Freeride paspoort: het leerproces in de praktijk (deel 2)


Door kanski op 7 december 2010 · 21

Hoe het freeriden voor mij is begonnen.

Voor mij begon het poederskiën in de winter van 1982. Ik was toen 16 jaar en ging zo nu en dan alleen bij mijn zus in Zwitserland op vakantie. Tijdens de tweede wintersportvakantie van dat jaar viel er een enorme bak met poeder en ik was in een eerdere vakantie net geïnspireerd geraakt door de Zwitserse vrienden van mijn zuster m.b.t. het off-piste skiën. Met deze local lifties was het goed skiën en op deze manier kwam ik tot de conclusie dat de berg helemaal niet ophoudt aan de zijkant van de piste… maar eigenlijk pas begint! Diepe sneeuw had ik tot dusver nog niet geskied… en toen viel er ook nog eens die enorme lading wit goud!

Voorheen was mij altijd verteld dat je daar niet aan mocht komen en alleen maar naar mocht kijken… wist ik veel! Deze boys echter, lieten mij zien dat dit uitermate goed skibaar is en daar ligt om te rippen, weliswaar nog met die nette korte bochten op saté prikkers. Maar op die saté prikkers (Kästle RX 2.05m) uit die periode scoorde je wel face shot na face shot! Leuk eigenlijk dat je jaren later pas de terminologie erbij leert. Backpacks waren toen nog niet uitgevonden, denk ik... althans daar hoorde je niemand over. Safety was ook een woord wat nog moest ontstaan. Er was namelijk niks leukers als met de hele bende tegelijk die helling afkrassen. Met lawinegevaar waren we toen niet bezig. Raar eigenlijk want sommige van die hellingen ski ik nu nog wel eens en deze zijn in die situaties toch niet altijd zonder gevaar. Ik ga er maar vanuit dat we destijds op het juiste moment van de helling knalden en het lawinegevaar nihil was! Voor meer know-how met betrekking tot de veiligheid in het off-piste terrein is er tegenwoordig een heel goed [url=http://www.snowsafety.nl]kenniscentrum[/url] waar je cursussen kan volgen.

[img]http://sanderkan.files.wordpress.com/2010/05/26186\_10150160546830282\_662075281\_11879495\_4555285\_n.jpg?w=300[/img]

Vanaf die vakantie begon ik zoveel mogelijk skibeelden van de televisie te verzamelen op een videoband. Ik was eigenlijk mijn eigen ski-movie aan het creëren met de zeldzame beelden die er zo nu en dan op de voornamelijk Duitse televisie voorbij kwamen. Hier kon ik uren naar kijken, hoe die lui door de poeder naar beneden deinsden. Later heb ik begrepen dat hier mijn verslaving naar het witte goud begonnen is. Vanaf mijn 20ste had ik een aantal vrienden die in de winter regelmatig met mij een aantal long weekenden op sjouw gingen op zoek naar poeder. Meestal was dat niet gebaseerd op waar het gedumpt had, meteo morris bestond toen nog niet, maar gingen we daarheen waarvan we wisten dat het een vet gebied was.

Val d’Isère was wel een van onze favorieten gebieden en daar openden we dan ook standaard het seizoen in december tijdens de wereldbeker wedstrijden "Critérium de la Première Neige" … niet dat we daar veel van zagen maar de ambiance was altijd helemaal top! Wij in de poeder en de cracks op de piste, en dan daarna gezellig aan dezelfde tafel een biertje drinken.
In het gebied “l’espace Killy” experimenteerde we er lekker op los. We waren constant op zoek naar die onbereden hellingen ver van de pistes. Op een gegeven moment hadden we een tunnel ontdekt. We moesten de ingang eerst sneeuwvrij maken voordat we op handen en knieën onze ski’s meeslepend de tunnel in konden. We hadden een globaal vermoeden waar en in welke helling we het zonlicht weer zouden zien.... perfect! Exact daar, waar we verwacht hadden groeven we ons naar het licht, als een stel marmotten die te vroeg uit hun winterslaap ontwaakten. Wat een schitterend gezicht om midden in een helling te staan waar nog geen krasje op gezet is. Daar hebben we toen vanuit het niets drie schitterende lijnen getrokken. Later in de gondel hoorde we mensen in het frans zich afvragen waar die 3 skisporen vandaan kwamen.

De opvolgende jaren werd er met grote regelmaat per winter naar “Les 4 Vallées” in Zwitserland en vele andere gebieden in de Alpen gereden. Omstreeks 1995 was dit niet afdoende meer en ging ik op zoek naar dieper, hoger, extremer. Zodoende werd La Grave aangedaan vanuit een vakantie in Serre-Chevalier in maart 1997. Daar leerde ik iemand kennen die voor Sportura werkte en ook nog bijzonder goed kon skiën! Zij nodigde mij en mijn twee weekend buddies uit om te gaan skiën in La Grave. Helemaal TOP was die dag en toen wist ik ook wat ik nodig had als extra shot in de winter om in mijn gewone bestaan te blijven functioneren. Dit moest meer en vooral vaker!

