Endless winter..


Door Jurgen op 5 mei 2010 · 10

Als gevolg van de ultimate cultfilm in de surfwereld ([url=http://www.youtube.com/watch?v=XmudLnEV48k]Endless Summer[/url]) dromen er steeds meer poederrijders van een eindeloze winter. Jurgen Groenwals deed het..

Tekst: Jurgen Groenwals
Foto’s: Jurgen Groenwals, Tim De Pauw

[b]Hittegolf[/b]
Augustus, een hittegolf teistert het land. Roodgeblakerde pensen barbecuen te veel kruiden op aangebrande worstjes. Het straatbeeld wordt ontsierd door spuuglelijke plastic zwembadjes, overijverige ventilatoren en pafferig zweet. Ik hou het niet langer uit, stop mijn sneeuwspullen in een tas en boek een ticket naar de andere kant van de wereld. Een beetje vreemd is het wel. Hartje zomer met donsjassen, muts en handschoenen in de weer zijn, terwijl op de luchthaven shorts en flipflops de boventoon voeren. Zo komt het dat we het zonovergoten België (voor die ene keer dat de zon eens schijnt) ruilen voor winter in Argentinië.

Vanuit Madrid gaan we transatlantisch de nacht door naar Buenos Aires. Winter in Buenos Aires, dat betekent nog steeds een aangename 20° en een heerlijk zonnetje. Voor sneeuw moeten we nog een paar uur doorvliegen. Een binnenlandse vlucht brengt ons naar San Carlos de Bariloche, het noorden van Patagonië, in het hart van het Nahuel Huapi-park en aan de oevers van het gelijknamige meer.

1
1

“All American dude”, Doug Krause, onze gids voor de volgende weken, staat ons op te wachten. We zitten welgeteld één minuut in de minibus of er wordt met ‘liability waivers’ gezwaaid. Tja, de Noord-Amerikaanse schrik voor eender welke rechtszaak zit hier ook grondig ingebakken. Met Villa La Angostura komen we eindelijk op de plaats van bestemming. Ik trok vrijdagavond om 17 uur de deur thuis dicht. Nu, zaterdagavond 18 uur plof ik uitgeteld neer op een hotelbed. Doe daar nog wat tijdsverschil bij en je bent 29 uur onderweg geweest. Verse sneeuw in augustus? Ja, je moet er wat voor over hebben.

2
2

Villa La Angostura is een klein dorpje dat ons cliché beeld over Zuid-Amerikaanse dorpjes bevestigt. Onze Amerikaanse reisgenoten zijn meteen enthousiast. Wij Europeanen hebben toch een ander idee van charmant. Het regent in het dorp. Dat hoeft niet verwonderlijk te zijn. De aanwezigheid van het Andes-gebergte zorgt ervoor dat dit deel van Patagonië veel neerslag krijgt. Of dat ook veel sneeuw betekent, zal morgen moeten blijken.

[b]Cerro Bayo[/b]
Uitgelaten wolven en een extatische fotograaf proberen de lokale taxi-chauffeur volledig gek te krijgen. Na elke bocht wil de fotograaf uit de bus springen om alweer een plaatje te schieten van de overweldigend knappe omgeving. Geef hem maar eens ongelijk, het diepblauwe meer, het donkere oerwoud en daarboven de besneeuwde bergtoppen zijn simpelweg prachtig. Cerro Bayo is een klein skigebied, in niets te vergelijken met Europese stations. Twaalf liften en tweeëntwintig pistes, daar moet je het mee stellen. Er is amper iemand te bespeuren in het hele gebied. Wachtrijen zijn onbestaande en de liften brengen ons snel boven. Helaas, speelt het weer het spelletje niet mee vandaag. Het zicht is beperkt tot onbestaande. We amuseren ons met ‘lift-accessed off-piste’. We doen korte hikes en rijden door redelijk goede sneeuw in niet al te technisch terrein. Beepers worden verstopt en lawine cursussen herhaald. De uitgelaten wolven blijven op hun honger zitten.

Over honger gesproken. Het eten in Argentinië is fantastisch, .... als niet-vegetariër. Halve runderen worden gegrild (een stukje vlees van 500 gram is hier voor watjes) en zijn gewoonweg van het beste vlees wat we ooit aten. Doe daar heerlijke rode wijn bij en je begrijpt dat we lichtjes gemarineerd ons bed opzoeken. Ach ja, eten voor 22 uur ‘s avonds is ‘not done’!

