PIEK11 #12 Split My Moddafôkkin Ass !! BILLEN BLOOT !!!


  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 14 Mai 2011 · 03:23
    PIEK11
    #12 Split My Moddafôkkin Ass !!
                       
    BILLEN BLOOT !!!




    http://www.wepowder.nl/forum/index.php/topic,2641.0.html...

    Ik moest en zou nog ietofwa http://www.helveticbackcountry.ch/ ! Helvetic Backcountry biedt zoveel links "dage opdenduur nimeerweet waarge zit". Twee dinges wel : Helvetic én Backcountry. Computer.

    Wat ik wél ondervonden heb deze winter : Als je écht voelt dat je iets wil doen, dan moet je niet te lang wachten of het is weg.
    Tjak Boem Patat : Hochskitour http://www.bergpunkt.ch/kurse.php?id_nav_pages=22&view=2&tk=1&...

    Dat touren wou ik kristalliseren. In het programma zat wat "touren mit sicherung" ; ook nog "nen abseil"; én, bevestigden ze na mail, voldoende "abfahrt".

    Ik kon van Morris een splitboard testen. Tof ; kan ik eindelijk na jaren lullen daarover dat ding eens écht uitproberen ; én vergelijken met de stijgski's.

    'k Ben weg.

    Andermatt voorbij. Realp Bahnhoff was het meeting point. 10u. 5 mei 2011.

    Ik stond er.
    Een nachtje auto.

    Heel lang stressen om het onmogelijke mogelijk te maken : Prop bij mekaar en sleur dat een berg op : 1 mens , 2 benen, 2 armen, een rug, splitboard, bindingen, crampons, piolet, 2 stokken, huttenslaapzak, kledij (euhm, hallo?), handschoenen, helm, camera, middageten voor 4!dagen, liiiters vocht, energie, ... En 1 rugzak !!! Dat gaat daar dus niet in !! Maar het moet !! Op alles selecteren. Dat niet. Dat niet. Dat moet….

    Te zotte spanning want in wat voor professioneel groepke ga ik terecht komen ?! Wat gaat het niveau zijn? Klimmers ? Komt dit wel goed ?

    Daar zijn ze.

    Dit komt wel goed. Ik zie een gezapige bierbuik én een bomma. En nog meer 'we-maken-er-een-gezellige-4-daagse-van'-volk  😀

    Split my ass ; hoe naïef kun je zijn ! We zijn in Zwitserland !! Gelant als ik was, wou ik die bomma bij het eerste over te steken riviertje nog een handje geven ...  Dat bleek later wel hééél naïef te zijn.

    Een splitboard hadden deze hoch-tourders nog nooit gezien. Zelfs Andi, de jonge berg-führer kende het wel maar had er nog nooit mee gewerkt. Ik ook niet  😉



    Daar gingen we dan.
    Na 200 hoogtemeters gras was daar eindelijk de eerste sneeuw en werd er overgeschakeld naar "stijgski-modus". Iedereen keek supergeïnteresseerd toe hoe ik dat snowboard omtoverde naar twee ski's met vellen. Ik vraag me nog altijd af wat ze toen eigelijk (al) dachten...

    Het stijgen voelt hetzelfde aan als bij die stijgskietjes ; ze zijn natuurlijk alleen wat langer. Normaalgenomen spaar je dus een plank uit op je rug ; nu ook wel maar met al dat voedsel voor 4 dagen 'enderest' voelde ik daar niet zoveel van...

    Stijgen maar.

    En stijgen maar.

    En stijgen maar!

    Dat deed de zon ook !!

    En m'n zweetproductie !!!

    Jongens jongens ; warm. ’t Is duidelijk mei!

    Drijfnat werd er gegeten ('k Wou nog even alles al van de volgende 4 dagen opeten zodat m'n rugzak wat lichter zou worden  :😃) én gekozen om vandaag ('t Is toch nog vroeg!) de Untere Bielenhorn (2940m) er bij aan te breien.
    Waar ? Wat ? Ginderboven ergens. Ze waren al weg. Ik propte alles vlug terug in m'n rugzak en schuifelde erachteraan.



    Bij een leuke wand waar out-of-nowhere al 2 leuke lijnen instonden, hield de andere vrouw van het gezelschap na ZwitsersDuits overleg met de gids het voor bekeken. "Wat sparen voor morgen...," had ik begrepen. Tja, ik had ondertussen ook al zo'n 20 liter zweet achtergelaten, maar die afdaling die er aan zat te komen, kon ik toch niet laten schieten.

    Die Zwitserse madam wist wel waar te stoppen. Het werd nu pas écht steil !
    Door een brede gleuf ging het zigzag omhoog.

