PIEK11 #10 Next Level Shit !!!


  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 28 April 2011 · 02:47
    PIEK11
    #10  NEXT LEVEL SHIT




    http://www.wepowder.nl/forum/index.php/topic,2606.0.html...


    Shiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiit!!!! Backsidebocht gemist in die no-fall-couloir... Met een niet-te-stoppen-snelheid glij ik op m'n rug dat rotsklifje tegemoet. Waaaaaaaaaaaa!!! Ik moet iets doen ! Nog geen fractie van een seconde later zie ik de stukken rots vanonder m'n board wegspatten en stort ik erover ...


    Veertien dagen voordien vroeg Yannickdb me na z'n voordracht http://mountcoach.com/2011/02/13/what-about-the-half/... of ik geen zin had om 4 dagen mee te gaan touren. Ze hadden nog een plaatske vrij in hun mobilhome. Touren stond sowieso nog op m'n on-concreet-2-do-list-this-year dus ik moest niet lang nadenken.

    En toen de dagen daarna via facebook en e-mails wat videookes van 'eventuele' couloirs langskwamen en de woorden "klimgordel, crampons, piolet, rappel, …" vielen ; voelde ik aan m'n ellebogen : dit tripke zou wel eens Next Level Shit kunnen worden !

    Niet dat dit alles ‘volledig’ nieuw voor me is maar het niveau van Yannickdb kennende, deed me toch wat bezorgd en bescheiden (lees: bescheten) met hem chatten... “Euhm, … Hallo…” Zijn woorden : "Ik word verondersteld jou dat te kunnen leren..." vond ik magistraal ; én geruststellend. Ik kan dat : geloven in Professionaliteit. In God we Trust... Ahum. Mijn moeder moest het weten! Spannend dus!!! Yaaaah!

    M'n tiende PIEK dit jaar al maar als een klein kind stond ik weer enthousiast hyperkinetisch Kabouter Stokerdestoke te wezen ! Waaaaaaa  Leven ! Stijgski's bij Morris opgehaald ; materiaalcheck nog uitgebreider want touren  ; en dat in de zon  ; nog efkes rap uren kloppen tegen de sterren op voor wat broodnodige pleuro's ; kmoet uit de rooie zien te geraken ; de gebruikelijke nodige laatste-uren-stress-“naar-waar” ... ??!!  Hohe Tauern? Andermatt? Chamonix ? Otto opeens naar de klote !!! Vervoersproblemen !! Popski komt opeens op de p(r)oppe ( flauw eh philippe 😉 sms : “Pitztal moeten we doen!”

    Met hem wou ik na Pasen nog iets doen. "Nee, nee, nee! Komend weekend moesten en zouden bepaalde wanden daar in dat Pitztal er aan moeten geloven ! Philippe blijkt ook zo iemand te zijn die elke vrije seconde in een winter webcams en forecasten zit te checken. De 2-do-wanden worden geen seconde uit het oog verloren. Ik kende Philippe zijn Pitztal-verhaal van vorig jaar maar wist niet dat zijn honger naar daar nog zo groot was. Why?
    De hut in Andermatt was al gereserveerd ; we : Yannick, Frank en ik waren al onderweg... Maar  kenners-gsm-overleg met ervaring deed de plannen wijzigen : Het is 6 april 2011 :  Pitztaler-gletsjer , do you have some next level shit for me ?



    Dit "changement de plan" deed ons de volgende morgend aldaar wel wat wanhopen. Geen kaarten meer te vinden, geen info, geen locals (Philippe ging deze avond  wel (bijna) vrouw, kinderen en werk achterlaten om bij ons te zijn maar zou dus pas de volgende nacht arriveren...), geen hut daarboven meer vrij ; Oostenrijkers én touren, weet je wel  ... Oei.

    Er restte ons enkel "wat verkennend touren"; wanhoopten  we.

    Maar 'ons kent ons' op een berg en al na honderd meter boarden (Yannick en Frank gingen eens op dat zadel kijken...) kregen we al zeer bruikbare info van iemand die nét van de Wildspitze kwam ! Wat  de oogjes van Yannick en Frank al opvallend hard deden blinken. Gevolg : nog geen vijf minuten later deed ik voor de eerste keer stijgski’s onder. De beklimming van de Wildspitze komt eraan : de hoogste berg van heel dit gebied ; 3774 meter ! Als acclimatiesatie de eerste dag kan dat tellen denk; ik heb er maar 4 ; maandag moet ik met de kidz terug naar de bergen 😃

    Gletsjerspleten, glimmende, donkerblauwe corniches, koppijn want te weinig drinken, prachtige weidse gezichten, gestage klim, zalige bergen, woorden schieten te kort, ...



