Offpiste: doorgaan of omkeren??!!! Tripreport


  • Freerider Job
    Expert
    Freerider Job op 18 februari 2019 · 22:51
    Offpiste: doorgaan of omkeren??!!

    Het is vrijdag 8 februari en we zijn gisteren in Les Gets aangekomen. Heel hoopvol sneeuwde het licht maar helaas niet de hele nacht en is er geheel volgens het weerbericht maar 7 cm verse sneeuw gevallen. Na bestudering van verschillende weerberichten, lawinebericht en FATMAP staan we bij een alternatieve route ( klim) naar de offpiste route Pointe d’ Angolon. Voor we hier aankwamen doorkruisten we een “ freeride area” die ligt boven aan de stoeltjeslift Chamossiere. Hier staat een bord met freeride area en allerlei soorten skiërs en boarders voornamelijk zonder rugzakken ( en dus ook geen lawinepiepers gok ik) duiken overal naar beneden. Ik hoor enkele landgenoten zeggen: “ freeride area, oh dus je kan hier overal naar beneden skiën?” Als je dat ziet verbaast het me altijd weer dat er niet veel meer (lawine) ongelukken gebeuren ( gelukkig, maar ongelooflijk). Ik kijk naar boven waar we omhoog moeten klimmen en ontwaar maar net een klimspoor. Het spoor is duidelijk vers en het lijkt of er maar een enkeling ons is voor gegaan. Als ik nog verder omhoog kijk zie ik heel veel verder een snowboarder ( te zien aan zijn houding) alleen staan op de top van d’ Angolon. Steven en ik binden onze ski’s op de rugzakken en we beginnen met onze klim. Het is duidelijk een vers spoor, want ik zak steeds een stuk weg bij elke pas die ik zet in de voetstappen die er al staan. Regelmatig zak ik weg tot mijn knieën. Wel lekkere poeder denk ik maar dit gaat nog lang duren. Vermoeiend maar mijn conditie is goed, ik voel me fit en ik denk maar aan de beloning ( waarschijnlijk een weinig verspoorde afdaling door ruig terrein). Earn your turns nietwaar. Hè Job, roept Steven, fotomoment? Ik moet glimlachen en denk ja dit is een mooi plaatje. Monotoon zet ik stap voor stap en dwing mezelf om niet continue naar de voetstappen 50 cm voor me te kijken maar ook steeds vooruit om te zien hoe het spoor loopt en of dit inderdaad de beste lijn is om omhoog te gaan. De snowboarder op de top van d’ Angolon staat er nog steeds en ik zie plotseling dat hij niet achter de top verdwijnt in de afdaling aan de noordzijde ( volgens de beschrijving van de route) maar aan onze zijde ( meer zuidzijde). Hij is alleen en gaat via een topgraat met grote snelheid de wand in, hij springt zelfs op volle snelheid in de steile wand van zeker 45 graden. Ik hou mijn adem in en denk ongelooflijk dat hij ( of zij) dit zo doet! Dat moet toch fout gaan, ik verwacht echt dat de hele onverspoorde wand verandert in een grote lawine.......Immers ik weet dat een sprong enorm meer drukbelasting op het sneeuwdek geeft. De snowboarder kan gelukkig wel goed boarden en trekt grote lange bochten op snelheid door de helling. Ik sta perplex dat er niets is los gekomen, gelukkig kwam mijn voorgevoel niet uit. Ik kijk weer omhoog naar ons klimspoor en zie dat we nog niet op de helft zijn van de klim en dat we daarna nog een lang stuk over een topgraat moeten traverseren. Ik krijg steeds meer het gevoel dat we de tweede en derde persoon zijn die hier omhoog klimmen omdat het spoor bijna geen spoor is. Ook realiseer ik me dat er wel heel veel losse sneeuw ligt op de rug waar we omhoog gaan, in ieder geval veel meer dan de gevallen 7cm van afgelopen nacht. Triebschnee?! Ik vraag me ook steeds meer af gezien de grote hoeveelheid sneeuw tijdens de klim of de 43 graden steile Noordwand die we straks afskien ook niet te veel ( trieb) sneeuw bevat. En dat komen we pas te weten als we nog een hele tijd doorklimmen en dan wordt omkeren steeds moeilijker weet ik. Tijdens mijn Alpinkurs ( van mijn skileraren opleiding) werd er bij de lessen lawinekunde vaak gesproken over de regels van Werner Munter en de stop and go regels om te bepalen of een helling lawine gevaarlijk is. Een ervaren opleider sprak daarnaast altijd over das unheimische unterbauchgefuhl en dat je daar ook zeker veel waarde aan moet hechten. Ik bedenk me dat het vooral dat gevoel is dat me tegen houdt om verder te gaan met de klim. Ik kijk achterom en zie Steven naar me toe klimmen. Ik besluit met hem te overleggen, wat we gaan doen omkeren of doorgaan. Steven is de meer ervaren alpinist en ik ben de meer ervaren freerider, gelukkig zijn we allebei niet roekelooos en staan open voor elkaars argumenten. Ik vertel hem dat ik er geen goed over heb wat we zullen aantreffen als we boven aan de wand staan waar we straks van moeten afdalen ( skiën), en dat weten we pas na nog een hele lange weg omhoog. Hij is duidelijk , als jij er geen goed gevoel over hebt keren we om. Fijn, geen discussie. Het valt best zwaar om te keren na het inspannende stuk dat we al hebben afgelegd, maar ik denk het is goed zo, een goede freerider is een oude freerider bedenk ik erbij. Uren later als ik mijn zoon ( ook al een echte freerider van maar net 15 jaar oud) app over deze beslissing, laat hij weten: “heel goed dat je bent omgekeerd Job”. Dat doet goed! Tja omkeren is soms moeilijker dan doorgaan las ik eens in een klimverhaal....
    We skiën voorzichtig naar beneden tot het punt waar we begonnen zijn met de klim en traverseren onderlangs tot we een paar minuten later weer de offpiste route van de pointe d’ Angolon kruisen, echter nu een paar honderd meter onder de top van de top van d’ Angolon. Ik kijk nog eens omhoog naar de inderdaad onverstoorde topafdaling met op het oog een steil beginstuk. We zijn helemaal alleen tijdens de verdere route en de beschrijving klopt volledig dat het een ruig verlaten terrein is. Dit is één van de mooie aspecten van het offpiste skiën voor mij. We genieten van de verspoorde maar toch nog mooie poeder op de noordhelling en ik vind het na deze afdaling dan ook geen straf als we 1,5 km langs de weg moeten teruglopen op onze skischoenen naar het pistegebied....







