur afkrassen.
  • vasco
    Advanced
    vasco op 7 März 2019 · 21:56
    Koud weer, windstil, 10 cm poeder en zon voorspeld…… Het ski-gebied is vandaag gratis voor scholieren, en de liftpassen zijn er de halve prijs. Dan denk ik aan drukte en rijen in en ski-gebied. Niets is minder waar: het is er bijna uitgestorven. Welkom op IJsland. Poederstress staat niet in het woordenboek. De sporen van de afgelopen 3 dagen zijn weer wat bedekt, maar nog wel te voelen. Gelukkig is er nog meer dan genoeg onverspoord terrein over! Rustig naar boven ( de snelheid van de lift werkt daar aan mee) en dan volle bak gewichtloos naar beneden. Als ik beneden aankom zit er sneeuw ter hoogte van mijn navel in mijn rits geplakt. Toch is het ook wel opletten: op de ruggen zitten de stenen niet diep onder het sneeuwdek. Skieen met uizicht op zee, het blijft verbazen.

  • vasco
    Advanced
    vasco op 14 März 2019 · 21:31
    8 maart. Het is blauw, koud, maar zoning. Met Ingeborg rijdt ik naar Heðinsfjorður, daar hoop ik geode condities te treffen, en op de kaart ziet de …. eruit alsof hij ook op langlaufskies te beklimmen is. Als we in heydinsfjordur aankomen zien we dat het daar ander weer is geweest dan in Akureyri: veel meer wind en minder nieuwe sneeuw. Bovenop de bergen zijn er scherpe sneeuwduinen te zien. In het dal is duidelijk te zien dat deze op een harde ijslaag liggen. Deze ijslaag is erg grilling, heft iemand een idee hoe dit onstaat? Ik zat zelf de denken aan zeemist, ijzel of zelfs kort regen.



    De sneeuw die erop is ligt is nog koud en heeft geen cohesie. Dan blijkt al snel dat langlaufskies met tekorte en te smalle vellen geen grip heeft, op de eerste heuvel glijd Ingeborg onverbiddelijk achteruit. Alleen loop ik een flank van een andere berg omhoog. Hier blijkt echter meer kaalgewaait ijs te liggen dan van onder te zien was, en zonder harscheisen houd ik het naar 300 meter weer voor gezien.



    Hierna rijden we door de tunnel terug. Bij Kleifar gaan we door het brede dal omhoog. Hier is die harde ijslaag niet aanwezig of veel dunner. We volgen een stuk de langlaufloipe. Verder achterin splitst het dal, en zien we de bergen bij Heðinsfjorður vanaf de achterkant. Her en der staan ski sporen, van een aantal bergen zonder duidelijk stijgspoor. Is het heli-skieen hier al begonnen? Op de terugweg wordt de rust verstoord door een vijftal sneeuwscooters, die als opgevoerde grasmaaiers bij ons in de buurt rondcrossen.

  • mendrost
    Advanced
    mendrost op 15 März 2019 · 09:37
    Misschien waren het trollen 😉.
    Het weer is elke keer een verassing in IJsland. Toch rijden we elke dag poeder in de skigebieden. En poederstress is niet nodig. Gisteren hebben we eerst sightseeing bij Myvatn gedaan. Om vervolgens in Hlidarfjall poeder te rijden van 16.00 uur tot 19.00 uur. Onze catski trip naar Kaldbakur is uitgesteld naar zondag.
  • vasco
    Advanced
    vasco op 15 März 2019 · 14:03
    9 maart. Voor vandaag is ons tochtje duidelijk: naar (de voortop van) Arnfinnsfjall bij Klaifar. Beter condities (geen ijslaag) dan in Heðinsfjorður. De klim naar de eerste kom is wat stijl, maar er stonden al ski sporen in, en de sneeuwscooters zijn gisteren een heel stuk die wand ingereden.



    Als we in het dal aankomen zien we dat het snachts flink heeft gewaaid. Veel rotsen zijn weer kaal, en het sneeuwdek op de bergen ziet er een stuk minder strak uit dan gisteren. Na een paar honderd meter gaat de stopper van mijn G3 binding stuk: hij blijft niet meer vast zitten in de loopstand. De aanhechting van het metalen staafje dat dat moet doen zijn afgebroken. Met een tie-wrap krijg ik de stopper zo dat hij blijft zitten. Ik bel nog even met mijn favoriete skiwinkel, en de enige G3 dealer in Nederland, MK skiservice. De dag dat ik op doorreis naar de Alpen ben zijn ze helaas dicht, maar ze een andere binding waar ik de stopper van kan gebruiken. Een vriend in Bilthoven kan die voor me ophalen.

    Een groep van 10 skieers heeft voor ons al een stijgspoor gemaakt. De tweede helft gaat dat over de graat, op schoenen over de rotsen. Verder op de graat hebben ze een lawine losgetrapt, waarbij de bovenste 5-10 cm 300 m naar beneden is geschoven. Wij houden op de graat nog wat meer afstand van de wand waar versie triebsnee in ligt.




    Vanaf de top zien we wat stijle rotswanden waar de sneeuw goed aan geplakt zit en daarachter de oceaan. Bij de afdaling is de kom breed genoeg om onze eigen spoortjes erbij te zetten.



    Daarna kijken we nog even op het zwarte strand. Ik zie nog een leuke afdaling, en we gaan car-skien. Rosalie rijdt me omhoog, en ik ski tot aan zee! Been there, did that.


Antworten

Du musst eingeloggt sein, um auf dieses Thema zu antworten. Bitte Einloggen oder erstelle einen Account.

Upgrade zu wepowder Pro

  • Erweiterte 14-Tage Vorhersage
  • Hangneigungs- und Expositionsebenen
  • Begeisternde Freeride Varianten
wePowder Pro