    Op het einde werd het handen- en voetenwerk en moesten die stijgski's mét bindingen ook nog aan de rugzak.

    Amaai; dat wordt al een aanzienlijk gewicht : rugzak vol ; board mét bindingen en nu nog stijgski's mét bindingen ook...
    Ik weet het : dit klopt totaal niet volgens het principe van de stijgski's. De bindingen zouden moeten uitgespaard worden maar de 'persoonlijkheid' van de stand van Haas ('t zijn blijkbaar zijn 'plaatjes' ( thx Haas!) en daaraan kan je met dit systeem niets aan veranderen) gaven me niet direct een echt-relaxed-gevoel om daarmee yannickdb-hellingen te doen. Dan vertrouwde ik liever op m'n conditie om die boel omhoog te zeulen. Daarvoor  heb ik trouwens al meer dan een jaar getraind  😉 En dat bleek achteraf inderdaad de juiste keuze.

    Efkes wat evenwichtsstoornissen; een zwiebelende, overladen rugzak ; wat juist balanceren boven afgronden; met uw snowboardbotten rotspuntjes vinden om omhoog te kreffelen ; met uw handen steun, houwvast en optrek-uitsteeksels zoeken ; een kruis ; een top. Yes ! Hier staan we : 7 april 2011 in de late namiddag ; bovenop de Wildspitze Pitztal ! Besef ik de realiteit wel ? Prachtig superweids uitzicht. Maar te koud. Veel wind. "Wegwezen!" manen Yannick en Frank me aan.


    yannickdb & koen_djfistel @ wildspitze


    yannickdb & frank @ wildspitze


    zicht vanop wildspitze


    Nieuwe botten (een maatje groter) ; terug m'n oude grote Notch mét gebroken staalrand of was het 'het manneke' ?! :  m'n eerste échte meters planken tijdens deze trip (ok; direct van de noordwesthelling van de wildspitze) deden me 'verbazend' m'n back-side-bocht niet  'pakken' !!! Schuiven was 'bijna' geen optie want er was bijna geen stoppen aan maar ik kon het gelukkig elke keer herstellen… Fôk ; miljaar ; klote ; 3x na mekaar !!! Wa is da !!??? Scheisse !!
    Serieus fôkd-up door dit mislukken boardde ik dit bijzonder landschap verder in. Toch proberen van die mellow-afdalingen te genieten... Hallo ; té boarder-mellow is ook scheisse…

    We kozen gelukkig voor een hike-ske terug naar de Pitztal-gletsjer en niet de Taschachferner.  Liever dàt dan honderden meters plat schuifelen. Met stijgski’s hiken gaat lekker vlot.  Tien cm langer ; de punten iets hoger en die BMB-stijgski's staan op punt ; denk.
    Bepaalde spieren beginnen het wel te voelen. Rare beweging ; stijgskiën.
    "Rare overbelasting aan m’n rug!" vonden m'n monnikskapspieren.
    "Rare ultra-violette-overdosis !" bleken 's avonds m'n vergeten in te smeren armen te zeggen...

    We kwamen via dat zadel van 's middags terug op een nu uitgestorven ski-gletsjer. Zalige rust. En onder de Braunschweiger Hütte waar ik 9 maanden voordien nog met Kobe, m’n veertienjarige zoon, naartoe was gestapt om ne WeiBen te drinken, daalden we in sneltempo af. Waar ik zoveel maanden voordien nog spectaculair met zoonlief alle gletsjerspleten sterk onder de indruk van zoveel natuurgeweld moest ontwijken, vloog ik nu volle petrol over al die volgesneeuwde geulen om verder omlaag via de nood-dal-afdaling langs neerkomende lawines (aan de andere kant van de rivier) terug naar de bewoonde wereld te crossen !! In ijltempo !

    "Pap" konden we na deze intensieve dag niet meer zeggen. "Spaghetti" nog net wel.
    Met dank aan de mama van Frank!
    En aan Poes voor de Love-tapenade waar kok Frank overheerlijke aperitiefjes mee toverde !
    Mobilhome-food-energie om gaan te slapen
    sbs roelz
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 28 April 2011 · 03:44
    En daar is Popski! Mét zijn programma. Gletsjer-treintje in. Sleperke. 40 minuten klimmen met de plank aan de rugzak. Kruis Mittagskogel !!





