Tripreport: een seizoen in Fernie


  • Petty
    Beginner
    Petty op 12 April 2020 · 06:36
    De wens om een instructeursopleiding te doen buiten Oostenrijk gecombineerd met een verlangen naar Canada deed me vorig jaar belanden in Fernie (merci, Google). In eerste instantie voor 3 weken, om m'n CASI level 1 te halen. Daarna terug naar Nederland voor werk en daarna wellicht naar Zwitserland om voor de rest van het seizoen les te geven. Of althans, dat dacht ik.. Ik werd verliefd op Fernie, de Noord-Amerikaanse manier van een skigebied inrichten, maakte vrienden en kwam terug voor nog eens 2 maanden. Haalde m'n CASI level 2, kreeg een baan aangeboden en vertrok in Oktober 2019 voor een jaar terug naar de plek waar ik m'n hart aan verloor.

    Stukje shoulder season nog. Het was niet heel koud, vlak voordat ik kwam had het flink gesneeuwd, maar daar was het meeste al van gesmolten. In m'n eerste week hier kocht ik een mountainbike en dankzij een milde start van de winter maakte ik alvast vijf ritjes als voorproefje op de zomer.


    Op de eerste dag van het seizoen zat ik ook nog op de fiets. Nul sneeuw, welgeteld 1 piste open en te veel mensen bij de lift. De eerste week was een ramp. Daarna werd het beter. "The Griz", de entiteit die hier volgens de legende voor sneeuw zorgt, werd blijkbaar een beetje later wakker uit z'n winterslaap, maar vanaf de tweede week van het seizoen kregen we sneeuw. Kerst was nog bescheiden, daarna kickte de "Fernie factor" echt in met elke dag sneeuw voor de eerste 20 dagen van 2020. Ondertussen waren ook m'n moeder en zusje gearriveerd mét m'n nieuwe Powfinder. Beter had de timing niet kunnen zijn!



    (M'n maatje Matt op een van m'n favoriete dagen van het jaar. Blue bird pow, rustig in het gebied en een heerlijk clubje skiers om bij aan te haken!)



    Januari was ook de maand van de frost bite van het jaar van mijn kant (gelukkig kwam ik er goed van af en kijk ik vanaf nu wel beter uit!) en van de inversies. Een hoop dagen rond de -20, dus met de kwaliteit van de poeder zat het wel goed. Ik had nog nooit zolang zoveel poeder gezien in m'n leventje, en aan de mensen te horen die al een tijdje in Fernie rondlopen was het al een tijd geleden dat dit gebeurde. Het was toevallig ook een rustige week op werk, dus win-win voor iedereen en een goeie oplader om te beginnen aan de drukke tijd van het seizoen.


    Februari was afwisselend bewolkt en zonnig. En een stuk warmer dan januari, gelukkig. En regen. En soms alvast lente. Februari was alles, haha. Het was ook de maand dat - eindelijk - Polar Peak openging, het hoogste topje van het gebied (2134m, volgens Fernie Alpine Resort). De chutes heb ik nog steeds niet open gezien in 2 seizoenen, en de cat track valt altijd tegen, dus eigenlijk was ik er vooral voor het uitzicht (en om stiekem te dromen van indroppen in de back bowls..)


    Februari was ook de maand dat ik voor het eerst op een splitboard stond. Met gids Steve Kloepzig, die ons alles leerde over transities, genoeg blijven eten en vooral over skiën in walk mode. Dat was natuurlijk hilarisch voor de skiërs met wie ik was - na 13 jaar weer op twee latten een stukje bergaf, ook nog eens zonder vaste hiel. Het ging bijna goed.. Steve vertelde me dat dat precies is wat hij tegen Craig Kelly zei toen hij en Steve samen tourden. "Go practice your skiing, that's want they're gonna examine you on too."
    We doken out of bounds bij de Lost Boys Pass, liepen de eerste keer rustig aan omhoog en kregen een masterclassje terreinkeuze rondom Mongolia Bowl, om vervolgens tussen de bomen door naar beneden te duiken. Eenmaal weer beneden hadden we nog tijd voor een tweede run omhoog, dus binnen no time bouwden we om en liepen we weer omhoog - met steeds elegantere kickturns en verse poeder als beloning!


    En toen kwam Maart. Soms al lente - iedereen verheugde zich op voorjaarsslush en biertjes op de patio. En soms toch ook Maart met extra verse sneeuw en koude wind. En de maand waarin duidelijk werd hoe groot en serieus Covid-19 is. Dus het gebied ging dicht. De meeste mensen naar huis. Werk sloot z'n deuren. Dus na het waxen van onze vloot aan backcountry materiaal zat ik ook ineens thuis zonder werk en zonder skigebied om me af te leiden.
    Gelukkig maakte ik vrienden. Vrienden met een hoop tour-ervaring. Die het niet erg vinden om een onhandige snowboarder met 1 dag tour-ervaring mee op sleeptouw te nemen op kleine missies in de bergen rondom Fernie. Inmiddels wordt er steeds meer terrein afgesloten. We houden het voorzichtig en conservatief, zijn meer aan het "wandelen" dan dat we op zoek zijn naar de steilste lijnen. Ik benoemde mezelf tot stagiair van een goeie vriend met ski patrol ervaring en leer elke trip weer duizend nieuwe dingen. (Van "fuck hoe werkt zo'n pizza op ski's ook alweer?!" tot "hey, dat hier veel kleine boompjes staan is een goed teken, toch?") Inmiddels ben ik in het bezit van m'n eigen splitboard en kan ik niet wachten tot volgend seizoen, als dingen een beetje zijn geland en de mogelijkheden nog eindelozer zijn dan nu.