    Een halve snowboard is nog altijd breder dan een tour-ski : ik had moeite om in het spoor te blijven. Ofwel moest m'n bergski dieper in de sneeuw ; ofwel zweefde m'n dalski in het ijle...
    En naargelang m'n vermoeidheid toenam werd dit moeilijker en moeilijker.
    Dat nachtje auto laat zich weer voelen.





    Die 5 bleven maar gaan. Geen meter van mekaar wijkend. Mooi in elkaars spoor. Zoals de echten!  😃 Verder en verder daarachter zwalpte ik onder die loden zon ook die berg op. 't Ging van Amaai naar Zucht naar Moe naar Kapot. Warm ? Dat woord was al héééél lang uit m'n vocabularium verdwenen : Heet was nu het codewoord !!


    Ik ben sowieso al ne zweetbeer maar nu dreef het zweet mét de nodige zonneolie in stroompjes naar beneden ; door m'n ogen ; over m'n zonnebril, overal... Verschrikkelijk !! Zakdoek al strontnat ; dat hielp ook altijd maar 2 seconden, ...





    "Gewoon Blijven Gaan ! Niet opgeven !" denk ik (én herken ik) dan altijd. Maar honderd meter verder moet ik dat weeral denken . En vijftig meter verder weer. Twintig meter. Ik begin toch te twijfelen en ben er opeens niet meer zo zeker van dat ik het wel ga halen. Afzien ! Manmanman ! Wat is dit afzien ! Diep Gaan ! Zéér diep gaan ! Blijven Gaan !

    'k Zag zwarte sneeuw !! Elke meter werd een loodzware opgave.

    Gelukkig was het laatste stuk iets vlakker.
    De Top. Of toch bijna. De anderen hadden hun ski's al uit en stonden al met hun piolet te zwaaien.

    "'t Is niwaar ! Ook dat nog!"

    't Viel mee ; het was slechts wat 'kreffelen' en ik kreeg hulp van de bomma😃 "Voetje daar. Hand nu hier!"








    andi


    tourskiër


    zot zicht op nog een andere hut

    Dé Top ! Mét zicht op de Rhône-vallei én m'n Couronne Impérial. Prachtig ! Maar eerst Bekomen.

    "Bekomen!" heb ik écht een hele tijd gedacht.

    "En nu is het aan mij!" Afdaling !

    Het cliché klopt : tourskiërs kunnen niet afdalen !
    Noordkant ; genoeg sneeuw ; wel wat bijeen gewaaid. Geen probleem. De gids gaf voor de afdaling z'n gebruikelijke instructies. "Achter mij blijven." "Niet te ver uit m’n spoor." "Afstand houden." Je kent dat wel. GAAAAAAAAN ! Yihaaa! 'k Was een tiende van een seconde na de gids beneden ! Yes  ;D



    Het laatste stuk naar de Albert Heimhütte was terug omhoog.  😞 De hut staat veilig pal bovenop een morenenheuvel.

    Split ya Board dus. Bindingen verplaatsen. Stokken. Vellen eronder. Toch altijd een heel gedoe. Terug omhoog met die handel. Al na enkele meters voelde ik al hoe Kapot ik eigenlijk nog zat. Geef me een bed a.u.b.

    sbs roelz
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 14 Mai 2011 · 03:55
    Maar eerst mocht/moest er nog kaasfondue gegeten worden (als avondeten in een Hütte !?! Straf ! En nog goeien ook !! http://www.albert-heim-huette-sac.ch/!!) ; wat gesleuteld worden aan m'n bindingen ; geëvalueerd worden ; gesocialized worden.... Verschrikkelijk allemaal want ik was dood.

    Eindelijk mocht ik m'n ongewassen lijf mét opgedroogde zweetbillen in de beddenbak neerleggen naast twee zestigjarige vrouwenbillen langs de ene kant en twee snurkende bierbuikbillen aan de andere kant. Van vermoeidheid natuurlijk slecht geslapen.

    Om 4u45 ging de wekker. 5u ontbijt. 5u30 ingepakt ; klimgordel om ; board aan. Dit ging de zwaarste én de langste dag worden : de hoogste top ; klimmen mét sicherung ; een abseil van 50m ; héééél de gletscher over ; spalten; ... Superspannend want veel nieuw voor mij. Stress? De gids straalde wel vertrouwen uit….

    In opkomend licht daalden we het morenenheuveltje af. Niet simpel. IJs volop op dit vroege uur. Wel schoon. Dat ochtendlicht ! Ik trachtte zo ver mogelijk te geraken.
    Andi stond mij al op te wachten. Oh ja ; zoals gisterenavond nog besproken ; hij ging mij helpen met het omschakelen naar 'stijg-modus'. Liever niet. Dat hoeft niet. Maar bergführers wil is nu eenmaal wet. Ik begreep het ergens wel. Het omschakelen duurde hem(n?) ergens allemaal te lang ; denk ik.

