When stoke takes over


Door kanski op 4 juni 2013 · 15

Hallo WePowder community! De winter lijkt maar niet tot een einde te komen dus we bloggen gewoon nog even door. Dit is een beetje het antwoord op vragen die ik gehad heb via facebook op het filmpje Big Powder Day with narrow escape van 10 april.

BIG POWDER DAY, with narrow escape !

Een aantal van jullie hebben mijn filmpje ; ‘Big Pow Day with narrow escape' al gezien via facebook. Er zijn toen ook een aantal vragen gesteld waarom en hoe… In deze komende blog hoop ik een beetje uitleg te kunnen geven waarom en hoe het tot zulke ‘fouten' kan komen en dat zelfs profi's soms door de stoke overmand worden. Hieronder voor die gene die het filmpje nog niet gezien hebben of het nog een keer willen bekijken….

TWEE HANDEN

De dagen dat ik daadwerkelijk met goeie skibuddies op pad kan tijdens het seizoen zijn op twee handen te tellen. Daarvan zijn de dagen met poeder weer op 1 hand te tellen. Dus als we zo'n dag of dagen hebben dan is de STOKE enorm hoog !

OUT OF BOUNDS

Het had goed gedumpt de nachten voor 10 april en het toeristen seizoen was bjina ten einde. Alle skibuddies hadden meer vrij ineens, zodoende konden we weer eens een ‘BIG day out' hebben met elkaar. In de cabine werd al druk gepraat wie wat wilde gaan doen! Vele locals wilde niet in hun kaarten laten kijken en gaven geen antwoord of spraken over andere lijnen dan dat ze wilde gaan rijden. Geen probleem natuurlijk, maar soms is het wijs om een beetje te vertellen waar je naar toe gaat als we ver ‘out of bounds' skiën. Dit in case of an emergency natuurlijk. Als er een groepje ‘s-avonds niet terug keert dan is het wel fijn om de reddingsdienst een beetje van richting en area te kunnen voorzien.

WHEN STOKE TAKES OVER

10 april was zo'n hele mooie poeder dag! De stoke was enorm en er moest veel, maar vooral hard en vette lijnen geskied worden. ‘No holding back today', werd al geroepen door de cabine en one liners als ‘go fast, take chances' hoorde je met de regelmaat van de klok voorbij komen! Zelf ging ik daar lekker in mee, je bent tenslotte met allemaal zeer goede skiërs en boarders onderweg en de stemming is super. Maar in deze geweldige super ambiance heb je niet door dat ‘the STOKE' het langzaam overneemt van de ratio… zo ook bij mij ! De lawine stufe was 3 de afgelopen dagen. Geen vette, maar ook zeker geen matige 3… gewoon 3. Maar 3 blijft 3 !

De lijn

De eerste lijn was gelijk een lijn over een kam met twee kleine drops om daarna in het sneeuw veld te landen waar het eerste lawineslachtoffer van het seizoen gevallen was ergens in december. Ik kwam als laatste bij ons groepje aan en ging als eerste, maar zonder overleg, ik skiede hen voorbij en eigenlijk gelijk door de lijn in, in mijn jolige bui. Daarmee zette ik de toon voor de rest van de dag besefte ik me later bij mijn recapitulatie… We skiën die 800 hoogtemeters in één keer uit zonder te stoppen en lachen en high fiven bij aankomst onderaan de Gentianes. Hier kan je natuurlijk ook al je vraagtekens bij plaatsen…

No time to lose

Hup gelijk weer de cabine in en het volgende plan wordt besproken. Stairway of Highway zijn de suggesties. Halverwege de gondel rit kunnen we kijken of er al een spoor staat die richting op. Er staat nog geen spoor en het plan wordt omgegooid. We zouden teveel tijd verliezen om een spoor te zetten dus we besluiten te wachten met de Highway tot er een traverse gezet is door andere en eerst maar een ‘gewone' Gentianes afdaling door de poeder te maken.

