Wil jij ook mee op deze ultieme Canada trip in 2021? Laat dan hier je e-mailadres achter en we houden je op de hoogte!
![](https://cdn.wepowder.com/site/weblog/2/25123.jpg?w=1024)
Heliskiën en een dag meepakken in Kicking Horse en Revelstoke. Klinkt als een ultieme trip en dat was het dan ook. Wat mij betreft zat alles erin wat freeriden zo mooi maakt: nieuwe gebieden ontdekken, roadtrippen, mooie lijnen rijden en vooral heel veel lachen met (nieuwe) vrienden. Dat laatste is toch eigenlijk weer ieder jaar weer wat deze trip zo uniek maakt. Vijf dagen omhoog met de heli is een absoluut hoogtepunt voor iedereen, maar dit beleven met 33 andere wePowderaars tilt het gewoon naar het volgende niveau! Eigenlijk ben ik nu alweer aan het aftellen naar de trip van januari 2019 in de Galena Lodge.
![](https://cdn.wepowder.com/site/weblog/2/25111.jpg?w=1024)
GMC Yukon XL
Voor ons begon de trip met een rit van het vliegveld van Calgary naar Golden. Toch wel een dikke drie uur rijden en da’s best ver als je brak uit het vliegtuig komt met een kleine jetlag. Maar goed, er vertrokken drie dikke GMC Yukon XL’s richting de eerste acco om de volgende dag te gaan rijden in het skigebied van Kicking Horse.
600 gram vlees
Het idee is dat we twee dagen inrijden, een beetje de jet lag proberen kwijt te raken en vooral ook al helemaal in de Canadese sferen komen. Wat dat betreft start het al goed met een burger bij de Firepit in Golden op de dag van aankomst. De dikste burger hier telt zo’n 600 gram aan vlees en als je 'm op hebt is dat een vermelding op de Facebook pagina van deze Canadese diner waard.
![](https://cdn.wepowder.com/site/weblog/2/25115.jpg?w=1024)
Van Kicking Horse naar Revy
Kicking Horse is een van de skigebieden langs de fameuze Powder Highway. Dik terrein, prima sneeuw en de zon schijnt. Een ideale eerste dag. We rijden met tien man de hele ochtend en het begin van de middag in de Fuez Bowl, warmen de benen wat op wat steilere couloirtjes op Redemption en CPR ridge en knallen een aantal keer vanaf mid-mountain naar beneden door de soms behoorlijk pittige buckels. Ongeveer vijftien sterke verhalen later komen we aan in Revelstoke. Weer een tijdzone verder, maar dit is gewoon thuiskomen, dus dan is het minder erg.
Thuiskomen in Revy
Revelstoke heeft eigenlijk alles van een klassieke ski town. Een authentiek en sfeervol centrum, heel veel locals die ervoor gekozen hebben om in Revy te wonen en een dik skigebied. Het niveau van rijden ligt in dat gebied extreem hoog, of zoals Haas al zei ‘vandaag ligt het niveau in ieder geval hoog’. Revy heeft maar drie liften: de Revelation Gondola en twee stoeltjesliften (de Stoke en de Ripper). Alleen die namen al moet genoeg zijn om hier een keer gereden te hebben.
De punten zijn weer binnen
Het leuke van een trip naar Canada is dat je 's avonds niet blind de après-ski induikt (hoewel we met een hele groep zeker een drankje hebben gedaan bij de Village Idiot), maar dat zoals wij gedaan hebben naar een wedstrijd van de Revelstoke Grizzlies gaat. Wat ik me ervan kan herinneren speelden we tegen Kamloops en zoals iedereen weet is het een wonder dat die überhaupt af en toe nog een wedstrijd hebben gewonnen dit seizoen. Het zou dus wel even een walk over worden. Ik ga ervan uit dat iedereen wel weet hoe het is afgelopen, maar voor degenen die het gemist hebben. Een paar seconden voor tijd maakte Revelstoke de 4-4 en gingen we overtime in. Na drie minuten overtime lag de puck in het netje en was iedereen blij. Wij ook.
Dat moest gevierd worden met bier en donuts (met de auto welteverstaan). Helaas kon de lokale overheid dit wat minder appreciëren. Maar zoals je ziet was het wel lekker aan het sneeuwen.
Het was eindelijk tijd om naar de Gothics lodge te rijden. Na een rijd van ongeveer twee uur naar het noorden (en waar je dus ook helemaal niets tegenkomt) arriveren we bij onze basis voor de komende vijf dagen. In the middle of nowhere, twee helikopters voor de deur en alles wat je als freerider verder nodig hebt: een hottub, een bar, een fitness zaal en heel veel gezelligheid.
