Tripreport Hoher Sonnblick


  • pulverdude
    Advanced
    pulverdude op 10 mei 2018 · 22:24

    Ter afsluiting van het seizoen hadden we (@Dennis / @Dennisk en @pulverdude) zin in een gegidste splitboardtrip. De trip die @Erwin aanbood naar de Hoher Sonnblick leek ons wel wat. Slapen in een berghut en vandaar naar de Hoher Sonnblick vellen. De vooruitzichten waren goed: het hele seizoen had het lekker gesneeuwd en de weersverwachting was prima. Na aanmelding bij Erwin en het op orde brengen van onze uitrusting reden we dan eindelijk donderdagochtend 26 april weg uit Nederland. Na een goede reis met helaas een flinke stau bij München kwamen we om 21 uur aan bij een hotel in Bruck an der Grossglocknerstrasse. Onderweg hadden we dit hotel gebeld, ze hadden nog plaats en we konden tot 21 uur inchecken. Just in time kwamen we aan en we waren niet de enigen. Er was zojuist een buslading Aziaten gelost en de receptionisten hadden het er druk mee. We kregen dan ook snel de sleutel van onze kamer zonder verdere administratieve rompslomp. Helaas was het restaurant bij het hotel net gesloten waardoor we noodgedwongen uitweken naar een vage pizzeria/shoarma/curry tent in het dorpje. Maar goed we konden iets warms eten en proosten op de start van de trip met de eerste Weizen. Naast de Aziaten zat het hotel vol met Nederlandse trainees van de Snowsports Academy. Een beetje druk maar wel een gezellige sfeer. We doken vroeg het bed in en zaten de andere dag al bijtijds aan de ontbijttafel voor een stevige bodem.

    Het was een klein uurtje rijden tot aan de Lenganzer parkplatz die helemaal aan het einde van het Raurisdal is gelegen. Alle gear uit de auto en voor de allerlaatste keer beslissen wat wel en niet de berg opgesjouwd zal worden. Erwin kwam al snel aangereden en er hadden zich geen andere splitters aangemeld zodat we samen met Erwin en zijn vriend en kersverse snowboardgids Bart (@White_Sessions) op pad gingen.


    Het doel van de eerste dag was het bereiken van de berghut Naturfreundehaus Neubau (2175 meter). Een tocht van ca 600 hoogtemeters. Van de parkeerplaats tot aan Kolm-Saigrun was het wandelen met alle gear op onze rug. Vanaf Kolm-Saigrun konden de vellen onder de ski’s en begon het splitavontuur. Het was wel weer wennen aan het lopen op de ski’s, mede omdat de sneeuw in het dal nogal zompig was. Het splitten moest zo af en toe worden afgewisseld door stukjes lopen. De route was geen eitje met veel lastige passages in wisselende omstandigheden. Boven de boomgrens werd het wat eenvoudiger maar kreeg de wind vrij spel. Splitten met een flinke tegenwind kost ook heel wat energie. Aan het begin van de middag kwamen we dan eindelijk aan bij de hut. Tijd voor een Weizen en een verse mönstrudel. De rest van de middag hebben we besteed aan het bestuderen van de route van zaterdag, het checken van de uitrusting en het oefenen met knopen en prusikken. En natuurlijk met drank en gezellig kletsen. Na het uitstekende 3 gangen diner en de nodige drank doken we vroeg in bed in onze 4-Bett Zimmer.





    De zaterdag stond in het teken van de Hoher Sonnblick (3105 meter). We vertrokken om half acht en de sneeuw was goed opgevroren. Op nog maar zo’n 10 meter van de hut verwijderd ging pulverdude al onderuit. De schrik zat er even in. Gaat dat zo de hele dag? Nee gelukkig niet  Ook al hebben we hogerop nog heel wat spannende traverses moeten trotseren op keihard ijs en zachte sneeuw. Er waren passages waar je gewoon echt niet wilt wegglijden. In opperste concentratie en bij elke stap nog eens extra druk zetten op je hiel om die harscheisen zo diep mogelijk in de sneeuw te stansen. Het was een prachtige route waarbij we vaak werden ingehaald door in lycra gestoken toerskiërs op tandenstokers. Geen aandacht aan schenken, we gaan toch geen snelle tijd neerzetten. Genieten van het splitten, het langzaamaan hoogte winnen.




