Diepe poeder in Wallis


Door Arjen op 9 januari 2013 · 15

Zo goed was het dus
Zo goed was het dus

Sinterklaas weekend vierde ik (paddy o'denneboom) met de kleintjes terwijl m'n poedermaten Teon en Richard in area 90 zitten en dat is een zware beproeving. Gelukkig zie ik dat de poedergoden snel na Sinterklaas poederalert 6 en 7 beloven en dus worden plannen gesmeed om op Sinterklaasavond naar de Alpen te rijden. Samen met mijn windsurf buddy Marcel bekijk ik in de auto nog de laatste voorspellingen op wePowder en Wetterzentrale waar #6 binnen gaat knallen. De westalpen lijken in de hitzone te komen liggen en we rijden richting Wallis.

Op naar Zermatt

Uit de lijst met sorry-we-are-closed- emailtjes van diverse skigebieden is het niet moeilijk kiezen. Eigenlijk zijn alleen Andermatt, Engelberg, Jungfrau en Verbier open. Een belletje met Sander Kan doet wonderen. Het wordt Zermatt. Roelano en zijn maten zijn er ook geweest en waren enthousiast. Er ligt een goede base van 1.50 meter die tijdens de zuid dump is gevallen en daaroverheen is nog 60 cm vers met #6 overheen gegaan.

Veel verse sneeuw
Veel verse sneeuw

Witte snelwegen

De reis door Zwitserland verloopt voor de verandering weer eens over besneeuwde snelwegen. Het is koud en zelfs tussen Basel en Bern is het al wit. Ondanks de sneeuw verloopt de reis voorspoedig, maar 900 kilometer is toch een eindje! Zermatt is autovrij en vanuit Täsch neem je een treintje naar het dorp. De eerste Zwitserse Francs worden al uit onze zak geklopt, maar later zal blijken dat het de moeite waard zal zijn. De muziek en de supercleane toiletten in de parkeergarage zijn al een goede start.

Matterhorn Glacier Paradise

We zijn al vroeg in Zermatt en we kopen een dagpas Matterhorn glacier paradise! Het belooft een bluebird te gaan worden en we zien de Matterhorn al door het wolkendek priemen. In het treintje naar boven zitten voornamelijk toeristen die voor ons geen bedreiging in de poeder zullen zijn. We worden een beetje vreemd aangekeken met onze rare poederboards en plofzakken. Terwijl een groep Engelse jongens een serenade van Robbie Williams geeft aan een groep Japanse meisjes, kijk ik naar buiten en dwalen mijn gedachten af….. De sneeuw waait flink over de toppen en met het lawinebericht in gedachten zal het geen dag gaan worden met spectaculaire afdalingen.

Gornergrat

De trein brengt ons direct naar de top van de Gornergrat met een hoogte van 3089 meter . Boven waait het als een dolle en met een temperatuur van -19⁰ Celsius kun je beter even checken of al je ritsen dicht zitten. De Italiaanse kant is dicht vanwege het lawinegevaar, veroorzaakt door de hoeveelheid nieuw gevallen sneeuw en triebschnee die over de top is geblazen. Als opwarmertje pakken we een maagdelijk poederveldje direct naast de piste. Mijn Burton Cheetah heeft het al direct naar zijn zin en ook de Jones van Marcel heeft geen moeite met de dikke poeder die op de berg ligt.

De sneeuw is fantastisch en er ligt een goede base zodat we niet bang hoeven zijn dat we rotsen raken. We gaan richting de Rothorn, maar de route die we in gedachte hebben is afgesloten vanwege de vele ingewaaide sneeuw. We dalen een aantal keer af onder de Blauherd naar Sunnegga. Daar liggen open poedervelden en staan nog weinig sporen. Het terrein is speels en het zicht is goed waardoor we lekker de berg af surfen. Op een tweetal plaatsen zijn twee kleine schneebrettlawines losgekomen. Onze zintuigen staan op scherp en we rijden op safe. We

blijven bij elkaar en spreken elke keer af welke route we nemen.

Diepe pof!
Diepe pof!

Het bos van Breitboden

De sneeuw in het bos onder Breitboden is erg lekker. Onder de lift kun je je lekker uitleven en dat hebben Roelaano en zijn vrienden waarschijnlijk de dag ervoor al gedaan, want er staan al flink wat sporen. We duiken wat dieper het bos in, maar daar staan de bomen al dichter op elkaar. Vanuit de stoeltjeslift zien we de gondel naar Hohtalli. Onder deze lift liggen mooie velden met slechts enkele sporen erin. Het terrein is nergens steiler dan 35⁰ en redelijk overzichtelijk. Ik zeg redelijk omdat ik de eerste afdaling al voor een kleine cliff sta waar ik ‘noodgedwongen' vanaf moet springen. De poeder is fantastisch en we vragen ons af waarom er niet meer freeriders van deze berg afcrossen? Deze afdaling doen we nog zeker vijf keer tot onze benen helemaal verzuurd zijn en de liften sluiten. Voor fotosessies hebben we vandaag geen tijd!

