Een impressie van Splitfest II


  • ardt
    Advanced
    ardt op 26 februari 2017 · 21:24
    Na de mooie verslagen van het Splitfest in Arolla waag ik een poging om Splitfest II in beeld te brengen.

    Dit jaar was het Splitfest in tweeën geknipt, een weekend in Arolla en een weekend met gids (Daniel Tomaschek) in Osttirol. Na mijn goede ervaringen met Daniel vorig jaar koos ik voor de tweede optie. De Lienzer Dolomieten, het klonk spookjesachtig.

    Wie de weerberichten dit seizoen heeft gevolgd weet dat het spannend werd. In Osttirol bleef het droog. Krap een week voor aanvang kwam Daniel met een alternatief: de Heildelberger Hütte in het Silvretta gebergte. Verzamelen in Ischgl! Niet echt de plaats die bovenaan m’n bucketlist stond.

    Woensdag 15 februari rond half vier uur rij ik de parkeerplaats naast hotel Ischgl op. Dennis en Ivar zijn er al. Daniel lopen we tegen het lijf bij de skipasverkoop. Wanneer Olivier en Rutger arriveren is de groep compleet. Vanaf Ischgl is het ruim 4 uur lopen naar de hütte. Maar Daniel heeft een lift geregeld met de Silvretta Express. Een soort pistenbully met aanhangwagen. Zo verlaten we Ischgl in stijl.



    De hütte was helemaal vol geboekt. Wij zijn verbannen naar de kelder, alleen buitenom te bereiken. Het blijkt een gouden deal. We hebben onze eigen kamer. Weliswaar met standaard stapelbed maar ook een ruime eethoek, stromend water en een stoof met voorraad hout. Die wordt goed opgestookt. Ik slaap boven en heb geen dekens meer nodig.

    Voor het diner schuiven we aan in de hütte. Ons gezelschap, dat elke avond met jassen aan binnenkomt alsof we verderop verblijven, doet bij andere gasten de wenkbrauwen fronzen. Het eten is goed en de serveersters kennen al snel onze vaste drankjes. Om ons heen wordt gekaart en gedobbeld maar om 22 uur is het hütteruhe. Wij stappen op, de kou in, naar ons eigen ‘verblijf’. Daar kunnen we zonder problemen de champagne ontkurken.

    Donderdag
    De eerste dag wordt er nog niet gesplit. Om in te komen zijn we gaan freeriden in het skigebied van Samnaun. Voor mij een kans om m’n Korua Apollo eens te testen. Wat een heerlijk board is dat. Ontzettend stabiel op hoge snelheden en glijden dat ie doet! Met een grijns haal ik prikkende skiërs in op de vlakke dalafdaling nr. 80. “Was? Ein Snowboarder, schneller? Das ist unmöglich!”
    We vinden nog enkele onverspoorde hellingen. Daar komt de Apollo pas echt tot z’n recht. Meer, meer, meer. Kan iemand dat regelen?

    Tijdens het doorkruisen van het skigebied worden de opties voor de volgende dag besproken. First chair Gampenbahn, stukje piste, hiken richting Piz Val Matruga, afdalen, omhoog splitten, sleeplift, splitten, afdalen etc. Dat klinkt veelbelovend. Als het weer maar meezit.

    Vrijdag
    Zoals voorspeld was het gaan sneeuwen. Toch op pad naar de Gampenbahn. Het plan wordt omgegooid. We doen ’s ochtend het tweede deel van de tour want ’s middags zou het nog slechter worden. Aangekomen bij het startpunt besluiten we dat het een no-go is. Het is een totale white-out. Daar gaan we geen lol aan beleven. Plan C is via de Piz Val Gronda terug naar de hut en daar een stukje splitten. Maar ook vanaf de Piz Val Gronda zullen we in een white-out terechtkomen. Rutger komt daarom met plan D: vanaf de Gampenbahn naar de hut splitten. Rutger en Olivier splitten voor het eerst en dit is een goede en niet al te moeilijke oefening. Oké, maar dan wel eerst pizza.

    Na twee uur lopen in een sneeuwstorm, gelukkig wind mee, komt de hütte in zicht.



    Zaterdag
    Vandaag moet het dan gebeuren. Er is minstens 20 cm sneeuw gevallen en de zon komt er al weer door. Droomcondities. De vallei achter de hütte kent talloze tourmogelijkheden. Ook rekening houdend met de beperkingen in het lawinebericht valt hier genoeg te halen. Voor vandaag hebben we een tour gepland naar de Lareinfernerspitze. Onderweg oefenen we nog even met spitzekehren en een telemarkafdaling.