    Elke keer als ik al skiënd val, denk ik aan Craig Kelly. Hij wordt nog altijd levend gehouden hier in Fernie. Tijdens een vertoning van Roadless (Jeremy Jones, Travis Rice en Bryan Iguchi) tijdens het Ski & Board Film Festival hier begon iedereen te juichen en te klappen toen Travis vertelde over zijn droom over Craig. Zijn foto's hangen in de snowboard shops en mensen praten nog altijd met veel liefde over hem. Toen ik Steve Kloepzig een berichtje stuurde over mijn gebrek aan ski-kwaliteiten, stuurde hij "Craig is smiling" terug..





    Er zijn natuurlijk nog veel meer verhalen over dit seizoen. Veel meer vrienden, veel meer afdalingen, veel meer avonturen beleefd en nog te beleven. Het breekt m'n hart een beetje dat morgen (voor mij dan) eigenlijk de laatste dag van het seizoen was geweest. Ik heb nog nooit zoveel frustratie gevoeld bij de 40 centimeter verse sneeuw die afgelopen week viel. Maar ik ben ook dankbaar voor de mogelijkheid om hier te zijn, m'n hart te kunnen volgen en zoveel tijd op een snowboard te hebben gestaan en nog te staan. (Al zal ik nooit weten hoeveel dagen ik precies inbounds boardde - het gebied ging te abrupt dicht om het aan de lifties te kunnen vragen..). De herinneringen aan een fantastische eerste volledige winter in de sneeuw en het nog altijd elke dag wakker worden met uitzicht op de bergen lijmen de breukjes op m'n hart.

    De laatste afdaling die ik in resort deed, was er eentje om van te dromen. Een verse laag sneeuw. Vrijwel niemand op de berg. Een beetje snelheid op een cat track, een elegante ollie in ongerepte poeder. Lange, surfy bochten naar m'n maatje, die met een grote grijns alles nog even samenvatte:
    "If I had to describe snowboarding, I'd say this is it..."

    Not really work, not really play. Just having fun living - Craig Kelly
  • vasco
    Advanced
    vasco op 12 April 2020 · 08:45
    Leuk om te lezen. Ik heb gisteren mijn skies gewaxt, en ben klaar voor een volgend ski seizoen.
  • Marijnt
    Beginner
    Marijnt op 12 April 2020 · 09:03
    Erg mooi om te lezen! En precies ook wel de reden waarom ik terug naar Canada wil voor het boarden. Succes en veel plezier voor komend seizoen!
  • Flachlander
    Beginner
    Flachlander op 12 April 2020 · 10:47
    Leuk om te lezen, krijg veel zin om weer eens terug te gaan naar Vancouver Island (is toch om de hoek? 😊, hoop dat je nog veel mountain bike plezier hebt!
  • Flachlander
    Beginner
    Flachlander op 12 April 2020 · 10:47
    Leuk om te lezen, krijg veel zin om weer eens terug te gaan naar Vancouver Island (is toch om de hoek? 😊, hoop dat je nog veel mountain bike plezier hebt!
  • EmileHendrix
    Advanced
    EmileHendrix op 12 April 2020 · 14:03
    Herkenbaar, dank voor het delen! Fijne foto's ook, van die bushwhack-beek bijvoorbeeld 😃
    Een kleine fantasie kan groter zijn dan de wereld.
  • Medicine
    Beginner
    Medicine op 12 April 2020 · 21:02
    Heerlijk, ik voelde de sneeuw onder mn voeten in die laatste bochten, regels, lijnen. Bucketlist!
  • Willem2k
    Advanced
    Willem2k op 14 April 2020 · 09:07
    Mooi avontuur! Leuk om te lezen 😃
    Snowboarding without friends is not snowboarding.
  • Dutchess
    Advanced
    Dutchess op 14 April 2020 · 21:12
    Heerlijk, dank je wel!
    We dont stop playing because we grow old, we grow old because we stop playing
  • Petty
    Beginner
    Petty op 17 April 2020 · 23:42
    En maar weer op tour gister. Echt lente hier. En voor het eerst met m'n eigen splitboard! Een Burton Family Tree, overgenomen van een maatje. Zo blij mee en klaar voor nieuwe avonturen - waarschijnlijk vooral volgend seizoen.



    Not really work, not really play. Just having fun living - Craig Kelly
  • Flachlander
    Beginner
    Flachlander op 18 April 2020 · 15:26
    Mooie beelden, blijf ze insturen! En houdt het veilig. Geeft weer een glimlaa
  • Flachlander
    Beginner
    Flachlander op 18 April 2020 · 15:26
    Mooie beelden, blijf ze insturen! En houdt het veilig. Geeft weer een glimlaa
  • Ors
    Advanced
    Ors op 12 Mai 2020 · 23:14
    😃
    Screw the cool guy standard procedure... I'm gonna CLAIM! --Shane

Antworten

Du musst eingeloggt sein, um auf dieses Thema zu antworten. Bitte Einloggen oder erstelle einen Account.

Upgrade zu wepowder Pro

  • Erweiterte 14-Tage Vorhersage
  • Hangneigungs- und Expositionsebenen
  • Begeisternde Freeride Varianten
wePowder Pro