    En daar gaan we weer. Omhoog met de handel. Ik maar fotookes trekken, stokken veranderen, handschoenen uit/aan, weet ik wat nog allemaal ...

    Aan de voet van de échte gletcher werd er gestopt. "Koen, jij vlak achter mij !"

    Jawadde ! Dat is wat ik op een fietstochtje met m'n klas ook altijd doe met degene die niet kan volgen : "Jij vlak achter de meester!" Ik ben hier dus meer en meer duidelijk 'het kneusje' van de groep...

    Lesje in nederigheid...


    Tja, het zij zo.
    Al doende leert men. En tussen deze "Specialisten" zal ik zekers veel leren. Efkes doorbijten nu. Maar Extra Stress Om Zo Weinig Mogelijk Verkeerd Te Doen is het wel.









    Blijkbaar kan je met bredere latten minder druk zetten. Dat mocht ik even later ondervinden toen we een zeer steil stuk moesten zien over te geraken. Ik slipte herhaaldelijk vervaarlijk weg. De gids vlak voor mij had het vlug door. Hij raadde me aan gewoon recht, steil omhoog te gaan. Hij deed het even voor. Hallo ?! Gewoon Recht de berg op. "Je ski's kunnen dat," beweerde hij.
    En inderdaad.
    Dat lukt. Straight omhoog. Wel megazwaar. Gelukkig zat m'n conditie toch terug goed na dat nachtje Bed.


    Nog zo'n 50 meter en we zijn over het steilste stuk. Er ligt hier meer losse sneeuw en het wordt nog ietsje steiler. Ik voel de grip minder en minder worden en inderdaad, even later schuif ik plots hulpeloos weg. Fuck ! Als een kat in het nauw gooi ik me op het gletsjerijs : handen en elleboog rijten zich open, benen gekruisd ; rugzak zwiepend ; stomme chaos. Enkele meters lager kom ik tot stilstand. Miljaaaar.

    Ze helpen me recht. Bloed.

    't Valt wel mee. Ik opper Andi die speciale ski-crampons boven te halen. "Hoeft niet!" zegt ie. "'t Is nog maar enkele meters." Met knikkende knieën leg ik 'onder begeleiding' die laatste fôkn steile meters af. Oef. Ik sta hier met de Billen weer Bloot. Afgang.
    Even later de Bomma.
    Haar Billen bedoel ik. Ze moest blijkbaar pissen en op een gletsjer ga je niet rap efkes achter een boom of een struik. Back2Basics!


    bloed

    "En nu is het 'gewoon' de hele gletsjer over tot aan 'het zadel waar we moeten zien op te geraken'. Stappen dus. Zweten dus. De zon was inderdaad ondertussen ook VollenBak van de partij. Heet Heter Heetst…


    goal en doel ; Tiefenstock met links z'n zadel


    Tiefenstock


    Als het laatste stuk weer steiler wordt, mag ik m'n ski-crampons van Spark bovenhalen. "Nu kun je wel niet meer schuiven en moet je je ski (?!) elke keer geheel opheffen. Dat is veel zwaarder." Dat kunnen ondertussen m'n betonblokken wel aan..." denk ik.

    Hier gaan we weer. Ik Straight deze keer...
    Loodzwaar ; maar het lukt.

    Zo'n 7 meter onder de zadelrots wordt het voor iedereen té steil en beslist Andi om om te schakelen naar crampon-piolet-modus.

    Het gaat beginnen ! Gedisciplineerd tracht ik dat zo goed en kwaad als het kan de omschakelijng te doen. Maar simpel is dat hier niet. Het is hier Supersteil, Glad en onder dat beetje sneeuw Keihard en dus onmogelijk om een platformke te stampen. Megazware rugzak, van 2 latten terug 1 plank zien te maken ; loden zon ; crampons goed aan zien te krijgen. Stress, zweet, adrenaline.

    Toch probeer ik alles Stelselmatig en in alle Rust te doen. Innerlijk gaat m'n hart waarschijnlijk 500 per uur.


    nog 7 meter

    Alles klaar !
    Ik tors die loodzware rugzak met plank en bindingen op m’n rug. We beginnen eraan. Zeven meter efkes steil door sneeuw tot aan het begin van de te nemen rots; om zo in een zadel te geraken om van daaruit via de graat tot aan de top te geraken. Via een abseil van zo'n 50 meter zouden we dan op de gletsjer hierachter komen.

    Ik stamp m'n botten met crampons horizontaal in de sneeuw. Ik plant m'n piolet in de sneeuw. Ik trek me op om de volgende stap te zetten.... En hang aan m'n piolet. M'n bot mét crampon schoof gewoon weg !

