Toetje van het seizoen - Mont Blanc


Door Arjen op 24 april 2014 · 40

Door: Wout Martens. Het seizoen was droog in de Noord-Alpen en dat betekende maar één ding, toeren, bijna dagelijks toeren. Het bleef niet bij de Arlberg, want Ernst en ik wilden hoger klimmen. Niet per se voor goede sneeuw, maar voor het alpinistenbloed in ons. Na een tiental lange tours over de hoogste gletsjers van Oostenrijk bestond het idee om een nieuwe uitdaging aan te gaan, het toetje van ons seizoen. Na nog wat training en een periode wachten op goede condities vertrokken we begin april naar Chamonix om de Mont Blanc (4810m.), de hoogste berg van de alpen, te beklimmen en van zijn noordzijde af te skiën.

De route

Er zijn verschillende routes die naar de top leiden. De eenvoudigste is die vanaf les Refuges des Cosmiques (3613m.) Na een kort telefoontje bleek dat de route uit conditie was in verband met het overbruggen van te grote gletsjerspleten. Het alternatief was de beklimming via les Refuges des Grands Mulets (3051 m.). Een route die bekent staat als klassieker (eerste beklimming) en extreem lange tocht. Deze route is dan weer wel veel mooier dan via de Cosmiques. Gidsen noemen deze route ook wel Russisch roulette, omdat je 10 minuten onder grote seracs (zie foto) klimt die ooit breken... Ooit zal een touwgroep hier pech hebben. Een veiligere variant vanaf deze hut was niet in ideale condities, waardoor er maar één optie overbleef, de klassieker.

Dag 1, aanloop naar de hut

Het avontuur zou bij dag 1 al beginnen. Geen makkelijke aanloop naar de hut maar La Jonction moest doorkruist worden. Een zeer complex spletenrijk gletsjerterrein. In de zomer zijn er maar enkele alpinisten die zich hier aan wagen, maar in de winter is het doorkruisen veel beter mogelijk doordat spleten gedeeltelijk dicht gesneeuwd zijn. Het zoeken van de route en later een goede combinatie van spletenpassages was een uitdaging met verse sneeuw en mist, maar na 4 uur waren we bij de hut.

La Jonction
La Jonction

Er zijn mindere optrekjes om te overnachten.

Dag 2, acclimatisatie

We deden een toer om zo aan de hoogte te wennen en het terrein te verkennen, zodat we ook wisten waar we in het donker, de volgende nacht, zouden klimmen. Ik was al eerder in Chamonix geweest, maar de omgeving blijft me fascineren.

De Mont Blanc in de verte
De Mont Blanc in de verte

Aiguille de Midi
Aiguille de Midi

Dag 3, top dag

Om 2.00 begonnen we met het volgen van de sporen die we de dag ervoor gemaakt hadden. Alles ging voorspoedig en na een paar uur zat het vellen er op en kwamen we aan bij Le Refuge Vallot (4362m.), een noodonderkomen. We lagen op het schema en het was nog donker dus besloten een pauze te nemen en probeerden er alles aan om zo veel te eten als we konden.

Standaard worden de ski's bij de bivakhut achtergelaten om lichtgewicht over de graat verder te klimmen. De kans van het behalen van de top wordt hierdoor vergroot en er hoeft niet in lastig terrein geskied te worden. Wij hadden (mede door de huttenwirt) vertrouwen in de condities van de sneeuw en bonden de ski's op de rugzak, deden de stijgijzers aan, pakten de pickel tevoorschijn en bonden ons in aan touw.

Het eerste stuk lopen vanaf het bivak tot de graat was vlak en verging ons gemakkelijk. Kort daarna begon de graat echte vormen aan te nemen en begon het klauterwerk. De graat was ijzig en op sommige stukken steil. Geen heerlijk gespoord pad dus zo nu en dan met de pickel frontaal rammen, stappen zetten, pickel frontaal rammen.