Een prachtige dag kondigt zich aan. De regen van de afgelopen dagen ruimt plaats voor een straalblauwe hemel en een laagje verse vreugde op de top van Cerro Bayo. Doug besluit er een heuse backcountry trip van te maken. We hiken urenlang met steeds rondom ons het fantastische uitzicht op Nahuel Huapi. We lopen over de ridges op Cerro Inacayal, het skistation is reeds lang uit het beeld verdwenen en we blijven ons verwonderen over de pracht van het meer, het oerwoud en de indrukwekkende bergen rondom ons. We hebben in de Alpen al van prachtige uitzichten genoten, maar dit is gewoon subliem. De top van Cerro Inacayal is meteen het startpunt van een heerlijke run door boterzachte poeder. We staren grijnzend naar onze sporen en besluiten gewoon opnieuw omhoog te klauteren voor een replay van deze afdaling. En nog eens, en nog eens. De laatste run richting skigebied is uitdagend en prachtig. De Quilmes op het terras is dan ook meer dan verdiend. De nachtelijke lap vlees en bijhorende fles wijn eveneens.

3
3

[b]Chapelco[/b]
We zijn echt de enige freeriders in Cerro Bayo. De hele speeltuin is de onze, maar we hebben die speeltuin de afgelopen dagen grondig verspoord. Tijd om een ander pretpark op te zoeken. Volgende halte is San Martin de los Andes. De autorit van Lo Angusturo naar San Martin de Los Andes is een belevenis op zich. De weg is in volle aanleg, een 4x4 is hier een absolute noodzaak. We rijden dwars door het oerwoud, koeien versperren de weg, kleine autootjes laveren doorheen stenen en kuilen, graafmachines en bulldozers maken de weg nog minder berijdbaar. Maar, ook hier is de natuur overweldigend. San Martin de Los Andes is een bijzonder mooi dorpje aan de oevers van het Lacar meer.

We ontmoeten Dave Owen, stichter van Powderquest. Een tiental jaar geleden liet hij Noord-Amerika achter om zich definitief in Chili te vestigen. Met Powderquest biedt hij perfect georganiseerde skitrips doorheen Argentinië en Chili aan. Dat perfect mag je letterlijk nemen: de verblijfplaatsen zijn top, het vervoer tussen, van en naar de gebieden is goed geregeld en onze gids, Doug Krause, is een rasechte skibum met massa’s ervaring. Doug ruilt jaarlijks de winter in Noord-Amerika voor de winter in Zuid-Amerika en speelt zo het hele jaar lang in de sneeuw. Doug is eveneens Snow Safety Director in Silverton, Colorado. Een resort dat meteen met stip in onze wishlist verschijnt.

12
12

[b]Bootpack Days[/b]
De weersomstandigheden zijn niet ideaal geweest de afgelopen dagen in Chapelco. Lawinegevaar loert om elke hoek en de verse sneeuw is moeilijk bereikbaar. Een ontbijt-consensus over ‘Bootpack days’ wordt al snel bereikt. We kiezen een lekker lange ridge aan de achterkant van het skiresort en gaan daar bootpacken. De runs zijn kort. Doug zorgt voor de bootpack (= de weg omhoog terug naar de ridge) en de hike terug gaat snel. Een droomscenario voor heerlijke dagen off-piste poeder snuiven. We doen een run, checken van beneden een volgende mogelijkheid, hiken terug en rijden het volgende deel van de flank. De hele bergflank moet eraan geloven. Waar de eerste runs nog eenvoudig waren, gaan we steeds extremer en steiler terrein opzoeken. Couloirs lachen ons uitdagend toe. De hoogtemeters per run zijn beperkt, maar door de snelheid waarmee je terug boven staat, doe je zoveel runs dat je benen langzaam maar zeker leeglopen. De Quilmes, grill en wijn zorgen opnieuw voor de nodige energie.

6
6

[b]Cerro Catedral[/b]
Van San Martin gaat het opnieuw dwars door het oerwoud over Lo Angusturo. We doen een pitstop en eten sublieme empañadas en overheerlijke vis op onze weg naar Bariloche. De ‘alfajores eating contest’ zorgt voor de nodige indigestie. Cerro Catedral is één van de grootste skistations van Zuid-Amerika. Meer dan honderd kilometer pistes en 40 liften maken van Catedral een druk bezocht resort. Wist je dat Maxima hier met Willem-Alexander soms komt skiën en dat de broer van Maxima een restaurant heeft in Bariloche? Wij wisten dat ook niet, en eerlijk gezegd, zo erg zijn we daar ook weer niet door geboeid. De grillige rotsformaties rondom Punta Princesa en de onbegrensde off-piste mogelijkheden in La Laguna kunnen ons veel meer boeien. De runs zijn prachtig. Een condor cirkelt boven onze hoofden. En, dat uitzicht alweer!! Het wordt nooit vervelend, hier kan je echt urenlang van genieten. Voorlopig zijn we na het avondeten steeds braafjes in ons nestje gekropen. Dat kan uiteraard niet langer blijven duren.