    Opnieuw ! Dieper die bot ! Dieper die crampon ! Tot de ijslaag ! Yes ! Simpel ! Piolet. Optrekken. Andere voet. Hetzelfde. Leve crampons ! Zalige Beesten !
    Andere voet. Wat Is Dat ? Lukt niet. Ik schuif weer weg. 'k Voel geen grip. Ik trek mijn bot uit de sneeuw en zie géén crampon meer ! Ik sta hier te fôkn steil om geen grip te hebben. Scheisse!!!
    Ik zet een stap terug m.b.v. m’n piolet. Daar ! M'n crampon is gewoon in m'n vorige stap blijven steken. 't Is niet waar eh ! Weer ! Godverdoeme !! Hoe kan dit ? Miljaardemiljaar !!
    Dit betekent weer in opperste concentretie en al zweet gutsend dat ding terug onder m'n bot zien te krijgen ; balancerend op één crampon met een veel te zware rugzak op m'n rug.
    Ik zie m'n boardbot meeplooien als ik de riempjes zo strak als mogelijk aantrek. Zou het daaraan liggen ?

    OK! Klaar ! Is het beter nu ? Dat moet ! Nog geen twee stappen hoger echter bungelt de crampon reeds aan m'n bot. De moed zakt me in de schoenen. Met de moed der wanhoop tracht ik mentaal die moed terug uit mijn schoenen te halen. Komaan! Het moed !

    De 6 anderen zijn ondertussen bijna onder de rots.
    Andi heeft, als goede führer, door dat ik (weer  :o) problemen heb.
    Radeloos roep ik hem dat m'n crampon lost.  

    Hij daalt naar me af.

    Gebied me m'n rugzak uit te doen. Ik zwaai uit hulpeloosheid bijna m'n plank in z'n gezicht. Bijna schuif ik met m'n klikken en klakken naar beneden. M'n piolet redt me. Hij pint m'n rugzak met die piolet in het ijs vast.

    Samen doen we m'n crampon terug aan. Hij snoert hem megavast. Hij heeft ook nog nooit boardbotten in crampons gesnoerd. Hij weet ook niet wat er fout gaat. Ik vertel hem dat ik met dezelfde crampons een maand geleden een couloir van 50 graden ongeveer 200 meter omhoog gekropen ben.
    "Lift je hiel." Doe ik. Tjak ! Los ! Moedeloos maak ik hem opnieuw vast.
    Ik lift m'n hiel weer en onmiddellijk schiet hij los.

    "Hij is te smal!" zegt Andi.

    Zwijgend zitten we beiden daar in die helling.

    Na een tijdje zeg ik wat hij (nog) niet wil zeggen : "This is the end of the story..."

    "Sorry...," antwoordt hij onmiddellijk.

    We overleggen.
    We overlopen toch nog alle eventuele mogelijkheden. Maar waarschijnlijk weet hij het al lang.

    Een crampon die elk moment kan loskomen, wil je niet meehebben. Veel te gevaarlijk. We weten wat er nog allemaal gaat komen.” Je hangt in een wand. Je hangt met touwen aan mekaar. In een abseil. Je brengt jezelf én de anderen in gevaar!" beseffen we beiden. Materiaal is Levensbelangrijk !

    Dit is het Einde.
    sbs roelz
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 14 Mai 2011 · 04:16
    Er wordt overlegd wat er nu nog allemaal gedaan moet worden... Het escape-scenario.

    Ik schuifel met behulp van de piolet de steilte af naar een vlakker stuk waar ik gemakkelijker terug m'n board kan maken. Eenmaal daar sla ik woedend m'n piolet in de sneeuw en tegelijkertijd schiet er een krop in m'n keel. De ontlading van oververmoeidheid en dagen teentoppen lopen ?! Vechtend tegen mezelf en m'n tranen maak ik als een werktuigelijke machine alles klaar voor de afdaling. Dit kan toch niet waar zijn. Ik lig eruit ! Ik moet hier en nu terug naar beneden ! Ik besef het ten volle maar wil het nog niet toegeven. Even woelen er nog niet-opgeef-gedachten door m'n brein en het toch nog eens proberen ; ergens in m'n kop zegt er echter ook een schijtstemmeke “dage blij moogt zijn al dat gevaarlijk gedoe niet meer hoeven te doen “; maar de Realist beseft goed genoeg : Shit, wat een gemiste kans !!!

    Wat is er verkeerd gegaan ?

    Ligt dit niveau nu en hier dan te hoog voor mij?
    Nee, ik ben hier om m'n niveau juist op te krikken.

    Ben ik hier met allerlei verkeerd materiaal?
    Dat zeker en vast maar ervaring moet je toch in het veld opdoen. Zo doe je dat altijd toch. Je leert door op te trekken mét specialisten, door in de bergen te zijn en te zien en te voelen en te ervaren wat je lijf wel en niet nodig heeft.