Het ligt er tenslotte overal zo goed bij! Daar gingen we weer… volle bak erin, wel met voldoende afstand maar de snelheden… mach-tig! Wederom 1000 hoogtemeters in one go! Daarna weer omhoog om nu toch Stairway of Highway te gaan doen. Halverwege de gondel zien we dat er een traverse staat. Nog geen bootpack de Stairway omhoog. We gaan voor Highway.

Secret highway

Daar aangekomen staan er al een paar sporen de helling in van de gene die de traverse gezet hebben. Ik stel voor aan Oli om ‘Secret Highway' te doen want daar staan namelijk nog geen sporen naar toe. Oli blij want deze had hij nog nooit gedaan. Steve en Chris zijn ondertussen de standaard Highway hang al in gedropt terwijl ik die 20 hoogtemeters een bootpack zet voor Oli en Filip. Boven aangekomen laat ik de eer aan Oli om als eerste in te droppen. We bespreken de lijn nog wel even en ook de mogelijke escapes in het couloir mocht er iets losgaan.

Sluff slide of poedersneeuwlawine

We geven een boks en Oli dropt in, maakt twee bochten houd nog even in en hucked… we verliezen hem even uit het oog en zien hem dan met mach 6 verder naar beneden knallen. Op het moment dat Oli het ::couloir:: bijna verlaat breekt er inderdaad nog iets wat lijkt op een enorme sluff slide halverwege het couloir. De sluff zie je breken op 1.09 in het filmpje en op 1.28 zie de sluff wolk bijna de schaduwrand verlaten. Op 1.48 zie je de breuklijn van de slide en op 1.53 ski ik over de ‘sluff' débris richting Oli. Deze slide was dus wel degelijk meer een poedersneeuw-lawine dan een sluff. Gelukkig was het niet veel meer dan een 8 tot 10cm op die plaats en was Oli zo snel dat het hem nooit ingehaald zou kunnen hebben. Maar in deze was het goed dat we de lijn, sleutelpassage en mogelijke escapes even besproken hadden.

Ieder voor zich

Wederom beneden aangekomen geef ik aan de ‘Backside van de Mont Fort' wel aan te durven met deze condities. Weliswaar met meer terughoudenheid en overleg. Mijn woorden zijn nooit geland geloof ik… zelfs niet bij mij zelf! Boven aangekomen probeer ik nog wel wat te organisatie aan te brengen, maar Oli was al ingedropt van het aankomstpunt. Op de rand van de eerste hang troffen we elkaar weer, maar het overleg was weggezonken in de ontzettende hoeveelheid poeder die er lag. Het was ieder voor zich en god voor ons allen! Oli wilde de windlip droppen, ik zou filmen en Steve en Chris kwamen via het main couloir. Oli knalde na zijn drop gelijk door het pinball couloir in, terwijl ik Steve en Chris nog even film die daarna ook verder richting het pinball couloir skiën.

Knallen

Daarna wil ik ook knallen en wil graag het center couloir doen aangezien hier nog geen sporen in staan. Maar ik moet zeker weten dat Oli niet halverwege mijn couloir ingekomen is, want het ligt wel heel dik en ik weet bijna zeker dat het breekt als ik erin ski. (Dit seizoen heb ik dat couloir al een keer gecleared maar was er al uit voor de lawine.) Zodoende ski ik er even bovenlangs en probeer ver het couloir in te kijken om te zien of het vrij is. Wat ik niet zie is dat de initiaal breuk al door het sneeuwdek schiet (3.40). Als ik zie dat het vrij is besluit ik om erin te draaien en zie dan pas dat het gehele dek al gescheurd en in beweging is! Snel probeer ik mijn ski's de vallijn in te sturen maar ik ben al te laat en lig op mijn heup. Al glijdend op mijn zij duw ik me met mijn linkerarm boven de sneeuw en probeer met mijn rechterarm mijn trigger van de ABS plofzak te bereiken. Met geen mogelijkheid krijg ik mijn hand bij de trigger, de sneeuw heeft te veel gewicht en snelheid om mijn arm naar boven te bewegen. Met een enorme snelheid word ik door het couloir omlaag geduwt en ik probeer een beetje mijn richting te bepalen om langs de rotsen te gaan en er niet tegenaan. Iets na de versmalling, daar waar het couloir weer wat breder wordt nam de snelheid van de lawine iets af en kon ik me overeind drukken en verder skiën over de lawine débris.