    "De 'klassieke' route is langs hier...  maar hier is de noord-west-afdaling  ; of langs hier ; of nog verder langs daar voor het ruigere werk..."
    Ik kijk de diepte in en zie niet goed in hoe hier in af te dalen is : ik zie enkel rotsen met daartussen wat sneeuw.
    Shit.
    Next Level ?
    Next Level Shit : ik probeer enkel sneeuw te zien met daartussen wat rotsen …
    (vééééééééél rotsen!! Slik)

    Ok?

    OK!

    Philippe duikt er volleerd in. Spring-skiën. Yannickdb volgt hem vlotjes.

    Ongerust over de schuivers van gisteren maar met de raad van gids Serge in Samoëns "Fifty degree can you do easely on toe-side! No dangerous!" in gedachte zet ik me op m'n tenen boven in de wand. Dit is fôckn-steil. Er wordt geschat op 45°. Dat nog totdaartoe maar al die fôkn-rotsen man ; er is daar slechts een slingerende geul sneeuw tussen...

    Iets neemt het dan van me over en begin ik aan de afdaling. Toe-side betekent eerste bocht fôkn back-side ; hop; smijt ; snij ; YES ! & dan KISS-MY-MODDAFOKN-ASS ! Vertrouwen! Bochten. Harde Bochten ! Niet springen ! Spray ! YIHAAAAAAAAA ! Zaaaaalig !!!


    frank op een foto die bedriegt ; in werkelijkheid wel wat steiler 😃

    Als ik beneden aankom en omkijk zie ik een helling die ik niet board-able achtte. Voor mij toch niet. Tja...

    (Als ik 's avonds vanuit het dal opnieuw de top bekijk, moet ik moeite doen om onze route terug te vinden. Zijn spatten sneeuw tegen een bergwand dan genoeg om in af te dalen ? Dit is nieuw voor mij ...)


    Het is tien uur ; noord-westwand Mittagskogel. We komen lager ; weliswaar door nog zalige poedervelden. Deze wand heeft lager duidelijk al veel warmte gehad. De sneeuw gaat al vlug van nat, naar zwaar, naar zompig. Dit is werken geblazen maar in zoiets ben ik blij een boarder te zijn (mag het ook eens ? 😃 Lijnen zetten !! Superplezant !

    Philippe gaat voorop. Ik trek nog wat links door en denk nog aan de gids in Davos die er ons attent op maakte altijd de betere sneeuw op te zoeken. Doen we dan !!! Nog linkser ! Ik zie Philippe 50 meter dieper staan en stop ook ergens. Ik zak onmiddellijk weer(!) in die zompige sneeuw. Niet 5 cm; geen 10 cm ; gemakkelijk 30 cm ; als het al geen 50 cm is. Het is hier iets steiler (!!!) en die plak natten drets neemt de naastliggende sneeuw tot zo'n 2 meter achter me; vanwaar ik kom; mee. Het scheurt traag maar zeker af. Tot aan de neus van m'n plank. Door simpele zwaartekracht schuift die plak doodkalm voor m'n plank rolderdebolder omlaag en neemt door z'n gewicht en kracht alle ook-veel-te-natte-sneeuw gewoon mee. Twee meter breed wordt gezapig traag 5 meter. Vijf meter wordt iets minder gezapig 10 meter. Ik roep rustig Philippe maar zie direct dat hij niet in de vallijn staat en parkeer ondertussen m'n plank iets steviger in die sneeuw aan m'n boardneus. Maar dat voelt écht niet goed en als een golf overvalt me plots de lawine-realiteit : Die flank hier voor m'n neus waar ik nu al neusgewijs in sta, gaat ook gaan als ik me daarin begeef !!! Dat natte rollebollend lawienetje is door z'n zwaarte toch dat taludje opgekropen ; verder zie ik het niet meer  ... Daar ben ik hier nu niet mee bezig. Ik mag vooral niet vooruit ! Rustig trek ik m'n neus uit die natte plak sneeuw en draai me over die afgegane lawine om. Gras. Ik board over drie meter nat gras ; vind terug natte sneeuw; zet nog een mooie bocht en board tot Philippe. Als ik me omdraai, zie ik dat ik naast die 3 meter opnieuw een plak van ocharme een meter heb losgetrapt die pal naast de vorige lawine groter is geworden en over het talud verdwijnt. We roepen Yannick en Frank rechts te blijven. Yannick neemt nog enkele foto’s van het lawienetje.


    c)yannickdb


    c)yannickdb

    We dalen iets verder af.