    Had ik die crampons beter moeten testen?
    Natuurlijk wel ; alhoewel ik die 50°couloir in Pitztal er toch mee gedaan heb... Hoeveel geluk heb ik daar gehad??!!



    Met lede ogen zie ik de anderen moeizaam in touwen de rots nemen.

    Ik zwaai nog eens, wens hen het beste en draai m'n rug. Ik zie enkel gletsjer. Ik sta bovenaan de Tiefengletsjer. Het Noodlot bedacht ter compensatie dat ik als eerste heel die gletsjer mocht afdalen. We hebben bij het stijgen gezien dat de spalten er safe bijlagen dus ik liet me gaan. Yihaaa. Heel de Tiefengletsjer gaaaan. Tienduizenden gedachten. Maar ook een eerste glimlach terug. Wat wil je : volle petrol kunnen afdalen. Als eerste dan ook nog ….



    Wat nu ?
    Terug naar de auto toch niet. Zo kan ik dat hier toch niet afsluiten... Wat ga ik doen ? Ik weet het (nog) niet … Maar ik weet wel dat m'n winter nog niet voorbij is. Ik ga nu niet naar beneden sukkelen om morgen misschien terug over gras uren ergens omhoog te kruipen tot sneeuw. No way. Albert Heim wordt m'n vriend. Ik ga daar een biertje drinken en dan zien we wel. Safety-foontje Andi. Foontje Poes.

    Ik stap naar de hut. Oei, ze is dicht. Enkel het winterraum is open. Mét biertjes in een frisse kast 😉

    Hier zit ik dan. Samen met Albert Heim ; de geoloog ; niet aribert dokter tod ; én de bergen. Waanzinnig prachtige bergen. Berusting. Rust. De vermoeidheid overvalt me. Niets houdt dat nu nog tegen. Ik kruip in een beddenbak en val in slaap.


    vriend albert


    Als ik anderhalf uur later wakker word, heb ik het gezelschap gekregen van twee vriendelijke tourDuitsers. Plezante gasten.  Fijne gesprekken. Touren al dertig jaar op de wilden bof.

    Wat ga ik doen ?
    Zal ik wat gaan schrijven? Gaan lezen? De ene Duitser stelt na een tijdje voor om om 5 uur (opnieuw) de Untere Bielenhorn te gaan doen.

    Ik zeg niks en kijk even naar de bergen.

    Ik overleg even met mezelf en bevestig daarna krachtig : "Ja, ik ga mee!"

    De Duitser (de andere moest terug naar het dal want was een ski kwijt  :o was een echte einselganger in de volle betekenis van het woord : Hij was al weg voor ik klaar was ; ik heb hem soms in de verte omhoog zien stappen ; hij wachtte niet op de afdaling ; in die afdaling ben ik hem voorbij gesjeesd en bij de terugklim naar de hut nam hij een andere weg.  😀 Fijn gezelschap dus  😋 Waarom hij überhaupt mij heeft meegevraagd is me nog altijd een raadel maar ik vond het niks erg. Ik herinnerde me dat ik in een nachtelijke uur ergens vorige week tegen poes zei dat ik er niets mee in zou zitten om (nog) eens alleen met 'm'n' bergen te zijn. Hoe toeval soms raar kan lopen.

    En waar ik hier gisteren enkel zwarte sneeuw zag, zie ik nu vollenbak zalige lijnen  ;D  ;D  :o
    Dit wordt te gek!
    Dit is te gek !!!!


    Bielenhorn, kamelen en de Kleine Bielenhorn







    Die wiebelende omlaag-skiënde Duitser trok verbouwereerd grote ogen toen ie daar opeens links vanboven mij joelend tussen de rotsen zag verschijnen en in 2  Ã  3 grote bochten hem schuin voorbij raasde om tussen de rotsen aan de overkant terug te verdwijnen. Ik had bij het naar boven gaan nog zoveel untrackedte stukken berg gespot !! Die moest ik hebben ! Mag ik ook eens lachen  😀  😀  😀

    Avondgesprekken in een Winterraum :

    Touren versus Snowboarden.

    Splitboarden.

    Stijgski's.

    Waarom al die moeite als skiën toch zoveel simpeler is.

    Een snowboard is gemaakt om af te dalen ; voor de rest niets.

    Freeride?! Laat het woordje free er maar af als je boardt. In backcountry je weg vinden ; dan ben je op je board niet meer 'free'.

    Op een snowboard kan je wel in veel meer omstandigheden een zalige afdaling doen dan op ski's.

    Wat een gedoe ; dat omschakelen telkens.

    ...



    Ik werd abrupt uit een diepe droom wakker door gordijntjes die opengeschoven werden en daglicht volop in m'n ogen deed priemen. Het is al 6 uur. De bergen wenken al lang. De Duitsers zijn wakker.