Plaklawine

Dit was wel echt een plaklawine (ook wel ::plaatlawine:: genoemd) die gelukkig in kleine deeltjes uiteenviel. Deze lawine had me waarschijnlijk niet volledig kunnen begraven. Maar zulke lawines kunnen toch altijd levensbedreigend zijn door inpact op de rotswand of willekeurig ander intern letsel wat je oploopt tijdens de glijfase. Ook houd je hier makkelijk blessures aan over als dislocated shoulder or hip! Ik had het couloir willen clearen voor een tweede keer, maar besef me nu weer dat ik niet groter ben dan de berg!

Call it a day

Voor mij was het na dit voorval duidelijk… ik hield het voor gezien deze dag. Het was een zeer mooie dag geweest en de zon begon ook haar werk te doen op het sneeuw dek. In Siviez aangekomen zei ik tegen de rest ; “I call it a day guys, I shouldn't push my luck" ! They all agreed. We sluiten een mooie dag af met een enorme pot bier bij Filip in de Edelweiss.

Dus onthoud : **ELKE LAWINE IS IN PRINCIPE LEVENSBEDREIGEND !

ONLY WITH FRIENDS ON A POWDER DAY, with respect and DON'T LET THE STOKE TAKE OVER !**

Keep your head in the game.

Soul mates
Soul mates

“Keep on living the dream and don't FORGET the crows…“

Sander

Reacties


  • Steef
    Advanced
    Steef op 4 juni 2013 · 12:18
    Goed stuk Sander!
    Every turn is a sign of weakness
  • ollie
    Expert
    ollie op 4 juni 2013 · 12:29
    Thanks for sharing Sander!
    ...more friends on a powder day: http://www.mountainmadness.org
  • QmaartenQ
    Beginner
    QmaartenQ op 4 juni 2013 · 14:35
    Wow Sander, dat scheelt niet echt veel!
    Ben blij dat het goed is afgelopen!
    powpowwowjippiajippieee
  • kanski
    Elite
    kanski op 4 juni 2013 · 19:27
    Nog even een toevoeging: Ik heb geprobeerd mijn plofzak te trekken maar ik kreeg mijn rechterarm niet tegen de druk van de sneeuw in omhoog bij de trigger!
    Never ski faster than your guardian Angel can fly!
  • Marco
    Advanced
    Marco op 4 juni 2013 · 19:33
    Had het filmpje gezien en zo'n verhaal verduidelijkt zo ontzettend veel. Bedankt voor het delen hiervan!
  • meteomorris
    Tourist
    meteomorris op 4 juni 2013 · 19:58
    @kanski we hebben er al vaker uitvoerig over gesproken. Dapper en goed dat je het verhaal hier deelt. Chapeau. Zit je nu op de hut?
    May the powder be with you.
  • ErnstHendrikSprenger
    Expert
    ErnstHendrikSprenger op 4 juni 2013 · 20:01
    Heerlijk die late season stoke! Die Oli heeft er wel zin in zeg, damn wat gaat die hard. Goed stuk ook.
    FUCK YEAH I AM FREE
  • telemikey
    Advanced
    telemikey op 4 juni 2013 · 20:54
    Hoi Sander, thanks voor het verhaal achter deze beelden. Goed te weten ook dat ski-goden uiteindelijk ook maar mensen zijn 😉
    White room,Pillow lines,I rule
  • ieism
    Tourist
    ieism op 4 juni 2013 · 22:25
    Live and learn, goed verhaal.