    Yannick stopt 5 meter boven ons en zakt een halve meter diep. Potvast in natte-sneeuw-beton. HIj moet zichzelf uitgraven met z'n eigen schup ! Zelden gezien (wel al half zelf meegemaakt).

    Sorry Yannick. We zijn nu volledig op dit landschap gefocust  ; ook Philippe is getransformeerd naar 'risico-management' merk ik ! Langs waar loopt de minst steile afdaling ?  Langs daar denk. Wat is dat daar links ??! We zien een hele flank bruin en nat gras. Daar is alles naar beneden gekomen.
    Ontzet besef ik : dit is mijn ocharme 2 meter breed lawienetje dat hier alles heeft meegenomen. Holy Shit ! Terwijl Yannick zich boven verder uitgraaft ; overvalt me koud het naakte besef : Wij staan hier midden een mijnenveld !!! Dit staat hier nietnormaal allemaal op springen !!!

    Druk overleggend moeten we hier een escape zien te vinden ...
    "Over de afgegane lawine ; liever gras en zand dan een mijnenveld!!!" vindt ook Philippe. Maar om daar te geraken, moeten we over een geul van maar ocharme 20 meter breed maar die wél volledig tot het dal doorloopt... “Doenbaar? Of moeten we gewoon hier rechts efkes volop omlaag en het veiligere bos induiken ? Ver is het niet...”

    Gezond verstand, Ervaring maar zeker de Lawinecursussen bij mij (THX SSC!!!) http://www.snowsafety.nl/Snow_Safety_Center/HOME.html...
    laten ons een zacht kommetje zien dat lager (denkelijk) een smaller en minder steilere traverse biedt.
    Philippe zoekt en vindt en plaatst zich op het vlakkere gedeelte na het kammetje. Ik board over de kam en steek dat heuveltje bij het vlakkere gedeelte over. Hoe verder nu?

    Yannick en Frank volgen ons maar door een klein hellingsverschil en wat bomen zien we hen niet. Opeens geroep !
    Inderdaad : daar komt er weer één traag maar zwaar op gang. Zo'n 50 meter rechts boven ons. Ik besef onmiddellijk dat we ons voorbij die kam goed gepositioneerd hebben en we zien beiden met lede ogen dat rommelig ding aanzwellen ; én aanzwellen; én aanzwellen !!! Bollen worden brokken ; brokken worden cementzakken ; cementzakken worden volle gft-bakken ! Het groeit en groeit en raast ons voorbij en stort zich het bos in ! Gekraak ! Lawaai ! Bomen kraken gewoon voor onze ogen dof  in twee ! Plof ! Gedaan ! Stilte !


    Philippe die als eerste begint te roepen of ze boven nog met 2 zijn. En zij of wij nog met 2 zijn ...

    [vimeo]22749102[/vimeo]
    c)yannickdb


    c)yannickdb

    Shit man !! Holy Shit!!!  Wat een geweld. Als je daarin geraakt, word je gewoon in flarden gereten.
    We zien vanuit onze positie gelukkig een verdere escape. Over de vlakkere (“Vlak genoeg ?”  is dan de vraag die je paniekerig kalm moet zien te beantwoorden...) rand van een volgende helling geraken we met knikkende knieën het bos in ; net onder de uitgeraasde lawine.
    Over pinnekesdraad kruipen kan symbolisch zijn. We zijn in safer area !!
    Met de lach van de duivel in onze nek maken we toch nog enkele leuke bochten in dat bos.
    Waar was het randje ? Dichtbij ?

    Popski vertelde ons de volgende dag dat local gids Benni vanuit zijn hotel met een verrekijker ons in het oog had staan houden en zich ook had verbaasd over de dramatische toestand van de sneeuw op dat uur al. Het was eigenlijk zelfs zijn advies geweest om langs daar af te dalen ... Zo zie je inderdaad maar. De lawine weet niet of je een local bent.


    bijna veilig


    de hele noordoost-afdaling mét de lawines ; als je goed kijkt zie je hoe belachelijk klein die is begonnen...