Les Gorges du Durnand

's Avonds slapen we in Les Gorges du Durnand. Ondanks het gegeven dat de liften van Champex dit seizoen niet draaien is men niet bereid over de prijs te onderhandelen. De bedden zijn fantastisch en we slapen er niet minder om.

Op naar Verbier op dag twee

Vrijdags gaan we naar Verbier. Sander Kan heeft goede verhalen over Nendaz, maar vertelde erbij dat er nog geen base ligt en dat je ondanks dat er een poederlaag ligt van 1.50 meter, je het gevaar loopt rotsen en afgezaagde bomen te raken. De sneeuw is vanwege de kou namelijk nauwelijks gezet. We pakken een van de eerste gondels omhoog en we zien de lucht al betrekken. De vibe in Verbier is duidelijk anders dan in Zermatt. In Verbier heerst poederstress en bij de lift zien we alleen maar (Engelse) freeriders met dikke poederbakken en airbags.

Poederalert #7 delivered!
Poederalert #7 delivered!

Poederalert #7

Poederalert 7 is onderweg. Voor onze neus gaat de gondel open naar Attelas. Als eerste gaan we naar boven om af te dalen richting stoeltjes lift Lac de Vaux. We hiken een graad om een mooie kom af te dalen. Er ligt meer dan heupdiepe poedersneeuw en we zweven door de poeder naar beneden. Het is net of je door een kapot dekbed heen zweeft, alleen krijg je geen veren, maar bakken poeder door je neus naar binnen! Deze afdaling doen we nog een keer of vier totdat het nog harder gaat dumpen en we helemaal niets meer zien. Een local die een couloir onder de Funispace gondel pakt, valt van de rotsen en breekt zijn schouder. Einde seizoen voor deze gast! Wij besluiten een afdaling te maken via het bos naar Le Châble waar ook de auto staat. Een avontuurlijke route door het bos die we samen maken met een Engelse skiër. Onderweg moeten we nog onder wat bomen door tijgeren die bezweken zijn onder de enorme vracht sneeuw die erop ligt.

Op naar Les Marécottes

Op het parkeerterrein besluiten we het deze dag voor gezien te houden. Het sneeuwt als een dolle en we willen zaterdag de seizoensopening van Les Marécottes meemaken. De snelweg in het dal sneeuwt helemaal dicht, maar toch blijft het verkeer er doorrijden als of er niets aan de hand is. De berg op rijden we achter een sneeuwschuiver .

Best een fijne gids
Best een fijne gids

We komen helemaal boven zonder kettingen, maar stranden voor de kerk circa 200 meter van ons verblijf.

Het dorp is uitgestorven en bij de lokale skishop proberen we informatie te krijgen over het skigebied. We zijn er niet gerust op dat ze morgen open gaan. Er valt zoveel sneeuw dat zelfs de locals twijfelen. Tijdens een lawine pieperoefening komen we wePowderaar Oppie (Gilean) en zijn maat tegen die we ook al in Verbier tegen het lijf liepen. Oppie blijkt net als ik ook een uit-de-hand-gelopen fotografie hobby te hebben dus hebben we genoeg gespreksstof. Na een laatste biertje slapen we in het onlangs renoveerde le Yeti.

Dag drie: Les Marécottes

Het liftpersoneel heeft er zin in! Ze gaan los! In een etmaal is 50 cm in het dorp gevallen, kun je nagaan hoe het boven zal zijn! Alleen de gondel (zie pisteplan) is open:, maar dat vinden wij helemaal niet erg. Volgens het lawinebericht hebben we te maken met een lawinegevaar 4 situatie, waarbij je zonder kennis van zaken beter op de piste kan blijven! Wij gaan voor de afdalingen door de bossen van Les Marécottes. De eerste run dalen we af in een open stuk bos onder een paar elektriciteitspalen. Zo'n diepe poedersneeuw heb ik sinds Ischgl (filmpje) 2012 niet meer gezien! Op de berg ligt twee meter fresh powder en het wordt snorkelen geblazen! [Zie foto] http://www.facebook.com/#!/photo.php?fbid=298671436918536&set=a.298667033585643.70483.262511830534497&type=3&theater

First-tracks

We raken in extase en als we weer beneden aangekomen zijn bij de lift krijgt de liftbediende een high five. Hij gunt ons gelukkig wat plezier en waarschijnlijk denkt hij dat zijn tijd nog wel komt …. De hele dag zetten we first tracks tussen de bomen naar het dalstation van La Creusaz.

