Tripreport: Engelberg en NK Freeride in Kappl


Door meteomorris op 24 maart 2019 · 0

Het is 30 november 2018, het Freeride Film Festival in Gent draait op volle toeren. Naast me hoor ik opeens 'natuurlijk gaan we meedoen' en direct daarop volgt een por met de uitroep 'Ja toch?'. Ik kijk Arjen in zijn ogen. Wat zei hij daarnet? 'We gaan meedoen?'. Dat hij met we op ons doelt is me wel duidelijk na de por. Maar aan wat? Stenmar kijkt me aan en tovert zijn konijn uit de grote hoed.... 'Leuk man, het Poederbaas NK Freeride in Kappl.' Ik heb dan al een baar biertjes op en toon me van mijn jolige kant. Maar het leven gaat verder, de rust keert terug en Kappl verdwijnt ongemerkt van mijn hit list.

Op weg naar Bregenz

Zondag 17 maart zit ik met Haas in de auto richting de Alpen met als uiteindelijke doel het NK Freeride. De hamvraag van deze zondagmiddag is: waar gaan we heen? Het Poederbaas Freeride Festival is al begonnen, maar de facecheck staat pas voor dinsdag gepland en de qualifier voor de woensdag. We hebben dus nog tijd voor wat poeder met vrienden.

Het front lijkt zich te focussen op het Zwitserse Glanerland en het Oostenrijkse Vorarlberg, maar het exacte stormpad is nogal onzeker. Van onze man in Engelberg horen we dat Angel Mountain wel wat oppikt, maar van euforie is nog geen sprake. We kiezen ervoor om richting Ulm te sturen in plaats van Basel, dan kunnen we nog alle kanten op. Tegen 22 uur laten de meetstationnetjes de eerste uitslagen zien. Het westen van het Glanerland pikt veel op, maar veel gebieden zijn midden maar doordeweeks al gesloten. We besluiten een hotel te boeken in Bregenz en de wekker vroeg te zetten. In overleg met Robbert spreken we af dat hij om 5.30 op zal staan en bij goede condities richting Vorarlberg zal komen. Tegen 1.30 uur val ik in slaap.

Niet veel later komen er allerhande geluiden uit de telefoon van Haas. Of het nu zijn wekker is of de berichten van Robbert is me dan niet geheel duidelijk. Langzaam daalt het besef in dat het al 5.30 uur is geweest. Het is Rob die druk aan het appen is. Tijd om de meetstationnen te bekijken. Glanerland +50 cm, maar bijna niets open. Engelberg +37 cm en wel open. Maar nog weinig in de Arlberg. Het front wordt daar pas in de loop van de ochtend verwacht. We laten Robbert weten dat ie nog een keertje kan omdraaien in zijn bed omdat we richting Engelberg komen. Een crossaint en koffie scoren we nog snel in Oostenrijk alvorens we de grens overtrekken. Zwitserland is een heerlijk land, maar 5 Zwitserse Franken voor een koffie went nooit. Eenmaal de grens over valt op hoe veel witter het hoger op de berg is.

Duidelijke sneeuwgrens op weg naar Engelberg
Duidelijke sneeuwgrens op weg naar Engelberg

Onze vriend Google houdt ons nauwlettend in de gaten. 9 van de 10 keer vervloek ik zijn commerciele data jacht op mijn privacy, maar als de lieftallige dame achter de maps me tijdig om een file heen loodst zodat ik sneller in Engelberg zal arriveren vergeet ik even al mijn bezwaren. Het is de spagaat van deze tijd: heel veel privacy opgeven voor een beetje gemak. Ik ben benieuwd hoe dit over 10 jaar is. Zouden we onze privacy dan weer terug hebben? Het is een filosofische vraag die ik deze ochtend onbeantwoord laat. Via de servers van Facebook delen we nog meer privacygevoelige data als Rob ons het volgende laat weten: 'De Laub is helemaal wit en er is soms wat zicht' krijgen we door als we bij Engelberg naar boven slingeren. 'We zijn er bijna', is onze reply. Heerlijk, we hebben er zin in. Nog mooier wordt het als de parkeerplaats zo goed als leeg blijkt te zijn. Op het moment dat we bij de lift arriveren komt Robbert net aan via de dalafdaling met een smile van hier tot aan Bregenz.

Engelberg, het resort voor Freeriders, Aziaten en....

Het zicht is wisselend, het sneeuwt nog licht en het is koud. We besluiten richting de top van de Titlis te gaan. Bij goed zicht kunnen we dan de gletsjer doen, bij slecht zicht de skiroute naar Stand. Het wordt vanwege instromende bewolking de laatste optie. Zeker niet direct een succes. Omdat ze nogal wat verse sneeuw preventief weggeknald hebben voelen we direct het ijs dat zich na de opwarming van het weekend en rappe afkoeling van zondagavond onder het sneeuwdek gevormd heeft. Als een stel bejaarden schrapen we door de mist naar beneden. Als we wat lager op de berg komen voelen we de potentie en de dieper wordende poeder, maar het gebrek aan zuurstof op 3000 meter en onze stramme benen geven een ander beeld. 'Nou Rob en Morris', roept Haas 'Jullie zitten er lekker in. Lekker aan het pieken. Dat beloofd wat voor het NK!'. Hij schatert het uit. Maar hij heeft helemaal gelijk, we bakken er helemaal niets van. We lijken wel een stelletje bejaarden.

Engelberg, haat en liefde

Ik heb al jaren een haat-liefde relatie met Engelberg. Meestal erger ik me groen en geel vanwege het geduw en getrek bij de lift in het dal en komt de liefde bij de eerste afdaling. Deze keer is het totaal andersom. Geen rijen bij de liften, maar de eerste afdaling is een drama. Ik haat Engelberg, of beter mezelf. Ik zit er duidelijk niet in. Maar gelukkig wordt dat gedurende de dag al snel beter. De zon laat zich af en toe zien. De afdalingen op de Jochpass liggen er erg goed bij en de Steinberg gletsjer laat zich van zijn beste kant zien.

Hoewel opkomende mist me op een zeker moment goed in de luren legt. De benen zijn warm, het gemoed goed en op de Kleine Sulz knal ik volle snelheid een helling af. Vanwege het flat light zie ik de contouren in het landschap niet juist. Daar waar ik mijn backside bocht in zet blijkt een afstapje te zijn in de vorm van een setje cliffs. Rob en Haas zien me opeens in het niets verdwijnen en al tumbelend kom ik in een pakje poeder terecht. Alle uitstekende rotsjes op een haar na gemist. Het Engeltje van Angel Mountain heeft duidelijk het beste met me voor.

Ik draag geen helm, want normaal ben ik op dagen met slecht zicht in de bossen onderweg. Maar in Engelberg vind je weinig bos. 'Misschien morgen toch maar je helm opdoen. Dan wen je alvast voor het NK ook aan dat ding op je hoofd', volgt er droogjes. Het is een smetje op een verder heerlijke middag. Tegen het einde van de dag vlammen we ouderwets de Steinberg af.


Reageer

Je hebt een account nodig om te kunnen reageren in dit topic. Login of registreer.

Upgrade naar wepowder Pro

  • Uitgebreide 14 dagen verwachting
  • Hellingshoek- en expositielagen
  • Inspirerende freeride routes
wepowder Pro