Tripreport: Roadtrip PA12 met @Popski


  • michielneyens
    Advanced
    michielneyens op 13 February 2019 · 18:28
    10 December 2018; de nood is hoog en het hoofd is al in de bergen. Het lichaam was in vorm, zoals nooit tervoren. 4 weken intensieve surf in Landes en de Pyrénées-Atlantiques gevolgd door stevige kracht trainingen en downhill mtb sessies in Ferme Libert en Winterberg zorgden voor een goede basis om de winter aan te vangen. Jammer genoeg kwam aan deze goede fysieke en ook mentale staat abrupt een einde na een circuittraining waarbij ik de linker enkel zwaar verstuikte. Het zwaar verrekken van men enkel zorgde voor een avulsiefractuur en ligamentaire schade. Verder had ik ontstekingen op de achillis en ook pezen aan de binnenkant van men voet. De winter leek weer ver af.

    Toch bekeek men omgeving het positief; nu kon ik me zeer gefocused bezig houden met men examens die voor de deur stonden. Maar stil zitten is niets voor mij, en de eerste weken waren dan ook zwaar. Herstel schoot niet op, en ook de examens waren niet om over naar huis te schrijven. Het ontbreken van fysieke activiteit kwam het concentratievermogen zeker niet ten goede.

    Na een 8 tal sessies bij de fysio bleek dat de schade toch stevig was en herstel langer zou duren dan de gehoopte 6 weken. Tijdens enkele zwemtrainingen werd ook duidelijk dat minimale beweging van de enkel toch nog zeer pijnlijk was. 6 weken na de blessure bracht een bezoekje bij de specialist goed nieuws: “Skiën kan, maar het zal vervelend en moeilijk zijn om in de ‘botten’ te geraken!” De eerste paar keer geraakte ik er niet in en besloot te wachten tot ik in de bergen zou zijn om het opnieuw te proberen. “Dan zal het wel moeten lukken!”

    Ondertussen was ik natuurlijk veel van men opgebouwde fysieke conditie kwijt gespeeld. Om het helemaal leuker te maken vertrok men goede vriend Dries Lemmens samen met (geblesseerde) @Popski richting Pitztal om de Mittagskögel te skiën. Popski had me al vaker warm gekregen om deze ook te skiën, de condities waren nu optimaal en weer kon ik er niet bij zijn. Licht jaloerse gevoelens borrelde in me op. Zeker na het lezen van zijn Tripreport (https://wepowder.com/nl/forum/topic/264083) kon ik spreken van een mini dipje. Ik mistte de snowmageddon, en nu ook de Mittagskögel.

    Examens voorbij!
    Klaar om te skiën?
    Ik kom Popski toevallig nog even tegen in Belgisch limburg. Zijn gezicht sprak boekdelen, Mittagskogel was top! Ik probeer hem te overtuigen om volgend weekend weer te vertrekken, deze keer met mezelf als skibuddy. Jammer genoeg vertelde hij me dat ‘het er niet echt in zit’ om opnieuw te vertrekken. De dag voordien was hij nog een keer in het ziekenhuis om zijn ‘frozen shoulder’ te deblokkeren, met stijfheid en beperkte mobiliteit tot gevolg. En ook zijn vrouw zou er niet mee opgezet zijn, moest hij opnieuw vertrekken.

    Er van uitgaande dat skiën met Popski nog niet voor komend weekend zou zijn kreeg ik donderdagavond volgend bericht van hem: “Ik beslis vanavond na de kinesist of ik in het weekend ga skiën”
    Wat een heerlijke vent die Popski.

    En zo geschiedde. De volgende avond zaten we samen met Tim & Ellen in de wagen richting….
    Ja welke richting? Regio livigno of regio Savoie? PA12 zou een moeilijke worden. Veel sneeuw, maar ook veel wind zorgden voor tricky condities.
    Na een vlotte rit en korte overnachting in Chambery werd Popski’s poedermobiel geparkeerd op de parking van Valfréjus.
    Oh, nu nog in die botten geraken. Met de hulp van men skimaatjes kon ik met beide handen de enkel, niet pijnloos, in de bot begeleiden.

    Pisteurs durfden het terrein niet in, dus werd de heli ingeroepen om alles rondom Punta Bagna met explosief te zekeren! Het dalstation ging rond 10u open maar Punta Bagna zou nog heel het weekend gesloten blijven.
    Er viel wel wat poeder te scoren, maar het door ons gekende, veilig skibare gedeelte van de berg tussen de bomen, was snel verspoord. We besloten de wagen in te stappen en op zoek te gaan naar ‘vers’ aan de andere kant van de Fréjus tunnel.
    Bardonnechia zag beduidend meer sneeuw, maar te veel bestaat ook. De hellingsgraad bleek onvoldoende voor de hoeveelheid sneeuw. Te weinig snelheid in de poeder om het “skiën” te noemen. Naar het einde van de dag toe, begon de sneeuw zich wat te zetten en genoten we van nog enkele ‘snellere’ afdalingen.