    We nemen regelmatig een korte pauze en voordat we de gletsjer opgaan iets ten zuiden van de Rojacher Hütte gaan de gordels om met daaraan de ijsschroeven en prusiktouwtjes. We gaan nog niet aan touw. Na een vlak deel waarbij we de gletsjer overlopen met ruime afstanden onderling komen we aan bij een mooi steil stuk (35+). Dit lonkt vooral als afdaling voor straks. We moeten hier zigzag over de wand, waarbij de ene spitzekehre moeilijker gaat dan de andere. Dat is afhankelijk van welk spoor we kiezen. Hoe minder steil het spoor, des te lastiger de spitzekehre. Na heel wat gezwoeg staan we dan bovenop de 2e gletsjer. En dan zijn we er bijna. . . . denken we. De top is binnen handbereik maar er moet toch nog een flink stuk overbrugt worden. Een vrij vlak stuk maar behoorlijk slopend na alle kilometers die al in de benen zitten en door de hoogte (boven de 3000 meter). Maar goed, we komen er wel. Gewoon doorlopen en wat meer op adem komen. Dan zit er nog een kort steil stukje met een aantal spitzekehre en komen we aan op de Hoher Sonnblick! Berg Heil! Lekker even de schoenen uit en rugzak af. Tijd voor een verlate lunch. Die lunch gaat er wel in! Ook wordt het vocht weer aangevuld.


    We zijn weer op krachten gekomen en hebben zin in de afdaling. De firn is goed, we kunnen onze sporen goed trekken. Het Saharazand remt alleen een beetje af. We nemen het steile stuk een voor een als de laatste toerskieër daar naar boven is gekomen. Het was een kort stuk maar wel heerlijk. Na de uitloop staan we stil op de gletsjer en bouwen weer om als we allemaal aan het touw zitten.



    We splitten nog een kwartiertje op de vlakke gletsjer totdat er weer een hellingshoek in de sneeuw is te zien. We gaan pas los van het touw als we weer zijn omgebouwd. Dan is deel twee van de afdaling aan de beurt. Die gaat ook lekker, zeker bij de Oberes gruepetes Kees. Het laatste deel van de route gebruiken we de stokken om bij te prikken en daardoor snelheid te behouden. Ook moeten we wat vaker stukjes lopen van het ene sneeuwveldje naar de andere. Zeker lager op de helling is het goed te merken dan het al bijna mei is. Om half 6 komen we moe maar voldaan aan bij de hut. Tijd om te proosten met een sterke enziansnaps op de geslaagde dag! (nee we hadden ter ere van Koningsdag geen oranjebitter meegenomen. . .). We nemen afscheid van Bart. Hij wil de afsluiting van het seizoen in Kaprun nog meemaken. Nadat hij zijn gear heeft gepakt daalt hij verder af naar Kolm-Saigrun en vervolgens naar de parkeerplaats. De hut is inmiddels volgelopen met Oostenrijkers die zondag de Hoher Sonnblick op het programma hebben gestaan. Wij kunnen nadat we zijn opgefrist direct aanschuiven voor het eten en daarna gaan er nog een aantal halve liters doorheen. We hebben heel wat vocht verloren vandaag. Behoorlijk afgepeigerd duiken we in ons bed.


    Zondag laten we zo’n beetje alle Oostenrijkers voor ons weggaan zodat we in alle rust kunnen vertrekken. We hebben geen haast. We hoeven heel wat minder hoogtemeters te maken dan gisteren. Doel is de Fraganter Scharte. Het is een mooie klim met bijna 600 hoogtemeters, waar we vrij vlot doorheen gaan. Er zaten naar een paar spannende -hier wil ik niet uitglijden- passages in maar voor de rest was het een gemoedelijke tocht.


    Bovenop tijd genomen om van het uitzicht te genieten en wat te eten en te drinken. Daarna was het tijd voor de afdaling. Tijd voor de “Wintergasse”  Wat een heerlijke afdaling was dat! Lekker breed couloir, niet steiler dan ca 35 graden. Perfect om mooie bochten te maken. De firn was perfect, ook al lag er her en der Saharazand op. Het laatste deel naar de hut was ongeveer hetzelfde recept als zaterdag. Stukje glijden, stukje lopen, stukje glijden etc.