    Maar misschien is die eerste lawine van mij ; zo overdachten we achteraf ; wel onze redding geweest. Dat was de eyecatcher die ons de hele verdere afdaling in een ‘super-geconcentreerde- ontsnapping' deed veranderen.
    sbs roelz
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 28 April 2011 · 04:20
    Even een middagpauze kon misschien geen kwaad.

    Maar Stoke Leeft. We moesten terug omhoog. Hoger !
    Ik kon al die berggesprekken van die NextLevelShit-companeros niet volledig volgen maar ik had niet veel nodig om mee in te stemmen met de VerkenningBovenDeGletsjerMetZichtOpHetCouloirDatYannickDeEersteDagAlGespotHad 😃

    Treintje. Efkes gletsjer af. En in alle gediciplineerdheid wordt er geconcentreerd omgetransformeerd naar stijgski-modus. Ik vergat altijd wel iets te doen : dan bleek dak m'n stokken nog niet gepakt had; op het couloir bleek dat ik zelfs bijna met m'n crampons onder m'n boots nog aan in wou strappen ; met m'n rugzak al op m'n rug... Heb ik maar stilletjes verzwegen... Rustig rugzak terug uit  8)...

    Verkenningstocht dus. Uuuuren omhoog. Omhoog ! Omhoog ! Omhoog ! In de verte de Solden-brug. Ah-ha, is dat hier ? Surrealistisch ! Niet alleen surrealistisch ; vooral absurd om daar tegen omhoog te lopen. Maar je komt altijd dichter. M'n bovenbenen voelen als betonblokken. Blij voor.
    Op den duur zie je de mensen zwaaien. Dit is belachelijk ! Dit is shit. Toch geen Next Level Shit want hier kan je toch gewoon geraken door liften in Solden te pakken ...
    "Nu wil ik wel voor die top gaan!" was dan ook m'n antwoord op de vraag wat iedereen wou doen toen we eenmaal  op die rug pal onder dat uitsteeksel stonden.


    gods boodschap : rome !? c)yannickdb

    Linker Fernerkogel 3277 meter !

    2 cm grip !
    1 cm grip !
    0,5 cm grip !
    Nix geen grip meer voor m'n dalstijgski !!!
    Fôk ! Dit is ook fôkkin' scary ; net als die fôkn-ski-traversé in Davos enkele weken geleden. Ik wil dit houden en hier niet van dat spoor afglijden. Opperste concentratie. Elke spier ten volle gebruiken.
    Ik word dan chaotisch rustig. Ik weet dat dit vasthouden Controle is ; dit niet houden is Chaos ! Het is zo dat ik het houd. Geen probleem. Controle.
    Ik haal die traversé ; de rest was een makkie. Derde kruis op twee dagen ! NextLevelShit-bezig of wat?


    c)yannickdb


    In Powgod We Trust c)yannickdb


    popski@linkerfernerkogel






    zicht linker fernerkogel ; ons zicht voor morgen ; linker- en rechterkant ?

    Of begint het nu pas ? Yannickdb en Popski spotten een couloirke rechtstreeks naar de Braunschweiger Hütte. "Je zat daar toch van de zomer met uw zoon ?! Dan heb je dat couloir toch van benedenuit gezien ?!!"
    "Euhm ; neen..."
    De wereld zag er 9 maanden geleden helemaal anders uit.
    Laat staan de bergen.
    En heel zeker de couloirs !!!

    Yannick gaat eens kijken...  Frank laconiek : "Goei idee : den debièvere gaat checken ofdattem te doen is  😀 Danweetetwel  ;D"


    ingang couloir mét zicht op de hut !!! prachtig!!!

    Toch ; respect ; brodaship !!! Twordt een NO Go ! (Maar dat couloir wordt alle volgende dagen gespot langs alle kanten. Gewikt. Gewogen. Opgeslagen op de zeer harde hersenschijf : Once2do!!)


    popski, linker fernerkogel en hét couloir naar de braunschweigerhütte

    Daarna : de berg omlaag. De lange berg ; gletsjerstrepen ; it’s all about the down ?
    Gaan ! Gaan ! Gaan ! Nog een gletsjer, de gletsjer ; hier zijn we weer;  de aftergletsjer  ; de escape-piste; langer ; langst ; de weiBen.


    popski zet een lijn op de linker fernerkogel


    som1 is goin' artyfarty


    endless' pow?

    sbs roelz
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 28 April 2011 · 04:32


    Er werd mij de afgelopen dagen couloirs aangewezen die ik normaalgenomen voordien nooit een blik gunde want gewoon simpelweg  on-doe-baar. Gemakkelijk ; moet je dus niet aan denken. Ik bekeek die couloirs als ‘onderdeel van die magistrale prachtige berg’. Geen haar op m’n hoofd dat er aan dacht dat je daar in kon afdalen….