    Om de dag af te sluiten en Tim’s verjaardag te vieren nuttigden we een lekkere Aperol spritz aan het dalstation van Bardo (Jafferau).
    Chapeau voor deze net 38 geworden freeride enthousiasteling. Tim skiet nog maar 5 jaar maar komt al vlot in het terrein naar beneden. Het enthousiasme van hem en zijn vrouw Ellen is ook merkwaardig!

    We bekeken nog wat opties. Sestrière zou ons wat meer mogelijkheden bieden de komende dagen. Exact 2 jaar geleden scoorden we lekker wat poeder in Prali en genoten we van een 3 gangenmenu in Hotel Villaplinia te Soucheres Basses. De keuze was dan ook snel gemaakt om daar te overnachten. 45 euro halfpension, zwembadje in de kelder en echte Italiaanse gastvrijheid.

    Oh ja, en lekkere huiswijn voor 6 euro de liter !



    De zondag ochtend dan; het was bewolkt maar er kwam af en toe wat zon tevoorschijn. Enkele liften die de dagen voordien nog gesloten waren, openden, en we konden goed wat vers vinden. Men eerste ‘frontflip’ van het seizoen werd perfect geland. Popski was in zijn nopjes als volwaardige gids. Zijn arendsogen spotten elk onaangeroerd stukje sneeuw, met als resultaat leuke mellow hellingen tussen de bomen. Afsluiten deden we met een wat vervelende run op de kam van een couloir die ons terug richting Pragelato bracht, waar we de dag begonnen. Het bovenste deel lag er fantastisch bij maar het sneeuwdek werd snel dunner. Zeer veel “groenafval” (lees: omgevallen bomen, afgerukte taken) bezorgde ons nog brandende benen. We skieden de vallei uit over de langlaufpiste terug tot aan de wagen. Weinig poederstress en toch redelijk wat zon maaktte onze dag compleet.



    Maandag ochtend; stralende zon, blauwe hemel. Het dek heeft zich wat gestabiliseerd en we waagden ons aan wat uitdagender terrein. De achterkant van de M. Fraiteve werd meermaals geskied. Leuke Noord-oostelijke gelegen korte couloirs met een zeer degelijk sneeuwdek!
    Voor we het goed en wel doorhadden was het al weer tijd om de dag af te sluiten. Centrum Sestriere, goede pizza en leuk gezelschap.
    Voor Popski, Tim & Ellen was het tijd om weer richting de lage landen te rijden. Ik had andere plannen.

    Oh ja voor ik het vergeet! Voor diegene die liever wat kijken ipv lezen heb ik snel wat beeldjes geplakt!



    We reden dus Sestriere uit. Net na de Fréjus tunnel dropte Popski me aan de voet van de beklimming naar Valfréjus.
    In Valfréjus zat Koen Speleman. Koen leeft hier al enkel winters, en dit jaar doet hij dat ‘leven’, in zijn camper. En leven kan je dit wel noemen.
    Elke ochtend met dit uitzicht wakker worden!



    Ik had blijkbaar de beste dag gemist. Punta Bagna opende op maandag. Clear blue skies & verse lijnen à volonté. Hij had samen met zijn lokale vrienden, dé beste dag van het seizoen gehad. Geen poederstress en alles lag voor het uitkiezen.

    Het mooie aan Valfréjus is dat ik me helemaal nergens zorgen om hoefde te maken. De dag na de opening van de toplift zou er nog voldoende te vinden zijn. Ik ontmoette ‘s ochtends Koen’s locale vrienden Julien, Xavier en Benoit. Eén voor één degelijke skiers, die deze berg als hun broekzak kennen.



    Alles wat lift accessible was werd geskied. De Punta Bagna was de dag voordien al goed geskied geweest door deze mannen. Maar elders op de berg was er zeer weinig verspoord,
    De eerste 3 dagen met Popski waren een goede opwarming, maar nu ging het tempo wat de lucht in. Geen pauzes, gewoon lekker hard skiën. Snel en efficient greep ik af en toe naar de camera.
    Soms zijn er zo van die momenten die je toch wilt vastleggen 😉



    We kregen bij de 2de run in de Vallée Perdue II wel wat waarschuwingen van de berg. Bij het indroppen brak alles voor mij los. Het was een noordwestelijke flank met een hellingsgraad van om en bij de 38°. Het stuk dat los kwam was maximaal 30m x 20m. De zwakke laag zat wel een goede 30cm diep. Bij het breken skiede ik snel een kleine kam op en liet me zo niet verrassen door de kleine lawine. Wel was dit een goede waarschuwing om behoedzaam de volgende afdalingen te skiën!
    Petit Vallon, La Ramoure, Le Seuil, Bois Brule,... alles moest er aan geloven.
    De benen waren op, maar het was een top dag.