    Smeltwater koken voor essentieel vocht. Belangrijk. Ik krijg een vies theezakje aangeboden. Thx. Onbelangrijk.

    Ik had een besluit genomen ! Alle tekens stonden op groen.

    De gletsjer lag safe. De Duitsers waren in de buurt. De afdaling zou 4sure solo zijn maar iedereen (ahum)wist ervan.

    Ik heb gisteren uren de afdaling met m'n verrekijker bekeken ; nog eens bekeken ; elke meter proberen in te schatten ; ...
    Het lijkt mogelijk. Laat dit een cumulatie zijn van heel deze PIEK11 : alles, safety, terrein, persoon, lijn, sneeuw, steilheid, ... noem maar op. Alles komt bij mekaar. De Lijn lijkt op het eerste zicht niet NextLevelShit maar zou (ondertussen) in de ComfortZone van mij moeten liggen. Laat ik eens een afdaling ; zeg maar 'mijn' afdaling in een ComfortZone nemen !! Was dit niet ergens ooit eens een Doelstelling van mij ??
    sbs roelz
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 14 Mai 2011 · 04:32
    Blijkbaar kijk ik sinds Pitztal toch inderdaad wel iets anders naar gletsjers. In Gargellen lag ik dagen te geilen op een tegenover de chalet liggend couloir. Ook hier in Galenstock-gebied sprong vanaf de eerste dag een yannickdb-couloir me in het oog.



    Dàt monster alleen nemen zou onverantwoord zijn ; maar riders-rechts op de gletsjer lag een hele wand die blijkbaar niemand deed omdat hij in het midden onderbroken werd door kliffen en rotsen maar waar je volgens mij wél tussendoor kon. Waarom deed niemand die flank ?

    De Duitsers hoorden het donderen in Keulen.

    En waren ook totaal niet geïnteresseerd.

    Zou het dan toch een volledig andere sport zijn die ik beoefen ?


    De Duitsers zag ik al rap niet meer.

    Twee Italiaans gesofistikeerd uitgedoste tourskiërs daarentegen kruisden des te rapper m'n gletsjer-pad.

    Ik moest wél om de vijf botten 'verrekijken' eh !
    "Die drie rotsen waar ik links van moet blijven, blijken er 5 te zijn ; dan achter die vlakkere rots moet ik direct scherp links ; induiken ; twee rotsen tussendoor en direct rechts blijven want er ligt daar nog 1 rots én ingewaaide sneeuw ; of misschien spalten." Zo klom ik omhoog.

    M'n conditie zat goed !

    Het werd weer steiler. Andi-style steil omhoog ! Lekker Zweten !



    De Italianen sleepten zich langzamer en langzamer omhoog. Een snowboard dient misschien niet om een berg op te klimmen ; grappa zeker ook niet .  ;D

    Ik genoot. Alleen. Ondanks dat ik weer enorm m'n betonblokbenen moest inschakelen en het zweet weer in bakken naar beneden stroomde. Wat is dit toch weer fôckn steil én lang. 1000 hoogtemeters volgens de Duitsers.
    En heet weeral. Waar is die winter ?
    Tempo.
    Eigen tempo.
    Komaan-ErvoorGaan-Tempo.
    Hongerklopke.
    Wat eten midden op een magistrale gletsjer.
    Verder. Eigen lijnen omhoog. Ik geraak er wel. Omhoog met die handel. Gaan. Gaan. Blauw magistraal gletsjer-ijs voorbij. Blijven Gaan. Daar is de rand. In de hoogte steken de seracs. Daar is het einde.



    Toch kom je weer veel te moe en dus super-emotioneel boven op die toprand aan en overvalt je als een bliksemslag bij heldere hemel de Angst en het Ontzag voor de Berg en z’n Afgrond. Met knikkende knieën prevelde ik : "Oh my fôkn god!!!" Overhangende windlips waarover je in een dieper dan diepe afgrond kijkt ; de diepte ; de volledige Rhône-vallei, ... Heb ik hoogtevrees ??! Daar en dan precies wel !

    (Put ik mijn adrenaline misschien uit het willensnillens overwinnen van m'n hoogtevrees?)


    Ik plof op een rots neer en zoek de Couronne Impérial weer. Ik vind hem niet direct. Verrekijken. Foto's. Alpenkauwen komen belachelijk hun kunstjes laten zien. De jonge steenarend die me gezelschap komt houden. Ik zit hoog blijkbaar. De Rust.
    Rust dat geen rust is want onderhuids leeft de afdaling al 500 %!





    Stap voor stap schakel ik over in down-modus.

    Stap voor stap.

    Alles is uiteindelijk klaar.

    Hier zit ik dan.

    Alleen.

    Klaar.

    Klaar ?