Loskomen bij de stretchclass
Zo’n aankomst bij CMH verloopt behoorlijk vlekkeloos. Wanneer je je begint af te vragen waar je tas eigenlijk is, ligt deze al op je kamer. Inmiddels is ook de bus gearriveerd met iedereen die direct vanaf het vliegveld naar de lodge is gekomen. De groep is compleet, 33 Nederlandse freeriders helemaal klaar voor actie!
![](https://cdn.wepowder.com/site/weblog/2/25112.jpg?w=1024)
Voordat het los gaat volgt er een uitgebreide safety training: pieper zoeken, veiligheid rondom de heli en het handelen bij treewells.
![](https://cdn.wepowder.com/site/weblog/2/25114.jpg?w=1024)
De dag start met een uitgebreide stretchclass om het hele lichaam los te krijgen. Hilariteit gegarandeerd en het schijnt ook ergens goed voor te zijn. Die stretchclass zorgt ervoor dat je zonder problemen de heli in kunt stappen.
De eerste paar dagen in de heli is iedereen stoked. Stoked om zó remote in de bergen te zijn. Stoked om met de heli te vliegen. En stoked om met elkaar dit te mogen beleven. De condities waren de eerste paar dagen uitdagend te noemen. Het lawinegevaar was zeer hoog, op diverse hellingen kwamen spontane lawines naar beneden. Niet te steil rijden was het devies.
Dat veranderde later in de week. Het werd kouder, er viel verse sneeuw en we konden mooi rijden tussen de bomen.
In totaal waren we met vier groepen van een mannetje of 8/9 onderweg. De derde en vierde dag waren cadeautjes. Verse sneeuw, dikke treeruns en gids Ilya loodste ons naar een pillowlijntje waar we allemaal de zwaartekracht konden testen. Dit is waarvoor je naar Canada komt. De sneeuw krijgt hier de kans om op te bouwen en je kunt jezelf dan ook echt pushen. Iedereen kwam stoked terug in de lodge. Niet gek na een dag als deze.
Laatste avond in de lodge is het bonte avond. De verkleedkist wordt erbij gehaald. Het is een beetje carnaval, maar dan in de Gothics en zonder de bijbehorende muziek. Toch gaat het dak er niet helemaal af. We hebben namelijk nog een ochtend in de heli. Vier à vijf runs door de bossen rossen. En uiteraard is het héél gezellig, maar de meesten van ons hebben geen zin in ‘the day after the night before’ en dus ligt iedereen ruim voor middernacht in z’n bed. Het was de moeite waard. De poeder was diep en de lijnen fijn.
‘Partir, c’est mourir un peu’ sprak Edmont Haraucourt lang geleden al eens. Want het doet toch wel pijn om na vijf dagen de Gothics lodge te verlaten. Vijf dagen ben je in de middle of nowhere, zonder bereik van je telefoon en met het dichtstbijzijnde dorp ongeveer twee uur verderop. Gelukkig gaat de overgang naar het ‘normale leven’ geleidelijk. We blijven eerst nog een nacht in Banff waar we enkele perfect games op de bowlingbaan neerzetten en nog even het nachtleven van misschien wel het bekendste outdoorstadje van Canada induiken.
Het aftellen is begonnen
Terug in Nederland kan ik alleen maar met een hele grote glimlach terugkijken op een geniale week. Het skiën en boarden was weer fantastisch en de gezelligheid die een groep van in totaal 33 wePowderaars met zich meebracht was veel meer dan alleen de kers op de taart. Het aftellen naar de trip van 2019, in de Galena lodge is begonnen!
Ga jij ook mee in 2019 naar de Galena Lodge?
Ook in 2019 gaan we weer zo’n dikke trip doen en er zijn nog wat plekken vrij. De bestemming: de CMH Galena lodge. Bekijk hier alles over deze trip! En wil je nog meer lezen over onze heli avonturen? Gewoon omdat je alvast weg wilt dromen bij de hellingen die jij gaat rijden? Hieronder vind je een korte selectie van blogs en video’s. Het is simpel: dit wil je gewoon een keer gedaan hebben! Lees hier het verhaal van Mike, en hier de verslagen van dit 2 winters terug. In januari 2017 waren we met een grote groep wePowderaars naar de Cariboos (en dat was wederom een topweek, bekijk hier, hier, hier en hier maar wat filmpjes en foto’s).
Wil jij ook mee op deze ultieme Canada trip in 2021? Laat dan hier je e-mailadres achter en we houden je op de hoogte!
Reaktionen
Like!
Nice nice nice. Mooi dat je het commentaar hoort bij de filmpjes.