    Nog een vraag over de ABS: Had je het idee dat je 'm eerder wel had kunnen trekken. Bijvoorbeeld meteen toen je de breuk zag. Of misschien later?

    In mijn hoofd zou ik 'm meteen trekken, maar ik denk dat in het echt je eerste reflex proberen uit te rijden en daarna "zwemmen' is.
    splitfest.nl
  • Nicky
    Advanced
    Nicky op 6 juni 2013 · 16:27
    Lees je blog nu pas Sander...heftig verhaal! Gelukkig is het goed afgelopen. Ook wel heel scary dat het dan niet lukt om je ABS te trekken. Denk je dat de positie van de hendel nog van invloed kan zijn hierop? (bij je schouder of meer naar beneden, ter hoogte van je borst?
  • 3zel
    Advanced
    3zel op 7 juni 2013 · 12:33
    Hey Sander,

    Goed dat je geen blessures of erger hebt opgelopen; die rosten kwamen toch wel heel dichtbij. Wat mij opvalt is dat het hele convexe vlak snel breekt, net achter het concaaf gedeelte... Dat stuk stond echt op springen... bedankt om het te delen!
    Kan je nog wat vertellen over de hellingsgraad, de orientatie en hoogte van het couloir?
    thx!
    knowledge is powder
  • CorD
    Beginner
    CorD op 11 juni 2013 · 21:02
    Lees nu pas je verhaal, erg heftig hoor. Gelukkig praat je erover zonder verwondingen.
    Think with powder
  • kanski
    Elite
    kanski op 16 juni 2013 · 17:37
    @ieism: Ik wilde eerst mijn ski's draaien voor een straight line en dacht überhaupt niet aan mijn ABS. Pas toen ik lag en merkte dat ik weinig in te brengen had kwam mijn ABS in mijn gedachten.
    @Nicky: In dit geval was de positie van de trigger handel niet van toepassing. Mijn rechterarm lag langs mijn lichaam naar beneden onder de sneeuw en met mijn linkerarm kon ik mijn bovenlichaam omhoog drukken en boven de lawine houden... zover mogelijk! In ieder geval moet de trigger nooit te hoog op je schouder zitten. Liever ter hoogte van je borst.
    @3zel: Het couloir is puur oost, 170m lang en ongeveer 40° steil over de volledige lengte. Het smalste stuk is een meter of 3 breed (daar waar ik zo dicht langs de rotsen ging).
    Never ski faster than your guardian Angel can fly!
  • P@bz
    Advanced
    P@bz op 2 januari 2014 · 13:47
    @ieism: Ik wilde eerst mijn ski's draaien voor een straight line en dacht überhaupt niet aan mijn ABS. Pas toen ik lag en merkte dat ik weinig in te brengen had kwam mijn ABS in mijn gedachten.kanski 16 jun. 2013 17:37Hoe groot is de kans dat je tijdens een straight line blijft staan en eruit komt? Kan je niet toch beter altijd eerst je zak trekken ook al zal dit minder lekker skiën in je straight line?

    Iig thanx for sharing!
    Work hard, play harder
  • kanski
    Elite
    kanski op 2 januari 2014 · 15:11
    @P@bz ; Dat is een goeie vraag? Ook vanwege het feit dat het couloir toch wel erg smal wordt! Ik ben er afgelopen week weer langs geskied. Het lag weer op springen... ik heb het dit keer niet willen clearen 😉 . We zijn via het pinball couloir erin geskied en hebben de top part lekker met rust gelaten.
    Never ski faster than your guardian Angel can fly!

Reageer

Je hebt een account nodig om te kunnen reageren in dit topic. Login of registreer.

Upgrade naar wepowder Pro

  • Uitgebreide 14 dagen verwachting
  • Hellingshoek- en expositielagen
  • Inspirerende freeride routes
wepowder Pro