    Met m'n boots in m'n bindingen vast zet ik mij nog eens op m'n billen (niet bloot deze keer ; wél zweet  😃 ) en overloop stelselmatig geconcentreerd m'n lijn : "Hier nu op de kam blijven ; niet rechts gaan ; dan over een ouwe lawine die je gaat tegen komen; naar de wand toe; enzovoort".

    Ik herhaal het mezelf.
    En nog eens.

    Ik ben er klaar voor.

    Vanaf de eerste meter dat ik glij, voel ik direct : hier draait het om voor mij. Dit voelt goed ! Dit is thuiskomen.
    Oeps ; opeens nog een windlip vlakbij rechts. Verrassing. Op de kam blijven. Even toch nog eens checken maar dan GAAAAAN.

    Is dit een Makkie? Dit is een Makkie ! Is dit Genieten ? Dit is Genieten ! Is dit FreeRiden? Dit is FreeRiden !!!
    Alles valt hier op z'n plaats : de berg; ik daarin, de sneeuw; het hele gedoe; deze winter ; dit PIEK11einde; ...



    Een lijn die ik nooit zal vergeten. Niet m'n beste. Niet m'n mooiste. Maar wel m'n PIEK11-lijn. M'n FREE-RIDERSTE lijn  8) (2bombastic!maar ik vind even geen andere woorden  :😃)(2,5uur naar boven ; 1 minuut naar beneden; zoiets)



    Gedaan. Schluss.

    Ik kon bijna geen afscheid nemen van de Albert Heim Hütte.

    Ik klom nog oldskool op handen en voeten naar een kruis vlakbij.

    Ik daalde nog tot aan de zomer af door untrackte slush  😀 en genoot zelfs.

    Ik stapte nog uren al Liftend langs de kant van de weg met rugzak, sno-botten en splitboard in de hand de Furka-pass af !!

    (Die was (symbolisch) juist vandaag open gegaan. Ook de AlbertHeimHutte sloot morgen. De winter is gedaan.)

    Maar niemand nam mij mee.  😮








    Onbegrijpelijk.

    (2 jonge piercingbrommercrossers met hun camionet vonden een uit z'n hol gekropen snowboarder in de zomer wél grappig en stopten gelukkig uiteindelijk wél!)


    Ik reed nog als een gek genietend die Furka-pass over ; de Septimer-pass op, door en over ; want ik kon nog plots; thx2poes; hoe alles in het juisteplaatje viel ; als subliem PIEK11einde, in Interlaken de beste band ter wereld meepikken !!!



    SOLANGE LA FRANGE

    [youtube]CQPDZzXngbw[/youtube]

    [youtube]Ff0AsuQiNa4[/youtube]


    Split My Ass !


    koen_djfistel


    ps oh ja, osama zat die dagen ook toevallig aan z’n einde ; of toch niet ??! …
    sbs roelz
  • Aryen
    Advanced
    Aryen op 14 Mai 2011 · 06:11
    Man, man, ... wat heb jij er een goede, sneeuwrijke, winter van gemaakt. Ook voor ons achterblijvers, met al die mooie verhalen. Volgens mij heb je er zo'n beetje alles uitgehaald wat er in zit. Petje af.
  • Dutchess
    Advanced
    Dutchess op 14 Mai 2011 · 07:47
    *diepe buiging*

    We dont stop playing because we grow old, we grow old because we stop playing
  • meteomorris
    Tourist
    meteomorris op 14 Mai 2011 · 07:57
    LIKE!! Koen, als jij zegt dat de winter voorbij is... dan is de winter voorbij..
    volgende winter weer?
    May the powder be with you.
  • fanneige
    Tourist
    fanneige op 14 Mai 2011 · 08:50
    amen.
    Knowledge is limited. Imagination encircles the world
  • telemikey
    Advanced
    telemikey op 14 Mai 2011 · 10:33
    Super progressie Koen! En wat een motivatie.

    Respect.
    White room,Pillow lines,I rule
  • Pazz457
    Expert
    Pazz457 op 14 Mai 2011 · 11:12

    *diepe buiging*


    X2
    Go to heaven, ski like hell!
  • doov
    Advanced
    doov op 14 Mai 2011 · 11:54
    Man, wat heb jij een winter gehad. Zooooo mooi.

    Heb genoten van je verhalen. Stoke ? Neen, STOKE !!
    Welcome back my friends to the snow that never ends. Let's rocker!
  • Willem2k
    Advanced
    Willem2k op 14 Mai 2011 · 12:22
    Mooi verhaal weer!