Perfect tree-skiing
Perfect tree-skiing

Je kruist dan een aantal keer een bospad dus het is wel oppassen geblazen dat je niet op een nietsvermoedende passant landt, of zelf een halve meter korter wordt. Het bos kent weinig open plekken dus je moet wel over een goede techniek bezitten wil je er lol aan beleven. Op het eind van de dag zijn we moe en voldaan en drinken we nog een biertje met Oppie, Thijs en zijn vrienden in Café des Marécottes. We staan stil bij het lawineongeval waarin wePowderaar Steven van Veen in Diavolezza om het leven kwam. Koude rillingen lopen wederom over mijn rug…. Het eten in Café des Marécottes is authentiek en sfeervol. Als je niet van kaas houdt kun je hier beter niet zijn.

Picture perfect
Picture perfect

Na het diner gaan we vroeg naar bed met de wetenschap dat morgen de toplift open zal gaan.

Wederom Les Marécottes op dag vier

De hemel trekt open en we ontbijten tussen de locals bij de yeti onderaan de gondel. Er hangt een vreemde spanning die het relaxt ontbijten niet echt mogelijk maakt. Voordat de liften open gaan staan we als eerste in de rij om een pas te kopen en dan is het zover. De poedervelden boven bij Le Velard liggen er maagdelijk bij en als een van de eerste zitten we in deze stoeltjeslift. Vanuit de lift zien we twee boarders op hoge snelheid naar beneden strepen. Uiteraard kunnen we het niet laten om ze van boven eens flink aan te moedigen! Als nummers vier en vijf beginnen wij aan deze afdaling en de poeder is echt fantastisch. Doordat de sneeuw is gaan zetten zak je niet meer tot je oksels weg, maar tot je knieën, hetgeen het boarden er wel makkelijker op maakt. Deze afdaling doen we net zo lang totdat de poeder op is.

Want snow?
Want snow?

Daarna stappen we links uit de lift en daar liggen ook nog een hele mooie velden, die helaas al getrackt zijn. Toch weten we daar nog wat vers te vinden, maar voor de volgende keer weet ik wel waar te starten. Deze afdaling doen we nog een keer en dan houden we het voor gezien. Nog een laatste afdaling door het bos naar de gondel en dan is het tijd om weer naar huis te gaan. Wij hebben gescoord!

Perfecte poeder
Perfecte poeder

Story: Patrick van Iersel (Paddy o Denneboom)

Foto's Gilean en foto's Patrick.

Reacties


  • skiester
    Advanced
    skiester op 9 januari 2013 · 11:43
    Wow dat was wel een geslaagde trip!
    Als je alles onder controle hebt ga je niet hard genoeg!
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 9 januari 2013 · 15:05
    topverslag en toptoestanden blijkbaar... ik wil nog !!!
    sbs roelz
  • 3zel
    Advanced
    3zel op 9 januari 2013 · 15:09
    poederbeesten!
    knowledge is powder
  • RalphVrosch
    Beginner
    RalphVrosch op 9 januari 2013 · 17:01
    Very nice guys! Respect!
  • AlexSki
    Tourist
    AlexSki op 9 januari 2013 · 17:14
    Mjammie...
  • dimster2
    Beginner
    dimster2 op 9 januari 2013 · 18:02
    HOHOHO, ik was van plan om de stoke even te bedwingen en tripje nr 3 van dit seizoen pas in februari te maken. Als ik een verhaal zoals dit lees, ben ik redelijk kansloos 😋
  • Bowen
    Advanced
    Bowen op 9 januari 2013 · 18:04
    Nice!
  • Dexter
    Advanced
    Dexter op 9 januari 2013 · 20:17
    Lekker hoor!!
    www.mrtnproductions.com
  • kanski
    Elite
    kanski op 9 januari 2013 · 20:23
    Lekker hoor! Laat de nieuwe dump maar komen want ik begin zo langzamerhand een beetje depri te worden van die opgevroren meuk!
    Never ski faster than your guardian Angel can fly!
  • freek
    Beginner
    freek op 9 januari 2013 · 21:28
    Damn! Lekker verhaal!
  • Teon
    Advanced
    Teon op 9 januari 2013 · 21:57
    Kan niet wachten tot je weer op m'n achterbankje zit 😉 Xxx
    Schade. Ernussmarmalade.
  • PK
    Beginner
    PK op 9 januari 2013 · 22:58
    Mooi verhaal van een mooie trip!
    Let it snow, let it snow, let it snow
  • marcello
    Advanced
    marcello op 9 januari 2013 · 23:00
    Het was epic Pat, thanx!
  • Dennnnis
    Beginner
    Dennnnis op 9 januari 2013 · 23:12
    nice, thanks for sharing!
    sneeuw, pffff
  • dejongarno
    Advanced
    dejongarno op 9 januari 2013 · 23:53
    Goed verhaal en die pic van dat huisje; top!

Reageer

Je hebt een account nodig om te kunnen reageren in dit topic. Login of registreer.

Upgrade naar wepowder Pro

  • Uitgebreide 14 dagen verwachting
  • Hellingshoek- en expositielagen
  • Inspirerende freeride routes
wepowder Pro