Zij had een beetje hetzelfde gevoel wat resulteerde in een vakantieboeking het jaar daarop bij [url=www.edwardbekker.com]EB ski en alpinisme.[/url] Edward Bekker had toen nog “extreme” freeride weken in zijn programma. 3 skiërs met 1 gids! Het was nog niet gemakkelijk om te boeken voor deze week, je werd namelijk niet zomaar toegelaten tot deze freeride weken. Je moest of al een klant zijn bij Edward, of een soort van ski cv opsturen, dit omdat we nog nooit eerder met EB op pad waren geweest en hij, de gids natuurlijk, wel wilde weten wat voor skiërs hij in de groep mocht verwachten! Na wat op en neer gebel met het boekings-kantoor en Chamonix waren we dan eindelijk binnen! Ons geluk kon niet op.

Voordat we ons moesten melden in Argèntiere hebben we eerst anderhalve dag ingeskied in Haute-Nendaz. Daarna zijn we op de zondagmiddag richting Argèntiere vertrokken op naar het avontuur! De col de Montets was afgesloten vanwege de hevige sneeuwval en het lawinegevaar. Blijkbaar sneeuwde het daar al vanaf zaterdagochtend, waar wij in Nendaz nog een blue bird hadden. Zodoende werden we met de auto en al door de treintunnel geleid. 5 auto’s per keer achter elkaar aan op een verhoging langs het spoor. Links van het spiegeltje, 2cm en dan de rotswand, rechts naast de auto een kleine drop van een meter en dan het spoor! Nog maar net bekomen van de eerste verbazing vallen we in de volgende… eenmaal door de tunnel aan de andere kant, een ongelofelijke witte wereld die we niet voor mogelijk hielden en het dumpte nog steeds. Dikke donzige vlokken dwarrelden naar beneden. Er lag dik een meter op alle chalets en het had er alle schijn van dat daar nog wel wat bij zou komen.

Na een wat glibberige, voorzichtige rit op kettingen komen we aan in het hotel. Net op tijd… denken we. “De gids.... nee die is er nog niet”, verteld de receptioniste van het hotel. “Hij is waarschijnlijk ook verlaat door het weer”, verteld ze ons. Later bleek dat hij aan de andere kant van de col woont en ook hij moest wachten tot ie door de treintunnel gelaten werd. Later die avond stelt hij zich voor en krijgen we het materiaal. Onze gids blijkt een Duitser te zijn genaamd [url=www.flory-kern.de]Flory Kern[/url]. Ergens in mijn hoofd rinkelt er een belletje maar het kwartje valt nog niet. Na de uitgifte van het materiaal bespreekt hij met ons het plan voor de volgende dag. We zouden eerst wat gaan warm skiën i.v.m. het weer. Nou, het werd ons al ras duidelijk dat Flory’s warm skiën voor ons betekende… vol aan de bak! Toen vielen de stukjes ook op hun plaats en wist ik dat we hier een ‘oud’ world cup mogul skiër en extreme freeride world tour deelnemer als gids hadden. Dit zou wel eens een heel interessant, vermoeiend weekje kunnen worden, bedacht ik me.

Flory blijkt al heel snel een fantastische kerel met een skitechniek waar je je vingers bij aflikt. Gelukkig voor ons is hij niet alleen berg- en skiführer, maar blijkt hij ook in het bezit van het hoogste Duitse skileraardiploma. Hij had ook duidelijk veel plezier met ons en was aangenaam verrast door onze skitechniek vaardigheden en toewijding die we lieten zien om beter te worden. Die week klimmen we op vellen over sneeuwvlaktes, met stijgijzers steile hellingen omhoog en abseilen we nauwe couloirs in. Het wordt een week van superlatieven, een week waarin we veel en spectaculair skiën en waar we zwaar onze grenzen verleggen, skitechnisch, mentaal en vooral ook conditioneel! Tijdens deze week wordt de basis gelegd voor mijn passie freeriden en voor mijn latere keus om door te gaan als skileraar. In de jaren daarna volgen vele trips met Edward o.a., de Haute Route, Monte Rosa, etc..

Op 31 december 2001 tijdens de trip door Canada besluit ik mijn leven radicaal om te gooien. Ik neem ontslag pak mijn biezen en begin met de opleiding tot skileraar in Zwitserland. Sinds maart 2003 ben ik in het bezit van het hoogste Zwitserse skileraar diploma en sinds 2005 federaal gediplomeerd (Swiss Snow Pro). Tot op de dag van vandaag ben ik professioneel werkzaam [url=www.sanderkan.nl]als skileraar en skigids[/url] en richt ik mij voornamelijk op het off-piste coachen en begeleiden van skiërs.

