Test Shift binding (en reisverslag)


  • Tito
    Beginner
    Tito op 10 april 2019 · 16:40
    Allereerst dank aan MK en WePowder dat de nieuwe Shift bindingen getest konden worden! Echt een buitenkansje.

    Hieronder is mijn 'review' van de bindingen te lezen. Uiteraard bleven de ski's die er aan vast zaten niet onopgemerkt. Voor degenen die slechts geïnteresseerd zijn in de test heb ik eerst een samenvatting. Voor wie wat meer context wil lezen daaronder het complete reisverslag.

    Samenvatting:
    Uiteindelijk heb ik de Shift-bindingen maar drie dagen kunnen proberen. Maar man, wat een topdagen waren het. Ik moet toegeven dat de Atomic Backland 107 en Shift-binding in mooie symbiose onder mijn voeten hebben vertoeft. Samen gaven ze me veel meer vertrouwen en plezier dan mijn eigen set K2 Wayback 88’s + Marker Kingpin. Als combinatie mag het dan wel iets zwaarder zijn, maar voor het beoogde doel (free-touren) is het werkelijk perfect. Licht genoeg om met 1000 hm een hele toffe afdaling te kunnen rijden. De schoenen die tegenwoordig op de markt zijn (Salomon MTN, Atomic Hawx XTD, Tecnica ZeroG etc.) passen hier ook perfect bij. Dat gezegd hebbende ben ik nog niet helemaal om. Daarvoor heb ik nog te weinig vergelijkend warenonderzoek gedaan en ben ik niet tevreden genoeg met enkele eigenschappen van de Shift.
    Zo heb ik bijvoorbeeld nog geen ervaring met de Fritschi Tectons. De minpunten van de Shift zijn voor mij het instappen in de loopstand. Het is een beetje gepruts om de pinnen ver genoeg uit elkaar te krijgen en de neus van de schoen in de juiste hoek er tussen te wurmen. Een beetje. Wat ik vervelender vind is dat de stoppers af en toe zomaar los schieten. Niet alleen omdat je dan uit je ritme raakt, maar het kan ook gevaarlijk zijn als je al je kantengrip kan gebruiken bij een traverse. Eigenlijk zou ik wel eens Tecton, Kingpins en Shifts op dezelfde lat moeten testen…
    Ik ben benieuwd wat we komende jaren te zien krijgen qua ontwikkelingen op het gebied van free-tour bindingen. Naast de Shift is er binnenkort de Pindung (zwaarder) en er gaan geruchten dat Marker ook met iets bezig is. Hoe kan het ook anders. Of anders wacht ik gewoon op de volgende iteratie Shift! Eerst maar eens mijn Kingpins afraggen. Hopen dat ik in de tussentijd mijn knieën niet verdraai..

    Reisverslag:
    Januari, het sneeuwde lekker en ik zat op kantoor. Februari, weekje ijsklimmen en verlekkerd kijken naar al die sneeuw. Maart, eindelijk naar de Alpen met kekke nieuwe schoentjes (Salomon MTN) én een mooi paar ski's om te testen. Bij aankomst in Passo Tonale trok ik toch een beetje wit weg, in tegenstelling tot zuidwand waar het gros van de skiërs zich leken te vermaken. Dat hogedrukgebied van februari had genadeloos toegeslagen. Stond ik daar met de Backland 107's. Maar goed, we kwamen om te toeren, niet alleen maar om poeder te jagen. Die Shift-bindingen moesten immers ook getest worden.

    Zelf bezit ik een set K2 Wayback 88's met Kingpin bindingen. Met deze set heb ik leren toeren, ze lopen prima. In de afdaling ben ik er echter nooit echt gelukkig mee geweest. Het is niet dat ze met 174 nou perse te lang voor me zijn. Toch heb ik altijd het gevoel gehad ze niet helemaal onder controle te hebben. Of misschien vind ik ze gewoon te licht...?

    Afijn, eerst maar eens een dagje de piste op om wat in te skiën en bekend te geraken met het materiaal. Uiteraard gekozen voor de noordkant van het gebied en wel meteen de hoogste lift. Tja, hier op 3000m in de schaduw was de sneeuw nog wel tamelijk hard. Ik had nog nooit breder dan 88mm gehad, hoe zou dat gaan? Nou, verrassend makkelijk eigenlijk. Op echt ijzige piste's miste ik wel wat kantengrip, maar ja, dan moet je maar een slalom skietje pakken. Nee, ik was echt blij verrast met hoe gemakkelijk ik deze latten de bocht door kreeg. Later op de dag nog de [freeride afdaling (geen idee hoe die heet, heb geen WPpro...)] geskied en wat meer verschillende sneeuw gevonden. Het ging allemaal verdacht soepel. Zou dat volledig aan de ski's toe te dichten zijn? Of hebben die bindingen er ook nog een handje in?