    Next Level Shit blijkbaar want daar wilden zij wél naartoe ! Hoe kan dit ? Hoe moet dit ?

    Ik had zoiets van : ik zie wel !

    Zien deed ik vooral !



    De volgende dag was het Uren Prachtig Zien ! Zien op het gebergte noordoostelijk gelegen van de WeiBerKogel.
    Uren stijgski-wandelen met zicht op dat couloir van Yannick. Dit lijkt onwezenlijk en onbereikbaar. Wat een waanzinnig hoge streep? Streep? Ligt daar overal wel sneeuw? Hoe hoog ; steil gaat dit? Dat couloir blijft precies duren ? Waar is dat einde ? Tijd genoeg om vanalles door menne kop te laten schieten. Uren wandelen met nuchter zicht op het Majestueuze Monster.



    We kwamen aan zijn voet. Het bleef een Monster. Even opperde m'n brein nog om misschien toch maar voor die andere, toch iets meer overzichtelijkere couloir te gaan... Wat maakt het uit ; ik ken er toch nix van.

    Iets daarna vond ik rust in de gedachte : ik zie wel hoe hoog ik geraak.


    c)yannickdb


    c)yannickdb

    150 meter hoogtemeters later vroeg Yannick me hoe het met de Comfort-Zone zat. Het leek laconiek; ik lachte efkes ; maar hij had 500 % gelijk. De beklimming was gestaag begonnen en zoals verwacht stijg stijgen. Dit gaat naar de 50 graden. Een piolet die steeds volledig in de sneeuw zakt. Een zone waar enkel je tippen van je stijgijzers nog houvast bieden. Als ik tussen m’n benen onder de rest van m’n stijgijzers naar beneden kijk, zie ik 150 meter lager een stipje : m'n achtergelaten stijgskietjes.



    Inderdaad misschien toch wat scary en als je er (te lang) bij nadenkt : NotSoSave. Maar ik voelde me goed. M'n comfort-zone was hier !! Hupla Hupla Hupla. "Philippe, kunnen die crampons ook in rotsen ?" Hij was daar nog op z'n stijgskibotten. "Moet wel lukken ; kweetet niet met boardschoenen..."

    "Go!"



    Yes, gewoon tussen de rotsen omhoog...

    Opeens geen grip meer. Shiiiit; wat is dat ? OK, m'n linkercrampon hangt te bengelen boven die afgrond. Losgeschoten. Philippe : "Stamp jezelf een platformpje!" Zogezegd zogedaan! In alle (on)rust probeerde ik zo goed als ik kon op een platformke van ocharme 20 op 30 centimeter boven een 150 meter diepe afgrond die crampon terug aan m'n snowboardboot te binden. Niet zo simpel met een Rugzak met Snowboard en Bindingen op je rug!
    Maar ik wist : dit is belangrijk ! Levensbelangrijk ! Een droog maar simpel besef !
    Dit lukt me !

    OK aan; verder omhoog !

    5  hoogtemeters hoger. Shiiiiiiiiiiiiiiit !
    Dezelfde crampon terug los ! Baaaaaaaaaaaaaalen ! Niet van de schrik ; maar om het feit dat ik moet gaan terugkeren omwille van die crampons. Dit is 100%ControlZone en zonder die Controle is verder klimmen zelfmoord.

    Weer platformpje stampen ; crampon nog gecontroleerder aandoen ; euhm; dat deed ik toch al...

    Verder klimmen.
    Hoger. Hoogst ! Ze houdt ! De biaaaaatch ! Nog efkes en we zijn boven !
    Steilerst! Popski gaat eens op de graad grader graatst kijken ... Hij houdt het al na 1 meter op... Respect2 Frank & Yannick die de flank gebaand hebben.



    We zijn  dus blijkbaar helemaal bovenaan dat fôkn monster . We geraken niet hoger. We hakken ons alle 4 rustig een platformke voor de down-modus...  Foto-shoot. Flauwe grappen. Het is duidelijk : de spanning neemt toe. Er is zelfs een laconieke discussie of dit nu een "no-fall-zone" is of niet ... "Maar je kan je toch nog altijd nog op je piolet smijten...!?"