    Maar begrijp ik het goed dat je dus niet zo positief bent over het splitboarden? Zou je volgende keer liever sneeuwschoenen gebruiken?
    Snowboarding without friends is not snowboarding.
  • lesalpes
    Elite
    lesalpes op 14 Mai 2011 · 13:50
    Komende zomer een beginners alpinisten cursus volgen? Gaat je volgende winter veel stress schelen.
  • Vinnie
    Advanced
    Vinnie op 14 Mai 2011 · 14:10
    Koen, tulband af voor al het bloed, zweet en misschien ook wel tranen die je in deze trip en deze winter gestopt heb!

    bedankt voor het meegenieten en voor de inspiratie!

    mn Marker Duke's zijn onderweg!
    Sharing Secrets, Sharing freedom!
  • Teon
    Advanced
    Teon op 14 Mai 2011 · 14:12

    Maar begrijp ik het goed dat je dus niet zo positief bent over het splitboarden? Zou je volgende keer liever sneeuwschoenen gebruiken?


    Vet verhaal Koen. Ik heb niet alles van je gelezen afgelopen winter, maar deze van begin tot eind.
    De discussie sneeuwschoenen vs. splitboard speelt nu ook weer in mijn hoofd. Na wat zweten in Davos, ben ik wel vriendjes geworden met m'n sneeuwschoenen, maar lange latten lijken me toch nog steeds beter en fijner (iets met draagoppervlak denk ik).
    Schade. Ernussmarmalade.
  • Nicky
    Advanced
    Nicky op 14 Mai 2011 · 16:55
    Wat een prachtig slot van een winter die niemand je meer afneemt. Iedere keer heb ik je verhalen verslonden. Las ik sneller en sneller, omdat ik te ongeduldig was, wilde weten hoe je PIEK belevenissen verder gingen. Smulde ik van de stoke en de foto's. Baard vol sneeuw en gaan. Geweldig. Wie weet tot de 20e bij de WP BBQ!
  • SPAM
    Advanced
    SPAM op 14 Mai 2011 · 20:23
    Koen, was weer smullen dit verhaal.

    Nu we allemaal weer naar gear en voorbereiding kijken wat zeg je is een baard nu wel of niet geschikt? ;D Tis een enorme sneeuw en transpiratievanger maar als mede facial hair drager is dit toch een serieuze vraag. Al moet ik net als de winter ervaringen ook qua baard mijn meerdere in jou erkennen 😀
    Wie niet chased moet veel weken boeken!
  • Echo
    Advanced
    Echo op 14 Mai 2011 · 21:03
    Diep respect met een nog diepere buiging! Volgens mij heb je het DVD-pakket voor de komende 5 jaar al veilig gesteld  😀
    Do or do not, there is no try (Yoda)
  • skiester
    Advanced
    skiester op 16 Mai 2011 · 10:30
    geweldig verhaal! Overigens geen verassing dat het liften wat lastig bleek, je zag eruit alsof je uit een afghaanse berggrot kwam! 😮
    Als je alles onder controle hebt ga je niet hard genoeg!
  • ginga
    Tourist
    ginga op 16 Mai 2011 · 13:12
    Wow...leest als de apotheose van een megaseizoen!
    nuff said
  • robbie
    Expert
    robbie op 16 Mai 2011 · 13:31
    mate, wat een mooi verhaal. ademloos!

    respect 😃
  • Erwin
    Elite
    Erwin op 16 Mai 2011 · 15:34
    Mooi verhaal Koen! Volgende winter keertje samen splitten???
  • Opa
    Advanced
    Opa op 16 Mai 2011 · 17:49
    Splitboard Mulisch! Drie winters is een roman, schat ik.  😃
    Age is a matter of mind: if you don't mind it doesn't matter!
  • costijn
    Expert
    costijn op 18 Mai 2011 · 01:09
    mooi verhaal koen!
    lekker afzien, hard leven in de bergen
    grivel heeft extra brede stijgijzers geschikt voor snowboard schoenen (met stolplaten=een must zeker in het voorjaar). let op dat je ze altijd traploos kunt verstellen en dus goed strak kan trekken.
    mooie foto's krijg er alweer zin in na een sneeuwloze zomer hier in NO australie
    wanneer komt je bundel uit? 
  • Dio
    Advanced
    Dio op 18 Mai 2011 · 10:15

    *diepe buiging*




    X3
    Life is what happens the moment you put your phone away.
  • alexsvw
    Advanced
    alexsvw op 18 Mai 2011 · 11:13
    Koen bedankt en respect. Wat heb jij er een geweldig seizoen van gemaakt. Ik heb met veel plezier je verhalen gelezen. Tot vrijdag.
    Walking down a mountain is a waste of gravity

Antworten

Du musst eingeloggt sein, um auf dieses Thema zu antworten. Bitte Einloggen oder erstelle einen Account.

Upgrade zu wepowder Pro

  • Erweiterte 14-Tage Vorhersage
  • Hangneigungs- und Expositionsebenen
  • Begeisternde Freeride Varianten
wePowder Pro