    Dag 2 en tijd voor de eerste toer. Er stond een relatief eenvoudige tocht op de planning dus ik kon mijn aandacht goed vestigen op het materiaal. Bij de lange tamelijk vlakke aanloop merkte ik toch wel dat de loopstand op minimaal 2 graden staat en dat de bewegingsvrijheid naar voren wat beperkter is dan bij een typische tech-binding. Ook vond ik het enigszins irritant om de voorbak open te moeten duwen met mijn stok om de pinnen ver genoeg uit elkaar te krijgen om de neus van mijn schoen er tussen te wurmen. Ik denk dat het zeer afhangt van de tochten die je wilt maken of dit een probleem is. Voor 'free-touring', in mijn ogen max. 1200 hm dagtochten, hoeft dit geen probleem te zijn. Hier sleep ik immers ook graag niet de lichtste ski's mee naar boven. Het hoéft niet mega-efficiënt te lopen, als de afdaling maar belonend is! Maar daarvoor moet er eerst omgebouwd worden. Hier kan ik kort over zijn: het ging gewoon vlot, makkelijk, snel. Remmen deblokkeren, blokje omhoog en instappen maar! Dit hoeft echt niet langer te duren als bij welke andere binding dan ook. Dan de afdaling. Veel wisselende types sneeuw, veel wisselende terrein features en het zicht werd steeds slechter. Toch heb ik een heerlijke afdaling gehad. Tuinieren, sharks ontwijken en een ijzig couloir (lees: lawinegeul), het kostte me allemaal weinig moeite. Het viel me op dat ik geen moment nadacht over de lengte van de ski’s. Eén keer ben ik uit de voorbak geklapt toen ik iets te enthousiast een bocht inzette en de sneeuw een andere consistentie was dan ik verwachtte. Maar dit is positief: de binding doet waar het voor gemaakt is. Beneden wel even de DIN wat opgeschroefd.


    Dag 3 zou het begin zijn van een twee-daagse tocht. 1700 hm, flink wat horizontale km, 3 collen over, ski’s op de rug, stijgijzers onder, pickeltje erbij en een abseil om uit te komen bij de hut. Pittige dag dus hiervoor toch maar de lichtere en kortere Wayback’s meegenomen. Skiën beduidend minder. In een van de weinige, maar poederrijke afdalingen toch een beetje chagrijnig dat ik de Backland + Shift niet mee had. Maar goed, daar was het de tocht niet voor.



    Dag 4 Heeft nooit plaatsgevonden vanwege een ongelukje binnen de groep aan het eind van dag 3 met omgekeerd heliskiën tot gevolg. Kan gebeuren, maar dit terzijde.

    Dag 5 sneeuwde het flink. Laag was het nat, maar toch op pad. Met snowboard (en sneeuwschoenen) voor de eerste keer. Hoog nog wel wat poeder te vinden maar toch echt de verkeerde tocht uitgekozen om dit uit te proberen (veel traverseren en vlak). Volgend jaar maar eens splitten.


    Dag 6. Aangezien het de dag ervoor lekker gesneeuwd had, was de verwachting dat er hoog nog wel wat zou liggen. Ergens een klein dalletje bij Peio omhoog gebanjerd. Tijdens het stijgen zijn de stoppers meerdere malen los geschoten. Een enkele keer had ik door dat dit kwam doordat ik bijv. met de linker ski langs het stoppermechanisme van de rechter schampte. Maar er waren ook keren waarbij dit geheel niet zo evident was. Hoe dan ook, ik vond het niet heel chique om meerdere malen de stoppers weer ‘aan te stampen’. Bij deze tocht was het niet zo’n punt, maar bij een ijzige traverse lijkt het mij toch minder prettig. Stoppers horen gewoon goed vast te blijven zitten. Afijn, het was warm en er was twijfel of we op tijd de afdaling konden starten. Toch nog een kleine 1000 hm gedaan. Uiteindelijk werd de toppoging gestaakt aan de voet van een 35 graden helling waar de wind zijn werk had gedaan (stufe 3). Gelukkig wachtte er nog een afdaling waar de lariksdichtheid van geen tot enigszins opliep. Heerlijk blazen voor een hoogtemeter of 400. Lijkt niet veel, maar man, wat zaten hier een lekkere bochten tussen! Wat een fijne combinatie van ski en binding. Lager werd de sneeuw steeds plakkeriger, maar alsnog met veel plezier zo’n achtbaan door het bos naar beneden. Deze ski’s en ik zijn vriendjes.


    bericht aangepast door Tito op 10 apr 2019 16:42
  • Aryen
    Advanced
    Aryen op 10 april 2019 · 18:19
    Leuk verhaal. Was dit met de combiweek van de USAC, @Tito?
  • EmileHendrix
    Advanced
    EmileHendrix op 10 april 2019 · 20:06
    Inderdaad een fijne review 😃
    Een kleine fantasie kan groter zijn dan de wereld.
  • Ee1co
    Advanced
    Ee1co op 10 april 2019 · 20:35
    Top, dank!
  • Tito
    Beginner
    Tito op 10 april 2019 · 21:12
    Leuk verhaal. Was dit met de combiweek van de USAC, @Tito?Aryen op 10 apr 2019 18:19

    Jazeker

Reageer

Je hebt een account nodig om te kunnen reageren in dit topic. Login of registreer.

Upgrade naar wepowder Pro

  • Uitgebreide 14 dagen verwachting
  • Hellingshoek- en expositielagen
  • Inspirerende freeride routes
wepowder Pro