Ik, Rob en Ernst op de graat (photo: Pierre Carras)
Ik, Rob en Ernst op de graat (photo: Pierre Carras)

We begonnen de minimale acclimatisatie te voelen. En we hadden nog een kilometer graat beklimming met 400 hoogtemeters voor de boeg! Twijfel ging door mijn hoofd of we de juiste beslissing hadden genomen door de zware rugtassen en de ski's naar boven te slepen, maar hier wilde ik niet over nadenken. Ik probeerde een constant klimritme aan te nemen die we alle drie minstens vijf minuten aan zouden kunnen houden. Eenvoudig op vlakkere stukken, maar lastig op de zware steilere stukken. Halverwege de graat werd de sneeuw op delen van de graat zachter en moest er gespoord worden. Gelukkig haalde iemand ons iets later in en konden we het spoorwerk verdelen.

Maar toch kwam er geen eind aan, na ieder voortopje kwam nog een voortopje! Ineens herkende ik de laatste voortop! Ik wist dat we nog maar kort moesten en wist ik dat we nog maar kort moesten tot de top. Om 11.00 bereikten we de top en kon het geluk niet op. We stonden op de hoogste berg van de Alpen, in alle rust. Alleen wij drieën en een Fransman in zijn eentje. Het was strakblauw en het uitzicht was immens! “This is by far my biggest accomplishment in sports ever”, aldus Ernst.

Er was niet veel tijd om van het uitzicht te genieten, vanwege de koude (-25 graden). Foto's maken, ski's onder de voeten, snelle suikers naar binnen en van de berg af. Eindelijk maakten we meters met behulp van de zwaartekracht, een onvergetelijk moment.

Het eerste stuk vanaf de top was door de wind aangetast en erg moeilijk te skiën. Voorzichtig en met de pickel in de hand moest er afgedaald worden, om bij val niet in een gletsjerspleet te belanden. Na ongeveer 300 hoogtemeters geskied te hebben kwamen we in het beschutte deel van de noordzijde en hier lag poeder! Meer ons ding in steil terrein. Eindelijk genoten we van de extra inspanning die we geleverd hadden om het skimateriaal naar boven te slepen.

Poeiuur

We hadden de dag ervoor de lijn in daglicht bekeken en deze zat goed in ons hoofd, waardoor we rustig naar beneden kwamen. Het besef drong pas door toen we uit de wand en voorbij de honderden meters hoge seracs waren en de bergschrund hadden gepasseerd. Na een uur skiën stonden we bij de stijgsporen vanwaar we s'nachts 5 uur geklommen hadden naar de top. We keken terug op de geskiede lijnen en wisten dat we het moeilijkste gehad hadden.

Vanaf de stijgsporen was het terrein bekend en konden we via bekend terrein terug skiën. Na het overwinnen van La Jonction, een stuk skiën en een wandelpad zat het avontuur en het seizoen er op. Op naar de McDonalds om de koolhydraten aan te vullen!

Tekst en foto's: Wout Martens en Pierre Carras


Reacties


  • Roelaano
    Advanced
    Roelaano op 24 april 2014 · 09:13
    Klasse gemacht!
    😃
  • Steef
    Advanced
    Steef op 24 april 2014 · 09:41
    Lekker hoor gasten!!!
    Every turn is a sign of weakness
  • rdrck
    Advanced
    rdrck op 24 april 2014 · 09:53
    wat vet!
  • EmileHendrix
    Advanced
    EmileHendrix op 24 april 2014 · 10:11
    Mooi avontuur en een leuk filmpje mannen!
    Een kleine fantasie kan groter zijn dan de wereld.
  • QmaartenQ
    Beginner
    QmaartenQ op 24 april 2014 · 10:13
    Gaaf gedaan en respect!
    powpowwowjippiajippieee
  • Orcie
    Expert
    Orcie op 24 april 2014 · 10:50
    Heel vet!!
  • MarkieMark
    Beginner
    MarkieMark op 24 april 2014 · 10:55
    Whouw! Mooie tocht!
    Een dag niet geskied is een dag niet geleefd
  • RP
    Advanced
    RP op 24 april 2014 · 11:07
    Heel vet mannen!
    Explore the Outdoor!
  • Aryen
    Advanced
    Aryen op 24 april 2014 · 11:47
    Echt gaaf! 😃
  • skiester
    Advanced
    skiester op 24 april 2014 · 13:02
    wat een natuurgeweld, jullie lijken wel kleine mieren tegen die wanden aan! Heel vet!
    Als je alles onder controle hebt ga je niet hard genoeg!
  • JanG131
    Beginner
    JanG131 op 24 april 2014 · 13:04
    top!
  • evan
    Advanced
    evan op 24 april 2014 · 14:08
    Mooie prestatie, helden! Daar mogen jullie best trots op zijn.
    Om met Sage C-A (Way of Life) te spreken: "What a way to wrap it up!".