    De zwarte lijn geeft onze route aan, de rode lijn geeft de klim omhoog en terug omlaag aan.


    De klim omhoog.


    Steven terugkijkend op een deel van de route



    Skiën in verlaten terrein.
    bericht aangepast door Freerider Job op 18 feb 2019 23:03 (1% bewerkt)
  • EmileHendrix
    Advanced
    EmileHendrix op 19 februari 2019 · 00:26
    Poeh! Ja, dat zijn toch de moeilijkste beslissingen omdat ze geen directe positieve feedback opleveren. Mooi dat je buddy, het thuisfront en de rest van de dag dat wel doen
    👍
    Een kleine fantasie kan groter zijn dan de wereld.
  • meteomorris
    Expert
    meteomorris op 19 februari 2019 · 08:31
    Het lawinebericht van die dag

    May the powder be with you.
  • meteomorris
    Expert
    meteomorris op 19 februari 2019 · 08:38
    Expositie



    Hellingshoek

    May the powder be with you.
  • Ee1co
    Advanced
    Ee1co op 19 februari 2019 · 11:31
    Goed verhaal, mooi dat je ons meeneemt in je overwegingen. Afbreken is altijd een optie. Top dat jullie toch nog poeder hebben gereden, er is altijd een alternatief.
  • holi4
    Tourist
    holi4 op 19 februari 2019 · 12:45
    Thx 4 sharing!
  • ThijsB
    Beginner
    ThijsB op 19 februari 2019 · 12:58
    Ik moest even goed kijken omdat bij het eerste plaatje van Fatmap noord en zuid precies zijn omgedraaid tov de plaatjes van Morris. Goed dat jullie durfden om te keren. Dit soort beslissingen worden te weinig gedeeld imo.


    @meteomorris hoe heb je het bericht van die dag precies teruggevonden? Wellicht kijk ik niet goed, maar ik zie geen link naar oude lawineberichten op MF
    bericht aangepast door ThijsB op 19 feb 2019 13:07 (26% bewerkt)

Reageer

Je hebt een account nodig om te kunnen reageren in dit topic. Login of registreer.

Upgrade naar wepowder Pro

  • Uitgebreide 14 dagen verwachting
  • Hellingshoek- en expositielagen
  • Inspirerende freeride routes
wepowder Pro