Test Shift binding


  • bassol89
    Advanced
    bassol89 op 24 January 2019 · 21:03
    Op de site van wePowder stond onlangs een oproep van Arjen om de nieuwe Atomic Bent Chetler ski’s te testen, inclusief de nieuwe Shift binding van het merk. Nou kwam dit perfect uit, aangezien er een freeride-trip in Japan op de planning stond begin januari. Natuurlijk staat Japan bekend om de grote hoeveelheden poeder. En Hokaido, het noordelijke eiland van het land, maakte deze belofte absoluut waar. Op het moment dat we aankwamen had het al tien dagen gesneeuwd. Ideale omstandigheden dus voor een brede poederski als de Bent Chetler.


    Dan komt het moment waar je op wacht; de eerste run in Japan. Na een stukje hiken hebben we een prachtig afdaling gevonden. Atomic claimt een ski te hebben ontwikkeld die uitermate geschikt is voor off piste in elke omstandigheid: “The Atomic Bent Chetler 100 is a do-anything, go-anywhere, one-ski-quiver, totally prepped for pow”. Maar maken ze dit ook waar? In de dikke poeder blijkt dat ze het bij het juiste eind hebben. Het is heerlijk surfen! Dankzij de brede tips hebben de ski’s een goede float, zelfs op lage snelheden. Maar ook met hogere snelheden blijft de ski stabiel aanvoelen, en laat zich makkelijk sturen.

    In het meer beboste terrein merk je dat het lage gewicht de een voordeel is. De ski’s voelen speels aan, ondanks de lengte van 188cm. Overigens zou ik persoonlijk wel de voorkeur geven aan de 180cm ski’s met mijn lengte, maar door de rocker voelen de 188’s niet als lang aan. Het korte bochtenwerk is daardoor geen probleem, wat veel vertrouwen geeft om elke pillow mee te pakken in het bos.

    Ook hogerop de berg laten de Bent Chetlers zien dat ze veelzijdig zijn. Bij een wat ijzige run merk je dat de ski’s stijf zijn, maar toch een goede demping geven.


    De testski’s waren uitgerust met de nieuwe Shift toerbindingen van Atomic. Dit is een combinatie van een klassieke alpine binding en het pinsysteem. Via een paar stappen kan de binding worden omgezet. Een revolutie in de toerbinding-wereld. De Amerikanen spreken al over de “Kingpin killer”.

    Het voordeel van het systeem is al snel merkbaar. Tijdens het freeriden stap je zo in en uit de binding. Een grote plus voor het gebruiksgemak. En ook het downhill skiën is een verademing op deze toerbinding. Ze voelen erg degelijk en solide aan en ook elke beweging van de ski is voelbaar. Dit resulteert in een goede controle, en vertrouwen in de stevigheid van de binding. Vooral op de steilere runs die we deze week hebben gehad.
    Het omzetten van de binding is wel even wennen. Er zijn een aantal handelingen nodig, en het loont om dit een aantal keer te hebben gedaan voordat je ergens op een top staat. Zeker wanneer het -25 is en je dit met handschoenen aan moet doen. Maar als je eenmaal de volgorde door hebt dan gaat het meestal vrij makkelijk.

    Wanneer de binding in loopstand staat is er in feite maar een stijghulp. In de laagste stand is de hoek ongeveer 2 graden. Op lange rechte stukken is dat even wennen, waar je bij een andere toerbinding vlak staat. De stijghulp creëert een hoek van zo’n 10 graden. Wellicht zou een tweede trap wat meer flexibiliteit geven, maar ik kwam hier goed mee uit de voeten.


    Dan wel een paar punten van kritiek; bij veel sneeuw in de voorkant van de binding kan het systeem was problemen krijgen. De ski’s hadden ’s nachts onverwarmd gestaan en de sneeuw van de vorige dag was in het binnenwerk bevroren. Hierdoor was het niet mogelijk om in de toerstand de pinnen uit elkaar te drukken. Na een kwartier rommelen kreeg ik het toch voor elkaar om mijn schoen erin te wrikken. Ook bij het losklikken zat de voorbak nog steeds vast. Wederom met wat moeite kreeg ik mijn schoen eruit, en kon de binding weer in de ski stand worden gezet. Dit was wel pas op de laatste testdag, en de rest van de dagen werkte het systeem naar behoren.

    Ook is het niet altijd even makkelijk om de achterbak in de ski stand te krijgen. De hendel gaat vrij zwaar en met handschoenen aan krijg je hem maar moeilijk omgeklapt. Ik heb hier een aantal keer zelfs de punt van mijn stok voor moeten gebruiken.
    Een ander punt waar ik tegenaan liep met de bindingen waren de stoppers. Deze zijn vrij dun, en houden niet goed in elkaar bij het dragen van de ski’s. Een ski band lost dit op, maar die moet je dan wel meenemen.


    Conclusie:

    De Bent Chetler 100 is een ski die in veel terrein uit de voeten kan. Off piste is de ski licht en speels, op de piste heb ik (helaas?) geen mogelijkheid gehad om ze te testen. Voor de fanatieke toerskiër is deze ski uiteraard wat aan de zware kant, maar voor het freeriden wat mij betreft een echte aanrader!

    Over de Shift bindingen wordt veel gesproken in freeride-land. En dit is naar mijn mening ook terecht. Atomic en Salomon hebben een binding ontwikkeld die een klasse apart is. Deze Shift combineert het beste van twee werelden, de alpine- en de pinbinding. Al zijn er uiteraard nog wel de eerder genoemde punten van kritiek. Toch wegen deze punten wat mij betreft niet op tegen de ski-eigenschappen. Zelf zou ik deze bindingen graag op mijn freeride-set schroeven. Maar voor de lange toertochten houd ik het liever bij mijn lichtere Dynafits.

  • MrO
    MrO op 26 January 2019 · 11:32
    Mooi verhaal! thanks

    Heb net de Bent Chetlers 100 ook binnen (maar met Marker Barons), volgende week krijgen ze de vuurdoop in Zwitserland. Iedereen lijkt lyrisch te zijn over deze ski's, kan niet wachten! Zeker nu het aan t dumpen is daar! De grotere broer van de Bent Chetlers 100 gaan ook mee uiteraard 😋
  • pjnijssen
    Advanced
    pjnijssen op 26 January 2019 · 13:16
    Deze spullen testen op Asahidake met blue bird sky... It doesn't get any better!

Reply

You need to be logged in to post a comment in this topic. Login or create an account.

Upgrade to wepowder Pro

  • Extended 14 day forecast
  • Slope angle and exposition terrain layers
  • Inspirational freeride routes
wePowder Pro