7
7

Bariloche is dan ook de ideale locatie om ons volledig aan het nachtleven van Patagonië te onderwerpen. Details gaan we niet publiceren, maar de daaropvolgende ochtend deed pijn, véél pijn. Onze eerste, échte nachtelijke uitspatting van de Zuid-Amerika trip is echter wel goed getimed. Het regent in het dorp, het is bitterkoud op de berg, er vallen bakken sneeuw naar beneden, er staat een gure wind en er is geen zichtbaarheid. De kater wordt snel weggeblazen. ‘Brutal’, laat Dave nog optekenen, vooraleer hij zich door de verse sneeuw in de diepte stort.
Onze laatste tussenstop is Buenos Aires. Argentinië verliest die avond met 1-3 van Brazilië in de kwalificatie voor het WK. De sfeer in de bruisende nachtstad is er echter niet minder om.
Skiën in Zuid-Amerika moet je ooit gedaan hebben. De natuur is prachtig, er heerst een aangename sfeer, de skistations zijn lekker rustig en je hebt, als freerider, de hele berg voor jezelf. Een ‘no-brainer’, om het met de woorden van Doug te zeggen.

8
8

15
15

[b]In [url=http://www.wepowder.nl/nieuws/9x9-bij-de-drukker]de 9x9[/url] waar de drukker zo goed als mee klaar is meer over exotische freeridetripjes[/b]

Reacties


  • PK2
    Tourist
    PK2 op 5 mei 2010 · 10:19
    Mooi verhaal!
  • SportGillie
    Advanced
    SportGillie op 5 mei 2010 · 11:18
    sweet...
    Live to ride, ride to live
  • op 5 mei 2010 · 12:45
    Leuk verhaal. Smaakt naar meer.
  • JaapvR
    Tourist
    JaapvR op 5 mei 2010 · 13:18
    Het is daar gvd prachtig... Had je ook het idee dat je verder kon kijken dan 'normaal'? Wat verder naar het zuiden zat er zoveel minder trope in de lucht, dat de horizon pas na 25 mijlen heiig werd, in plaats van rond de gebruikelijke 15 a 20...
  • op 7 mei 2010 · 08:54
    al kan ik de titel er nog niet helemaal uit halen...cool verhaal, respect. Jaloers hier op kantoor!

    anyway, you shoud have been here yesterday 😉
  • op 7 mei 2010 · 12:13
    Die 9x9 krijg je vanzelf in je bus als je die tzt bij je pro-rider bestelling hebt opgenomen gok ik? Ben er erg benieuwd naar iig!
  • Arjen
    Advanced
    Arjen op 7 mei 2010 · 13:43
    @koeienlap Klopt, je krijgt 'm dan vanzelf in de bus. We verwachten 9x9 binnenkort van de drukker! En ja, hij is erg vet geworden!
    One day, they'll invent synthetic powder, ban all kinds of work and give you a free liftpass...
  • Marco
    Advanced
    Marco op 7 mei 2010 · 13:44
    Gezocht: Goedkoop ticket naar Argentinie/Chili..... 😉

    Vet verhaal en heb er weer eentje voor op mijn wensenlijstje!
  • Jurgen
    Advanced
    Jurgen op 7 mei 2010 · 13:55
    Ben blij dat jullie het een leuk verhaal vinden. Het was dan ook een bijzonder geslaagde trip.

    Mocht je zin hebben om richting Zuid-Amerika te gaan, check dan zeker http://www.powderquest.com/

    Wij zijn met hen geweest en de organisatie van de hele trip was perfect (tem vervoer en nog een paar dagen verblijf in Buenos Aires). Ik heb geen belangen bij die organisatie, ik geef het gewoon maar mee als tip.

    Als je zeker bent dat je gaat, stuur me dan een PB. Ik heb nogal goed contact met Dave Owen (de eigenaar van Powderquest) en wil dan wel eens polsen voor een WP-discount.

    Grtz,
  • op 7 mei 2010 · 22:00
    Sjapeauxxl! Vet verhaal en wat een dikke TRIP!

    Ik ben niet verder gekomen dan over de Andes heen te vliegen naar een heerlijk surfoord en zwijmelde toen al weg bij al die besneeuwde bergtoppen die je bijna kon aanraken...........

    grzzz p@ddy

Reageer

Je hebt een account nodig om te kunnen reageren in dit topic. Login of registreer.

Upgrade naar wepowder Pro

  • Uitgebreide 14 dagen verwachting
  • Hellingshoek- en expositielagen
  • Inspirerende freeride routes
wepowder Pro