    Daar sta je dan. Next Level Shit ! Bovenaan een 200 meter hoge bijna 50graden couloir. Piolet onwezenlijk in de hand. Blik in de diepte. Toch voel ik ergens Rust. Kalmte. It's all about the Down. Je kan dit.

    Yannick gaat. Philippe gaat. Skiërs (die) springen. Zo steil ; prachtig  ; respect ; heb ik schrik ? ; iets neemt het weer over ; veel zal van de eerste bocht afhangen ; efkes routsjen ; bocht ; yes ; ok ; gaan ; nog een bocht ; ok ; yes ; ok ; yes ; die is iets minder ; gaaaaan ; yannick dit is jouw couloir ; ga maar ; ja maar ; ga maar ; ga maar ; gaaan ; yes yes ; steilerst ; geilerst ; narrowke door ; bocht ; shiiiiiiiiiiiiit

    Shiiiiiiiiiit!!!! Backsidebocht gemist in die no-fall-couloir... Met een niet-te-stoppen-snelheid glij ik op m'n rug dat rotsklifje tegemoet. Geen tijd om nog iets te doen. Nog geen fractie van een seconde later zie ik de stukken rots vanonder m'n board wegspatten en stort ik erover ...


    Ik stort vollepetrol boardslide over dat klifje ; ik weet dat er een volgende rots komt ; ik land ikweetnihoe met m’n nose naar voor en krijg wonderwel terug controle zodat ik dat volgend rotsje linksboardend kan missen en plank het couloir schreeuwend uit. Een ouwe klighiermaarwa-lawine haalt me nog bijna belachelijk onderuit ; maar mega-gelukzalig trek ik m'n lijn verder tot aan m'n in de gletsjer-stekende-geduldig-wachtende-stijgski's ! Your lord is back biaaatches !


    [youtube]iWzdjMcQ5hY[/youtube]
    couloir-afdaling c)yannickdb

    Couloirsmiles komen één voor één het couloir uit !!!





    fôk; daar staan strepen in dat couloir !!! 😉


    Pizza !!!


    met de rug naar hét couloir ; op naar het volgende ...

    sbs roelz
  • koen_djfistel
    Advanced
    koen_djfistel op 28 April 2011 · 04:33
    Ik wou de volgende dag "lijnen" trekken. Philippe ook. Yannick wou touren. Frank wou ook een tourke doen. Zijn we allen einzelgangers?


    Philippe wist me wel wat Lijnen te vinden !! 😃

    De Mittagskogel-hike in 30 minuten en benni's noordwestwand. Zijn spoor van vorige week was onze leidraad 😃.

    45graden of meer couloirke int zicht van de lift... De zon heeft hier net lang genoeg ingestaan om dat ijs een gesmolten laagje pap te geven. Comfortabel.

    Nog oda steep !

    Lekker!

    Op den duur vond Popski het nog nodig om erges af te springen 😃 Doen we dan ook maar.

    NextLevelShitLijnen! Kunnen er nog wel bij !


    benni's spoor lag daar al een week te wachten












    staail ist gaail!!


    instap popskicouloir


    da handje vondtem wel grappig












    Daarna ist op ! We gaan naar huis.



    Het is nooit Op. We (moeten) komen nog terug!

    Koen_djfistel

    Ps

    Yannicks versie :
    http://mountcoach.com/2011/04/25/zillertal-met-skis/http://...

    Prachtig filmpje van yannickdb :



    met endless powTHX2yannick,popski,frank,morris,poes,bmb,solangelafrange, sbs; bwaaa, enaldievergetenben...  ;D



    sbs roelz
  • rvexter
    Tourist
    rvexter op 28 April 2011 · 06:08
    😃
  • meteomorris
    Tourist
    meteomorris op 28 April 2011 · 08:26
    LIKE  😋 😋 😋
    May the powder be with you.
  • Echo
    Advanced
    Echo op 28 April 2011 · 08:44
    Koen....diep, diep, heel diep RESPECT! Niet alleen voor je schrijfstijl, maar bovenal je leefstijl  😉

    LIKE 😋
    Do or do not, there is no try (Yoda)
  • Willem2k
    Advanced
    Willem2k op 28 April 2011 · 09:13
    Vet spul hoor.  😮

    Ik zit nog een beetje te dubben welk board in ik ga pakken voor mijn tour. Valt er nog iets wat op pow lijkt te verwachten zo laat in het seizoen? of wordt het allemaal hard en later slush?