    ‘s Avonds was het tijd voor een lekkere Chouffe samen met Julien. Julien woont hier ook in een camper, en houdt zich veel bezig met speedriden.
    Een vriend van hem, Mike Swanson vergezelde ons in de bar. Deze Redbull athlete is wereldtop in het skydiven, basejumpen en wingsuiten. Bijnaam: “The undisputed king of the skies”

    De nacht viel, en ik kroop de slaapzak in!

    De volgende dag waren Koen en ik onder ons twee op stap. Na een check bij de hoofdpisteur, begonnen we aan onze eerste klim. Een dik half uur later stonden boven aan couloir 3 van de Col Petit Argentier.
    Afgelopen zaterdag werden couloir 3 en 4 geschoten. Er viel nadien nog wat vers en dit zorgde voor lekkere en veilige runs.




    De temperatuur begon te stijgen en net voor de middag legden we onze vellen weer aan om via de achterkant de Col Grand Argentier te bereiken.
    Zalig lange en mellow afdaling. Eén voor in de boekjes!
    Hier wat eyecandy:




    De dag zat er op, de benen en het hoofd waren voldaan.
    Koen had de komende 2 dagen een ski date, dus bij gebrek aan skibuddy besloot ik mijn spullen te pakken en wat centjes uit te sparen voor het volgend poederalert.
    Die volgende ochtend nam ik de bus richting Modane, waar ik een treinticket kocht richting Annecy. Van hier uit had ik via Blablacar een rit gevonden richting België. Het was ondertussen donderdag.

    Plots kreeg ik een belletje van Dries. Hij zou vrijdag na het werk met zijn vriendin richting Innsbruck rijden. Ik kon op zondag weer met hem richting België. Ik besloot de rit met Blablacar te annuleren en een nieuwe te zoeken richting Innsbruck. Ik stapte in Chambery van de trein, kreeg een refund van mijn treinticket naar Annecy en regelde via Couchsurfing een gratis kamer bij een heel vriendelijke franse lerares. De volgende ochtend stond Clément met zijn wagen aan het station en kon de doorkruising van de Alpen beginnen.
    Clement was ooit een enthousiaste skiër, maar had niet vaak meer geskied sinds hij zijn andere passie ging navolgen. Hij reisde nu van Chambery naar Wenen om aan een Rubiks cube tornooi te gaan deelnemen. Je weet wel, die kubus van 3x3 met6 verschillende kleuren.
    Hij is gepassioneerd door wiskunde en algoritmes, hij kent 200 verschillende oplossingsmethodes en lost deze kubus razendsnel op. Ooit deed hij dit zelfs op ski’s.

    Zie:


    Vrijdagavond arriveerde ik in Innsbruck waar Dries met zijn camper op me aan het wachten was. Ik sliep bij Maxime Lemaitre op zijn kamer, een Belgisch freestyle talent die op seizoen zit in Innsbruck.
    Na een goede nachtrust haalde we de freestyle skills boven en werd het funpark van Mayerhofen onveilig gemaakt!

    https://www.instagram.com/p/BtyJYnmiuCa/

    Het is nu al weer woensdag avond 13 februari. Popski belde me deze middag weer. De Mittagskogel ligt er na PA13 weer lekker bij. Mooie zonnige voorspellingen deze week. Traumhafte Bedingungen noemen ze dat in het Duits.

    Bij het schrijven van deze laatste woorden zit ik in de wagen.
    Ik ga eindelijk die Mittagskogel skiën met Popski!

    Later !
    Michiel

    *message edited by michielneyens op 13 Feb 2019 18:39
    Beauty is in the eye of the beholder.
  • Tukker
    Beginner
    Tukker op 13 February 2019 · 19:56
    Mittagskogel goede herinneringen aan! Mijn favoriete plekje om te overnachten naast de meest gezellige en lekkere Gasthof im Pitztal. NB voor de Hollanders: botten=boots 😉 Veel plezier op de Mittagskogel!!!
    Tukker(ik)
  • popski
    Expert
    popski op 13 February 2019 · 23:05
    Mooie beelden Michiel,
    combinatie van jouw freeride en foto skills en een goed geheugen.
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 14 February 2019 · 08:54
    HELDEN !!!
    sbs roelz
  • Ee1co
    Advanced
    Ee1co op 14 February 2019 · 11:56
    Wat een mooi verhaal man! Enjoy de Mittagskogel!
  • michielneyens
    Advanced
    michielneyens op 28 February 2019 · 00:11
    Update Mittagskogel






    Beauty is in the eye of the beholder.

Reply

You need to be logged in to post a comment in this topic. Login or create an account.

Upgrade to wepowder Pro

  • Extended 14 day forecast
  • Slope angle and exposition terrain layers
  • Inspirational freeride routes
wePowder Pro