    Volgend seizoen standplaats Cham?
  • Rene
    Beginner
    Rene op 24 april 2014 · 14:14
    Top gasten!
    The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams - Long Live
  • WoutM
    Expert
    WoutM op 24 april 2014 · 14:36
    Thanks all!!! Heerlijk die teksten in Way of life @evan! Vanaf de hut konden we de aguille du midi met zijn couloirs van dichtbij zien... Ik was al een beetje verliefd op chamonix en dat is er niet minder op geworden 😉 Seizoenen doen is erg verslavend dus het is best mogelijk dat ik daar volgend jaar zit😃
  • ffKnallen
    Advanced
    ffKnallen op 24 april 2014 · 14:49
    Gaaf!! Lekker bezig heren!
  • costijn
    Expert
    costijn op 24 april 2014 · 14:59
    Te gek! op m'n lijst!
  • evan
    Advanced
    evan op 24 april 2014 · 15:21
    @WoutMartens, doen! Arlberg is voor pussies. 😉
    Enneh, naar McDonald's gaan na een beklimming en afdaling van de Mont Blanc? I'm lovin' it!
    Of heb je heb je dat verzonnen om een reactie van een Belg uit te lokken?
  • Anton
    Tourist
    Anton op 24 april 2014 · 15:27
    Inspirerend verhaal!
  • JaapvR
    Tourist
    JaapvR op 24 april 2014 · 15:45
    Heel erg vet!
  • dimster
    Beginner
    dimster op 24 april 2014 · 15:54
    Te zot! Respect
  • doov
    Advanced
    doov op 24 april 2014 · 15:54
    Top !
    Welcome back my friends to the snow that never ends. Let's rocker!
  • Mitchel.
    Expert
    Mitchel. op 24 april 2014 · 16:40
    Super Gaaf gasten!! Wat een prestatie!!
    Skiing is Freedom!
  • CPet
    Advanced
    CPet op 24 april 2014 · 17:10
    WOUW!
    Let the snow come!
  • TimV
    Advanced
    TimV op 24 april 2014 · 17:18
    Mooi, prachtig en machtig skiën aan de mulets hé! vorig jaar ook geweest, en volgende week wss terug 😉
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 24 april 2014 · 18:18
    prachtig !!! wilikook!!!!!!!!
    sbs roelz
  • Teze
    Tourist
    Teze op 24 april 2014 · 18:19
    goe bezig!
  • kanski
    Elite
    kanski op 24 april 2014 · 20:00
    Pfff... knap werk!
    Never ski faster than your guardian Angel can fly!
  • Mikey
    Beginner
    Mikey op 24 april 2014 · 20:25
    Heuuul VET gasten!! Maar toen ik die beelden van jullie zag tussen de geulen door............. RESPECT!
  • jover
    Beginner
    jover op 24 april 2014 · 20:34
    Prachtig


Reageer

Je hebt een account nodig om te kunnen reageren in dit topic. Login of registreer.

Upgrade naar wepowder Pro

  • Uitgebreide 14 dagen verwachting
  • Hellingshoek- en expositielagen
  • Inspirerende freeride routes
wepowder Pro