    Eenmaal op de col gaat Ivar nog een stukje verder naar de top terwijl wij van het uitzicht willen genieten. Maar uit m’n ooghoek zie ik een groep skiërs naar beneden komen. Oh nee, we hebben niet dat hele stuk gelopen om in een omgeploegd veld te belanden. Snel ombouwen. We zijn beginners en niet snel genoeg. Waar wij een defensieve rijstijl afgesproken hebben ivm het lawinegevaar dendert deze groep met z’n allen tegelijk de helling in. Gelukkig volgen de tourskiërs exact elkaars spoor zodat er toch nog voldoende ruimte overblijft voor onze eigen lijnen. Later halen we hen in terwijl zij op een totaal onbegrijpelijke plek midden op de afdaling pauze houden.





    Beneden geven we elkaar smilend high fives en bewonderen we onze sporen. De titel voor het synchroon boarden is binnen.

    ’s Middags doen we nog een klein tourtje waarbij we goed merken wat de invloed van de zon is geweest op het sneeuwdek. Een voor een traverseren we over een 35+ helling met korst en uiteindelijk komen we bij een veld met een noordoost expositie. Daar is de sneeuw weer heerlijk.

    Ivar, die eigenlijk maar een nachtje aan zou schuiven, vindt het mooi geweest en begint aan z’n priktocht het pad af naar Ischgl.

    Zondag
    Voor zondag is het aan ons om een tour te plannen. Daniel is dan wel onze gids maar zo voelt het niet. Hij is gewoon een van de groep. Gebogen over de kaart met het mieterse liniaaltje gaan we op zoek naar een noordhelling <35 graden. Die vinden we in een kom naast de Piz Mottana. Er zijn meerdere mogelijkheden om naar boven te lopen. Daniel hint dat de tour langs de beek mooier is. Hij heeft gelijk, vooral omdat we zo lekker in het zonnetje lopen.



    Halverwege de klim graven we een sneeuwprofiel. De diverse (zwakke) lagen zijn goed zichtbaar.



    De afdaling vliegt zoals gewoonlijk voorbij. Wat hadden we op de heenweg nou ook alweer allemaal gezien? De bovenste kom is subliem. Perfecte sneeuw, niet te steil en lekker breed. Heerlijk surfend naar beneden. Lager passeren we wat opgevroren sneeuw en verwaaide plekken maar op de schaduwkanten was de sneeuw nog lekker los.





    Als afsluiter splitten we nog een klein stukje omhoog om een windlip te springen. De afloop daarvan staat in dit topic http://wepowder.nl/forum/topic/239701 daar zal ik verder geen woorden meer aan vuil maken 😉

    De laatste hindernis van het weekend is de dalafdaling naar Ischgl. Eerst het lange pad af maar daar heb ik met de Apollo weinig moeite mee. Vanaf de samenkomst met piste 37 en later piste 1 wordt het een drama. Zoveel mensen! Verkleed als konijn, een badeend, een opblaaspaard… Wat is dit? Waarom?

    Pas terug in de bewoonde wereld besef je hoe mooi dat splitboarden is. Het is meer dan die lekkere afdaling. Al is die afdaling op één plank wel het gaafste dat er is.

    Daniel, Ivar, Dennis, Olivier en Rutger bedankt. Tot de volgende keer.
  • Dutchess
    Advanced
    Dutchess op 26 februari 2017 · 21:42
    Een eigen ruimte en dan die dubbele aanhangwagen! Pure stijl! Hoeveel champagne past daar wel niet in? Damn, had ik toch gewoon beide splitfests moeten meemaken! Leuk verslag!
    We dont stop playing because we grow old, we grow old because we stop playing
  • Poedertijn
    Beginner
    Poedertijn op 26 februari 2017 · 21:58
    Lekker Ardt! Mooi verslag en dito platen.
    My drug is white powder. Deep, white powder.
  • Willem2k
    Advanced
    Willem2k op 26 februari 2017 · 22:16
    Mooi geschreven!

    Die shock als je dan 'opeens' weer midden in een skigebied (en dan zeker een plek als Ischl) staat is ernstig herkenbaar. 😃
    Snowboarding without friends is not snowboarding.
  • JeWeDe
    Advanced
    JeWeDe op 2 maart 2017 · 22:39
    haha heerlijk!
  • OJH
    Beginner
    OJH op 5 maart 2017 · 15:24
    Was idd erg mooi, fijn verslag Ardt.
  • KrisL
    Beginner
    KrisL op 5 maart 2017 · 16:20
    Lekker verslag Ard! Volgend jaar ga ik mee...
    winter is definitely coming!
  • Dennisk
    Advanced
    Dennisk op 6 maart 2017 · 15:47
    Leuk verslag Ardt... wat mij betreft ook tot een volgende keer...

Reageer

Je hebt een account nodig om te kunnen reageren in dit topic. Login of registreer.

Upgrade naar wepowder Pro

  • Uitgebreide 14 dagen verwachting
  • Hellingshoek- en expositielagen
  • Inspirerende freeride routes
wepowder Pro