Sander Kan
Nendaz, 7 december 2010

Reacties


  • op 7 december 2010 · 12:10
    Lekker verhaaltje gozerr!
  • QmaartenQ
    Beginner
    QmaartenQ op 7 december 2010 · 12:23
    Mooi inspirerend verhaal! Kan niet wachten om met je op pad te gaan in januari.
    powpowwowjippiajippieee
  • QmaartenQ
    Beginner
    QmaartenQ op 7 december 2010 · 12:25
    Mooi inspirerend verhaal! Kan niet wachten om met je op pad te gaan in januari.
    powpowwowjippiajippieee
  • AlexSki
    Tourist
    AlexSki op 7 december 2010 · 12:34
    Ik wil wel emigreren, maar dan moet ik op zoek naar een nieuwe partner 😃
  • AlexSki
    Tourist
    AlexSki op 7 december 2010 · 12:35
    Ik wil wel emigreren, maar dan moet ik op zoek naar een nieuwe partner 😃
  • AlexSki
    Tourist
    AlexSki op 7 december 2010 · 12:36
    hmmm, sommigen van ons vallen in herhaling 😃
  • joepchinees
    Advanced
    joepchinees op 7 december 2010 · 15:10
    Mooi verhaal sander.. wat deed je eigenlijk voor werk voordat je je bekeerde tot het godenbestaan wat je nu leidt?
  • Snowzone
    Advanced
    Snowzone op 7 december 2010 · 16:26
    @Spookjuh: Poeder is een keuze 😉
  • op 7 december 2010 · 16:57
    Mooi verhaal Sander. Hoe oud was je toen je de beslissing nam om je leven om te gooien? Zou het voor mij al te laat zijn 😉
  • AlexSki
    Tourist
    AlexSki op 7 december 2010 · 17:18
    @Snowzone als het leven zo makkelijk in elkaar zat 😃
  • Vinnie
    Advanced
    Vinnie op 7 december 2010 · 18:25
    Lekker inspirerend verhaal! vooral dat je die keuze ook later nog kan maken doet me deugd😉
    Sharing Secrets, Sharing freedom!
  • Dutchess
    Advanced
    Dutchess op 7 december 2010 · 18:31
    @ Spookje: en toch is het zo. Maar dat wil niet zeggen dat de keuze een makkelijke is...
    We dont stop playing because we grow old, we grow old because we stop playing
  • Dutchess
    Advanced
    Dutchess op 7 december 2010 · 18:31
    (Zei mijn moeder vaak: "Life is SO simple! All you have to do is choose!)
    We dont stop playing because we grow old, we grow old because we stop playing
  • Echo
    Advanced
    Echo op 7 december 2010 · 19:37
    Cool..... 😉
    Do or do not, there is no try (Yoda)
  • op 7 december 2010 · 20:19
    @alexsvw, het is nooit te laat 😉
  • op 7 december 2010 · 21:42
    Hey Sander je kan niet alleen aardig skien 😉)maar ook nog goed vertellen!
    Toppertjeeeehh cu soon!!
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 7 december 2010 · 23:24
    jij kan ski 😃 grijpend verhaal!
    sbs roelz
  • Nicky
    Advanced
    Nicky op 7 december 2010 · 23:46
    Smile op mn gezicht....mooi verhaal! Passie! En keuzes!
  • op 8 december 2010 · 10:57
    Erg inspirerend verhaal...zeker nu ik binnenkort een beetje op een kruispunt aankom in mn leven... life is all about making choices!
  • kanski
    Elite
    kanski op 8 december 2010 · 14:47
    @ allemaal;
    het begon serieus te knagen rond mijn 30ste en uiteindelijk heb ik de beslissing genomen toen ik 32 werd. Voorheen was ik account manager bij een brouwerij. Ben achteraf heel blij dat ik de keuze heb gemaakt. Het is geen regelmatig leven en soms ingewikkeld om in de tussen seizoenen werk te vinden. Maar dat houdt het allemaal interessant zullen we maar zeggen...

    Allemaal een heel goed seizoen gewenst and stay SAFE!
    Never ski faster than your guardian Angel can fly!
  • op 8 december 2010 · 20:37
    wat er al gezegd is, je skie kwaliteiten zijn respectabel, maar blijk dat je ook lekkere verhaaltjes kan schrijven!! hoop nog eens met je rijden, beviel me namelijk goed!

Reageer

Je hebt een account nodig om te kunnen reageren in dit topic. Login of registreer.

Upgrade naar wepowder Pro

  • Uitgebreide 14 dagen verwachting
  • Hellingshoek- en expositielagen
  • Inspirerende freeride routes
wepowder Pro