    Bij de hut werd er heerlijke Kaiserschmarrn geserveerd en die ging erin als koek. We pakken de rugzak in met alles wat we hadden achtergelaten, nemen afscheid Anita en Manfred (de aardige uitbaters van de hut) en zetten de afdaling naar het dal in. Die ging aan de ene kant heel lekker maar het was aan de andere kant ook hard werken met de zware rugzak die je alle kanten op trekt. De afgelopen dagen had de dooi goed doorgezet waardoor we een waterval passeerden die op de heenweg en stuk minder omvangrijk was. We moesten over een dunne sneeuwbrug van de ene kant van de beek naar de andere. Dat ging gelukkig goed. We slingerden wat door het steile bos van het ene sneeuwveldje naar het andere. En ook hier moesten we weer stukjes te voet overbruggen. We konden nog net tot Kolm-Saigurn rijden. Daar gingen de boards weer op de rugzak en liepen we naar de parkeerplaats. En wat een timing zeg, we waren de boel aan het inpakken en het begon te regenen. Nadat we afscheid hadden genomen van Erwin rijden we het dal uit op weg naar Nederland. De reis verloopt prima en tegen vieren in de nacht staan we in Nederland de spullen weer uit te pakken.



    We kijken terug op een zeer geslaagde trip. Goed fysiek bezig geweest, mooie uitzichten, lekkere afdalingen en een gezellige sfeer. En weer een hoop geleerd van Erwin en Bart! Op naar volgend seizoen!

    Foto’s gemaakt door: Erwin H, Bart, Dennis en Erwin



    Let the riding do the talking and you've said enough
  • EmileHendrix
    Advanced
    EmileHendrix op 10 mei 2018 · 23:37
    Wat een mooi verslag! Leuke details en chique platen. Alleen wat kort 😉
    Een kleine fantasie kan groter zijn dan de wereld.
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 11 mei 2018 · 07:12
    Zalig toch ! het was-ik-daar-maar-gehalte was weer veel te hoog 😃
    sbs roelz
  • AlexSki
    Tourist
    AlexSki op 11 mei 2018 · 14:42
    Lekker hoor. Volgend seizoen een gemengde tour doen @pulverdude?
    When life gets too complicated.... SKI
  • Willem2k
    Advanced
    Willem2k op 12 mei 2018 · 11:42
    Nice!
    Mooie afsluiter van het seizoen lijkt me!
    Snowboarding without friends is not snowboarding.
  • Ee1co
    Advanced
    Ee1co op 12 mei 2018 · 14:58
    Alles wat toeren zo mooi maakt. Tof geschreven!
  • Vinnie
    Advanced
    Vinnie op 13 mei 2018 · 10:14
    Nice gasten😃 goede gids ook.

    Lekker buitengespeeld!
    Sharing Secrets, Sharing freedom!
  • Poedertijn
    Beginner
    Poedertijn op 13 mei 2018 · 19:06
    Gaaf! Er komen meteen mooie herinneringen naar boven. Wij konden toen helaas niet de gletsjer op door slecht weer, dus ik wil zeker nog een keer terug om deze met Erwin te doen 😉
    My drug is white powder. Deep, white powder.
  • Fonzie
    Advanced
    Fonzie op 13 mei 2018 · 19:42
    Bikkels ! Mooi hoor. Kaiserschmirren ging er in als..... Kaiserschmirren denk ik toch? Koek is er niks bij... !! Supervette trip. Spannend ook.
    Never a last run..
  • kirreblom
    Tourist
    kirreblom op 14 mei 2018 · 23:08
    Heerlijk! Mooi report @pulverdude 😃
    KirreBlom
  • Dutchess
    Advanced
    Dutchess op 15 mei 2018 · 08:16
    Goed avontuur!
    We dont stop playing because we grow old, we grow old because we stop playing
  • Kendo
    Beginner
    Kendo op 17 mei 2018 · 14:11
    BOEM! Lekker hoor, mooie seizoensafsluiter....
    “Ein Brett macht Spaß. Zwei Bretter machen doppelt so viel Spaß”
  • pulverdude
    Advanced
    pulverdude op 20 mei 2018 · 21:19
    Bedankt voor jullie reacties!

    @Fonzie: je hebt gelijk 😄
    @AlexSki: zou goed kunnen. Na de zomer maar eens over hebben.
    Let the riding do the talking and you've said enough

Reageer

Je hebt een account nodig om te kunnen reageren in dit topic. Login of registreer.

Upgrade naar wepowder Pro

  • Uitgebreide 14 dagen verwachting
  • Hellingshoek- en expositielagen
  • Inspirerende freeride routes
wepowder Pro