    Ik kan mijn Hovercraft meenemen, maar daar heb ik pas een week op gereden en als er geen diepe sneeuw ligt heeft die denk ik weinig meerwaarde. Of ik neem mijn Rome Agent, die ken ik beter en daar kom ik op zich ook nog wel mee weg als er toch (op delen) diepe sneeuw blijkt te liggen. Ik heb ook nog een oude Allian liggen, maar die is me eigenlijk te zwaar en waarschijnlijk niet wendbaar genoeg.

    Op het moment neig ik naar de Agent... Koen of iemand anders tips of overwegingen?
    Snowboarding without friends is not snowboarding.
  • Aryen
    Advanced
    Aryen op 28 April 2011 · 09:55
    Heel gaaf weer. Hoop ook dat level nog te bereiken. Dank voor de inspiratie. Eens kijken hoe ik jump-turns in de hal of op brede trap in m'n systeem kan krijgen.
  • TijmenDal
    Advanced
    TijmenDal op 28 April 2011 · 10:26
    Gave foto's - maar echt onleesbaar.
  • sebasmorel
    Tourist
    sebasmorel op 28 April 2011 · 10:41
    Heb het nog niet eens gelezen, maar nu al LIKE 😀
    Vanavond eens rustig voor gaan zitten, verheug ik me nu al op.
  • Erwin
    Elite
    Erwin op 28 April 2011 · 11:07
    Nice!
  • doov
    Advanced
    doov op 28 April 2011 · 12:24
    Wow.
    Welcome back my friends to the snow that never ends. Let's rocker!
  • ollie
    Expert
    ollie op 28 April 2011 · 12:36
    Elke keer wanneer er een PIEK aflevering is, zit ik weer met mijn neus tegen mijn scherm en op het puntje van mijn stoel. Zoveel stoke, zoveel passie... genieten op een 1 dimensionaal scherm is nog nooit zo goed gelukt!

    Koen: respect! Van jouw passie kan heel wepowder een zomer leven (ik wel in ieder geval)! Bedankt man! Hopelijk komen we elkaar een keer ergens tegen waar de liften wél gaan en het niet regent.. 😃
    ...more friends on a powder day: http://www.mountainmadness.org
  • Pazz457
    Expert
    Pazz457 op 28 April 2011 · 20:19
    Mooi verhaal weer Koen!



    Go to heaven, ski like hell!
  • Marco
    Advanced
    Marco op 29 April 2011 · 09:12
    Fok! Wat een heerlijk verhaal weer. In 1 keer gelezen. Kijk nu alweer uit naar nummer 11!!

    Koen, bedankt voor deze stokeverhogende verhalen....
  • Nicky
    Advanced
    Nicky op 29 April 2011 · 11:14
    En weer je grenzen verlegd! Top!

  • Dutchess
    Advanced
    Dutchess op 29 April 2011 · 21:49
    Koen de King!
    We dont stop playing because we grow old, we grow old because we stop playing
  • Polderboarder
    Tourist
    Polderboarder op 2 May 2011 · 08:29
    Like very much!
    WeRookie
  • Haagje
    Beginner
    Haagje op 2 May 2011 · 14:20
    Respect weer Koen 😮
  • Fonzie
    Advanced
    Fonzie op 2 May 2011 · 19:37
    My oh my, wat een verslag weer, en wat een vasteberadenheid. Als Koen, mede door zijn epistel, een goddelijke status weet te bereiken of de mensgeworden (poeder) god is..... dan is het ...awel....u ziet het al in zijn verschijning..... Jezus !! 😀 die zou toch terugkeren op deze aarde? Dit kan niet missen. Dank U Koen !!! Fantastisch. Maar ook een beetje voorzichtig hoor! Want je kunt niet over water lopen anders had je geen stijgskies nodig gehad....
    Inderdaad respect !!
    Never a last run..
  • poling
    Beginner
    poling op 2 May 2011 · 20:07
    inderdaad ik draag hem aan om ook heilig te worden verklaard, een saint koen of misschien toch beter saint fistel. stel je voor, je eigen dag!  😉

Reply

You need to be logged in to post a comment in this topic. Login or create an account.

Upgrade to wepowder Pro

  • Extended 14 day forecast
  • Slope angle and exposition terrain layers
  • Inspirational freeride routes
wePowder Pro